فدرال رزرو چیست و چه می کند؟

فدرال رزرو، بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۱۳ با هدف نظارت بر عملیات بانکی در این کشور تأسیس شد. این بانک با تصویب لایحه فدرال رزرو در سال ۱۹۱۳ در پاسخ به رشته بحران‌های مالی‌ای تشکیل شد که نیاز به کنترل مرکزی سیستم پولی را نشان داد.

آمریکا امروزه دارای ۱۲ بانک مرکزی ناحیه‌ای است که به عنوان بازوهای سیستم بانکی این کشور به شمار می‌روند و به مجموع آن‌ها «فدرال رزرو» گفته می‌شود. فدرال رزرو مسئول تدوین سیاست‌های پولی، پیگیری رسیدن به اشتغال کامل، تثبیت قیمت‌ها و رشد اقتصادی در آمریکا است.

سیستم بانک مرکزی ایالات متحده - فدرال رزرو - قدرتمندترین نهاد اقتصادی در ایالات متحده، یا  شاید در جهان است. مسئولیت‌های اصلی آن شامل تعیین نرخ بهره، مدیریت عرضه پول و تنظیم بازارهای مالی است. همچنین به عنوان آخرین راه حل وام دهنده در طول دوره‌های بحران اقتصادی نیز عمل می‌کند.

با توجه به قدرت های بی حد و حصر، فدرال رزرو با بحث و جدل غریبه نیست. برخی از اقتصاددانان استدلال کرده‌اند که سیاست‌های تهاجمی آن تورم و حباب دارایی‌ها را به خطر می‌اندازد، در حالی که برخی دیگر احساس می‌کنند حمایت فدرال رزرو از بازارهای مالی به نفع کسب‌وکارهای بزرگ به جای کارگران است.

 بانک مرکزی همچنین یکی از مستقل ترین نهادهای دولتی ایالات متحده از نظر سیاسی است که مدت هاست با قانونگذاران و روسای جمهور از جمله رئیس جمهور دونالد ترامپ تنش ایجاد کرده است.

سه بانک فدرال رزرو بزرگ، بر اساس معیار دارایی‌های کل، به ترتیب عبارت‌اند از بانک مرکزی نیویورک، شیکاگو و سان فرانسیسکو. این سه بانک بر روی هم بیش از ۵۰ درصد از دارایی‌های کل نظام فدرال رزرو را تشکیل می‌دهند.

به دلیل قرارگیری بزرگترین بانک‌های آمریکا و بانک‌های بین الملل، بانک مرکزی نیویورک، به عنوان مهم‌ترین بانک، فدرال رزور در نظر گرفته می‌شود.

هیئت رئیسه فدرال رزرو که در واشنگتن مستقر است وظیفه مدیریت کل فدرال رزرو را به عهده دارد. این هیئت که ۷ عضو دارد توسط رئیس جمهور انتخاب می‌شوند و باید به تایید سنا برسند. هر یک از این افراد نهایتا به مدت ۱۴ سال می‌توانند صاحب این منسب باشد و دوره‌های مسئولیت آن‌ها هر دوسال یکبار تمدید می‌شود. دوره خدمت رئیس و معاون رئیس فدرال رزرو ۴ ساله است و می‌تواند یک بار تمدید شود.

از نظر تاریخی، فدرال رزرو دو وظیفه مهم داشته است؛ اول، حفظ ثبات قیمت ها، و دوم، دستیابی به اشتغال کامل. برای پیگیری این اهداف، مهم‌ترین اهرم فدرال رزرو خرید یا فروش اوراق قرضه خزانه داری ایالات متحده در بازار آزاد برای تأثیرگذاری بر ذخایر بانکی و نرخ بهره است.

 به عنوان مثال، خرید اوراق قرضه توسط فدرال رزرو پول بیشتری را وارد سیستم مالی می‌کند و در نتیجه هزینه استقراض را کاهش می‌دهد. در عین حال، فدرال رزرو همچنین می‌تواند برای افزایش عرضه پول به بانک‌ها وام‌های تخفیفی بدهد.

