سرنوشت متفاوت روسای صدا سیما؛ از قطب‌زاده تا جبلی!

از تاسیس سازمان رادیو و تلویزیون ملی در ایران بیش از نیم قرن می‌گذرد. سازمانی که پس از انقلاب با نام «صدا وسیمای جمهوری اسلامی» با فراز و نشیب‌های فراوان همراه بود و روسای خود را نیز دچار سرنوشت های شگفت از استعفا و اعدام تا وزارت و قدرت کرد.صادق قطب ‌زاده اولین رییس سازمان صدا و سیما پس از انقلاب بود. او که می خواست «صدای پابرهنه‌ها» باشد، در همان گام نخست، بنای توقیف و سانسور را نهاد و سرود «ای ایران» را فاشیستی و رضاخانی خواند. محمد هاشمی برادر آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی،  نیز طی سال های ۶٣ تا ٧٣ سکانِ سازمان را در دست داشت.مسیر کاری هاشمی در صدا و سیما نیز یک الگوی تعریف شده بود؛ نیمه اول به دلیل همزمانی با جنگ با پوشش خبری و تبلیغاتیِ اخبار جبهه‌ها گذشت و به توصیه برادر بزرگتر، فیلم‌های خارجی با بازیِ زنانِ بی‌حجاب محدود شد.پخش اعترافات منجر به اعدام مهدی هاشمی، برادر داماد آیت‌الله منتظری، پخش سریال «سال های دور از خانه» یا همان اوشین و الگو پذیری زنان خانه دار از یک ستاره ژاپنی که منجر به عصبانیت رهبر انقلاب و تذکر او شد و در نهایت ، راه‌اندازی شبکه سه تلویزیون با محوریت برنامه های ورزشی و هدف جذب جوانان در آذر ۱۳۷۲، از مهم‌ترین رویدادهای دوره تصدی هاشمی در سازمان بود.رئیس بعدی سازمان صدا و سیما، علی لاریجانی بود. شاید مهم ترین چالش او پر شدن پشت بام ها از دیش‌های ماهواره‌ای و رقابتی بود که تا امروز نیز ادامه دارد. در سال ٨٣ و با حکم رهبری ، عزت الله ضرغامی رئیس رسانه ملی شد. همزمان با ریاست ضرغامی، مقابله با استفاده از ماهواره‌ به اوج رسید و او نیز برای خالی نکردن میدان رقابت به تلاش های خود ادامه داد. بخش خبری بیست و سی و طنزهای نود شبی حاصل همین دوران بود.متصدی بعدی صدا و سیما، محمد سرافراز بود که به دلیل دوران کوتاه مدیریتش در صدا و سیما یادآور قطب زاده است.در دوران ریاست عسگری، پخش اعترافاتِ دستگیرشدگان اعتراضات کارگری خوزستان در خبر بیست و سی با عنوان «طراحی سوخته»، پنهان کاری اخبار در ماجرای آبان ٩٨ و هواپیمای اوکراینی و نزول محتوای فیلم و سریال اقشار زیادی از جامعه را کاملا نسبت به صداوسیما بی اعتماد و خاطر آن ها را از جهت‌گیری‌های یک‌طرفه رسانه‌ای که قرار است ملی باشد مکدر کرد.تجربه نشان داده که کرسیِ نشینان صدا و سیما در هر دوره ، تلویزیون ملی را بی اعتبار تر، محدود تر، جهت گیرتر، غیرمردمی تر و رادیکال تر کردند.حال پیمانِ جبلی، حسن ختام روسای سازمان تا این لحظه است. رئیسی که از سابقه کاری و خط و مشی او می توان حدس زد که ده سال آینده صدا و سیمای ایران قرار است به کجا ختم شود...!