«سووشونِ» نرگس آبیار بدون مانع وارد سومین بنای تاریخی شد

گفته بود «من خودم فعال فرهنگی هستم» و «می‌خواهم ظرافت معماری و تاریخ و جغرافیای شهر را به همه نشان دهم». او که برای احیای تاریخ، آن را تخریب کرد و چند لوکیشن مهم را زیر پا گذاشت اما پس از گذشت یک سال هنوز حاشیه از او و «سووشونش» جدا نمی‌شود.

نرگس آبیار، پس از حاشیه نقض کپی‌رایت قانونی این رمان نوشته بانوی داستان‌نویسی ایران، سیمین دانشور، تاکنون قصه «سووشون» را به سه مکان تاریخی شیراز شامل باغ عفیف‌آباد، ارگ کریم‌خان زند و حالا خانه نصیرالملک در شهر شیراز کشاند. مکان‌هایی که جنبه‌های خاص تاریخی‌شان حساسیت میراث‌دوستان کشور را برانگیخت. چراکه ساخت و پرداخت لوکیشن  و پروتکل‌های خاص مکان‌های تاریخی، قابل انطباق بر هم نیستند.
 

آبیار و حامی بالاتر از بند قانون
 

باغ «عفیف‌آباد» شیراز، اولین ایستگاه «سووشون» نرگس آبیار بود. پروژه‌ای که حتی قانون ممنوعیت ساخت سریال و فیلم سینمایی در مکان‌های تاریخی که از سال ۱۳۹۳ لازم الجرا بود نیز مانع آن نشد. هرچند آبیار پس از برانگیخته شدن واکنش میراث‌دوستان تنها از برداشته شدن بخشی از الحاقات دکور ساخته‌شده در این باغ تاریخی خبر داد اما تصاویری که همان روزها، ارسلان زمانی، فعال حوزه میراث‌فرهنگی منتشر کرد نشان داد که تیم «سووشون» در کنار ساخت و ساز در باغ تاریخی و ثبت ملی عفیف آباد، مشغول نصب الحاقی روی بنا نیز هستند.

این باغ از املاک شخصی ایل ذوالقدر، حاکم فارس در زمان صفویه بود. مجموعه‌ای شامل یک کاخ سلطنتی با قدمت قاجاری، موزه سلاح‌های قدیمی و یک باغ ایرانی که در سال ۱۳۵۱ در فهرست میراث ملی ایران به ثبت رسیده است. نقض قوانین رسمی کشور با کار بنایی در اثر تاریخی عفیف آباد با دستگاه‌های لرزاننده همچون کمپرسور و واکنش گسترده مردم نهایتا نرگس آبیار را مجبور به تغییر لوکیشن پروژه کرد. هرچند در نهایت هم مشخص نشد که چه قدرتی بالاتر از قانون و دستور وزیر وجود داشت که آبیار به نقض آن در روز روشن پرداخت و کسی کاری به کارش نداشت!

سووشون و توقف در ایستگاه سوم
 

حالا پس از خانه زینت‌الملک و فروغ الملک، «سووشون» به ایستگاه سوم یعنی خانه «نصیرالملک» رسیده است‌. این عمارت در روز ۳۰ اردیبهشت سال ۱۳۵۴ خورشیدی با شماره ۱۰۶۸ به ثبت ملی رسید و یکی از شاهکارهای هنر و معماری شیراز است.
این خانه تقریبا دو قرن پیش، محل زندگی حاج حسنعلی نصیرالملک بود، سومین فرزند «میرزا علی‌اکبرخان قوام (قوام‌الملک اول)» که در زمان حکومت ناصرالدین‌شاه قاجار، والی و حاکم فارس بود.  او این خانه را به همراه فضای جلوخان (محوطه باز روبه‌روی خانه، مساجد و بناهای مهم)، مسجد، آب‌انبار و حمام ساخته بود. متاسفانه با احداث خیابان، قسمت جلوخان، حمام و بخش‌هایی از خانه تخریب شد و از میان رفت.

نکته کلیدی پیرامون این خانه جدا از مهم بودن موقعیت و ثبت ملی بودنش این است که سال‌هاست بازدید عمومی ندارد. به همین دلیل هم نگرانی میراث‌دوستان و مردم نسبت به آسیب احتمالی تیم آبیار به این بنای تاریخی کمی زیاد است.

سرمایه‌گذار «سووشون» کیست؟

در حالی که عوامل «سووشون» اظهار کردند که مشارکتی در تامین هزینه این فیلم نداشتند و اساسا نام و نشانی از حامی مالی این پروژه نیز عیان نکردند اخیرا در میانه نشست جشنواره مقاومت بود که نام حامی مالی این پروژه اعلام شد. ماه گذشته مدیرعامل انجمن سینمای انقلاب از سریال یا فیلم «سووشون» به عنوان یکی از پروژه‌های تازه این ارگان که زیرمجموعه بنیاد روایت فتح است، نام برد. البته میزان هزینه کماکان مسکوت مانده است.

درحالی که بسیاری از اهالی سینما و مردم مشتاق هستند تا اسامی فیلم‌های معرفی شده به جشنواره فجر سال جاری را بدانند، طبق اعلام مدیرعامل انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس در نشست جشنواره مقاومت، فیلم-سریال «سووشون» نیز به کارگردانی نرگس آبیار با تم ضد انگلیسی در دست تولید احتمالا با هدف رسیدن به جشنواره فجر است‌.
حالا با ارگانی شدن این فیلم-سریال،  امید است که بنیاد روایت فتح، بر روند اقتباس از نسخه اصلی، نظارت ویژه داشته باشد تا به جای یک اثر اقتباسی پایبند به منبع، شامل روایت تکه پاره و تحریف شده از نسخه اصلی «سووشون» نباشیم!