وظایف سیستم بانکی فدرال رزرو

فدرال رزرو پنج وظیفه کلیدی را در راستای منافع عمومی برای ارتقای سلامت اقتصاد ایالات متحده و ثبات سیستم مالی ایالات متحده انجام می دهد.

تعیین سیاست‌های پولی و مالی آمریکا

اجرای سیاست پولی ملی از طریق تأثیرگذاری بر شرایط پولی و اعتباری در اقتصاد ایالات متحده برای اطمینان از حداکثر اشتغال، ثبات قیمت‌ها و نرخ بهره بلندمدت متوسط.

ارتقای ثبات سیستم مالی

فدرال رزرو خطرات سیستم مالی را رصد می‌کند و در داخل و خارج از کشور مشارکت می‌کند تا اطمینان حاصل کند که این سیستم از اقتصاد سالم برای خانوارها، جوامع و مشاغل ایالات متحده پشتیبانی می‌کند.

نظارت بر روی موسسات و بانک‌ها

فدرال رزرو امنیت و سلامت موسسات مالی را ارتقا می‌دهد و تأثیر آن‌ها را بر سیستم مالی به طور کلی نظارت می‌کند.

تقویت ایمنی و کارایی سیستم پرداخت و تسویه

فدرال رزرو موظف است یک سیستم کارآمد، امن و موثری در زمینه دریافت‌ها و پرداخت‌های کشور، انجام دهد.

ترویج حمایت از مصرف کننده و توسعه جامعه

فدرال رزرو این مسئولیت را از طریق نظارت، تمرکز و معاینه روی مصرف کنندگان، تجزیه-تحلیل و تحقیق روی مسائل و روندهای مصرف کنندگان نوظهور، فعالیت‌های مربوط به توسعه اقتصادی جامعه و مدیریت قوانین مصرف کننده انجام می‌دهد.

فدرال رزرو چگونه نرخ بهره را تعیین می‌کند؟

فدرال رزرو نرخ تورم هدف ضمنی ۲ درصدی دارد. ۱۶ اصل هدف‌گذاری تورمی بر این باور استوار است که رشد اقتصادی بلندمدت با حفظ ثبات قیمت به بهترین وجه حاصل می‌شود و ثبات قیمت با کنترل تورم حاصل می‌شود.

 سطح تورم ۱ تا ۲ درصد در سال به طور کلی قابل قبول در نظر گرفته می‌شود، در حالی که نرخ تورم بیش از ۳ درصد منطقه خطرناکی است که می‌تواند باعث کاهش ارزش پول شود. قانون تیلور یک مدل اقتصادسنجی است که می‌گوید فدرال رزرو باید زمانی که نرخ رشد تورم یا تولید ناخالص داخلی (GDP) بالاتر از حد مطلوب است، نرخ‌های بهره را افزایش دهد.

آیا فدرال رزرو مالیات جمع آوری می‌کند؟

خیر. فدرال رزرو تنها مسئول سیاست پولی و نظارت بر سیستم بانکی است. مالیات‌های فدرال منحصراً توسط کنگره - از طریق خدمات درآمد داخلی (IRS)، یک آژانس فدرال - که نمونه‌ای از سیاست‌های مالی است، تأیید و جمع‌آوری می‌شود. مالیات های ایالتی و محلی توسط ایالت ها یا شهرداری ها جمع آوری می شود.

این که فدرال رزرو یک بانک مرکزی است به چه معناست؟

بانک مرکزی یک نهاد مالی است که وظیفه نظارت بر نظام پولی و سیاست یک کشور را بر عهده دارد. یک بانک مرکزی عرضه پول و نرخ‌های بهره کشور را تعیین می‌کند. بانک‌های مرکزی سیاست‌های پولی را نیز وضع می‌کنند. بانک‌های مرکزی با کاهش یا تشدید عرضه پول و در دسترس بودن اعتبار، به دنبال حفظ یکنواختی اقتصاد یک کشور هستند.