خورشید توقیف شده ماه دی!

پیشانی بلند بالای تاریخ، فرهنگ، هنر و ادب ایران به شدت به بهرام بیضایی، در آستانه هشتمین و سومین سال از زندگی‌اش مدیون است. مردی که در هشتاد و سومین سال از عمر گهر بارش، هنوز سرپاست، هنوز می‌نویسد، هنوز می خواند، هنوز تعلیم می دهد و هنوز قلبش برای این مرز و بوم می تپد. مرز و بومی که سال‌ها جلوی دوربین و فکرش دیوار کشید و قدم هایش را با سد بی سلیقگی بست و در نهایت فراری‌اش داد. اما نتوانست تفکر بیضایی را در فرهنگ ایران متوقف کند. آثار بیضایی، درست همان روزها که زخم توقیف و سانسور بر کالبدش می سوخت، اقشار مختلف مردم را به سینماها کشاند و فروخت‌‌. این ویدئو خلاصه ای از تاثیر شگرف بیضایی بر اقتصاد سینما حتی در روزهایی محدودیت اکران و توقیف بود. تاثیر او بر جریان فکری سینمای ایران اما، چیزی است که در کلام و تصویر نمی گنجد. دیگر بر همگان مسجل شده که سینمای بیضایی نمی ایستد، تمام نمی شود و توقف هم نمی پذیرد. اما کاش در این  روزگار آشوب و خمودگی، کسی این پیام را برای شکسپیر ایران‌مان ببرد؛ که اینجا هنوز آغوش‌هایی برای‌تان باز است...