بودجه سازمانی که از آیت‌الله جنتی به صدیقی رسید چقدر است؟

به تازگی روزنامه «شرق» به بهانه درگیری رخ‌داده بین یک خانم و فردی روحانی بر سر حجاب به این نهاد اشاره کرد و نوشت: «...جالب آنکه شرایط، اهداف و سیاست‌های این ستاد چنان است که حتی باعث اختلاف‌هایی میان اعضای آن نیز شده است. دقیقا دی‌ماه یک سال پیش بود که بین جلیل محبی، دبیر وقت ستاد امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر کشور و احمد عبداللهی‌نژاد، دبیر ستاد امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر اصفهان دعوای توییتری رخ داد.

با توجه به اینکه دبیر ستادهای استانی را امام‌جمعه هر استان تعیین می‌کند و دبیر ستاد کشوری تنها حکمش را امضا می‌کند، محبی گفته بود: «بزرگ‌ترین مشکلم در ستاد امربه‌معروف این است که اجازه امربه‌معروف به خودی و مسئول را ندارم. به من می‌گویند سکوت کن و بلافاصله بعد از امربه‌معروف برایم پرونده قضائی درست می‌شود!».

عبداللهی‌نژاد نیز در توییتر نوشت: «یک ماه است در تلاشم با یک مسئول جوان خودانقلابی‌پندار ارتباط بگیرم. نه تلفن جواب می‌دهد و نه پیام. در صفحه توضیحات پیام‌رسان خود نوشته است سرشلوغی مایه شرمندگی ماست. خب برادر من اصل ۱۴۱ قانون اساسی شما را از گرفتن چند مسئولیت منع کرده است. به قانون عمل کنید تا شرمنده نشوید».‌جلیل محبی نیز در پاسخ او نوشت: «منظور ایشان بنده هستم و این صفحه واتس‌اپ حقیر است. ایشان خلاف دستور رهبری ستاد امربه‌معروف اصفهان را تبدیل کرده به ستاد مبارزه با بی‌حجابی و وقتی اعتراض می‌کنی که اینجا به دستور رهبر انقلاب ستاد احیای امربه‌معروف است و شما حق سازماندهی کسی را ندارید، می‌گویند اگر رهبری مجتهد است ما هم مجتهدیم. به‌جای برنامه‌های ستاد، برنامه‌های ضد امربه‌معروفی که خود در این ۴۰ سال موجب کشتن امربه‌معروف شده، اجرا می‌کنند. نه سازمان اداری می‌فهمد نه برنامه و تشکیلات. انتظار هم دارد در این اوضاع ناگوار بودجه دولت، پول بدهیم که هر روز بیشتر از قبل امربه‌معروف را در اصفهان نابود کند. در دو سال اخیر امربه‌معروف را به صحبت‌های آقا برگردانده‌ایم: اینجا ستاد احیای امربه‌معروف است و نه ستاد امربه‌معروف و شکایت از این یا آن. اولویت در امربه‌معروف هم امربه‌معروف مسئولان است و تا این زنده نشود، گیردادن به مردم هیچ دردی از مردم دوا نمی‌کند. این شانتاژها هم بنده را خسته نمی‌کند!». جلیل محبی در نهایت از این ستاد به مرکز پژوهش‌های مجلس رفت و با رفتن ابراهیم رئیسی به دولت، او نیز به نهاد ریاست‌جمهوری رفته است.

البته با مرور سخنان مقام معظم رهبری در خرداد سال ۷۲ در دیدار اعضاى «ستاد احیاى امر‌به‌معروف و نهى‌ازمنکر»، می‌توان به این نتیجه رسید که تشکیل این ستاد لزوما بر مبنای تذکر به حجاب و این‌گونه مسائل نبوده است. آیت‌الله خامنه‌ای در آن جلسه گفته بودند: «می‌فرماید «لتأمرنّ بالمعروف او لتنهّن عن المنکر او لیسلطن الله علیکم شرارکم». یعنی چه؟ یعنی امر‌به‌معروف و نهی‌ازمنکر، جهتش، جهت ضد سلطه اشرار است. معنایش این است. این دو عِدل هم‌اند. یعنی اگر کردید، سلطه اشرار واقع نخواهد شد. اگر نکردید، سلطه اشرار واقع خواهد شد. پس، معنایش چیست؟ معنایش این است که این امر و نهی، باید در مقابل سلطه اشرار باشد».

ایشان ادامه دادند: «حالا شما نگاه کنید، ببینید سلطه اشرار کجاست؟ شما بگویید به جوراب نازک! نه آقا! شما به جوراب نازک چه‌ کار دارید؟ جوراب نازک را بپوشد؛ این‌قدر اهمیت ندارد. اما اگر دیدید روی جوراب عکس «مایکل جکسون» را زده، باید او را دنبال کنید. آن یک چیز است، این چیز دیگر است. زلفش بیرون است، باشد. هزار گونه خطا می‌کنند، این هم یک گناه صغیره است. موی سر بیرون بودن، گناه کبیره که نیست! از غیبت و دروغ که بالاتر نیست! از رشوه‌گرفتن و خوردن که بالاتر نیست! اما چنانچه دیدید یک نفر با همین حالت به اداره می‌آید و جلو آخوند اداره هم سرش را بالا می‌گیرد و راه می‌رود، این می‌شود گناه کبیره. یعنی این، در جهت تسلط اشرار است. غرض؛ به مردم، به آن کسانی که می‌خواهید امر و نهی کنید، تفهیم کنید که ما از آنها چه می‌خواهیم. این جوان به خیابان می‌رود، اما نمی‌داند باید چه کار کند. مثلا فرض کنید در خانه مردم عروسی است، می‌زنند و می‌رقصند. شما حق ندارید داخل خانه او بشوید؛ مگر با اجازه دادستان...