سفر رییسی به آمریکا نتایج مبهمی دارد

سفر رئیسی به نیویورک برای سخنرانی در سازمان ملل، علاوه بر حاشیه‌هایی که داشته، پرسش‌هایی را نیز برای افکار عمومی خلق کرده‌ است. این سفر در حالی انجام شد که ایران و غرب، ماه‌ها تنش‌های دیپلماتیک را پشت سر گذاشته‌اند. توافق برای آزادسازی پول‌های بلوکه شده و تبادل زندانی‌ها از یک سو آخرین امید‌ها را برای احیای روابط زنده نگه می‌دارد و اظهارات و گاه رفتارهای دولت‌های غربی از جمله آمریکا، هر امیدی به سرانجام خوش کش‌وقوس‌های دبپلماتیک را به آینده‌ای نامعلوم موکول می‌کند.

از این جهت، پرسشی که با سفر رییس دولت سیزدهم به نیویورک خلق می‌شود این است که این سفر چه تاثیری در روابط بین دو طرف خواهد داشت؟

«عبدالرضا فرجی‌راد»، استاد روابط‌بین‌الملل درباره ماهیت ضعف یا قدرت ورود رئیسی به نیویورک به روزنامه اینترنتی «فراز» گفت: «ما نمی‌توانیم بگوییم رییسی با ضعف سیاسی وارد نیویورک شده است. او زمانی وارد آمریکا شده که تفاهم اولیه‌ای بین دو کشور شکل گرفته و ۶ میلیارد پول در مقابل آزادی زندانی‌ها دریافت شده‌است. در پیش‌رو هم اعلام شده مذاکرات ادامه دارد و هر دو از دیپلماسی حمایت کرده‌اند».

او در رابطه با اقدامات سفر رئیسی گفت: «آقای رییسی نسبت به روسای جمهور قبل در رابطه با گفتگو‌ها در نیویورک دست باز‌تری دارد. درست است ملاقات رییسی و بایدن تکذیب شده اما چند نکته مهم در این باره گفته شد. اول اینکه با افراد تاثیرگذار آمریکایی گفتگو می‌شود. این افراد لابی‌های آمریکایی هستند. دوم اینکه من احتمال می‌دهم گفتگوهایی بین دو کشور در سطح پایین‌تر با حضور قطر و عمان و شاید اروپا صورت بگیرد. بنابراین این احتمال هم وجود دارد. مصاحبه سخنگو وزارت خارجه گویای مذاکره با واسطه‌ها بود».

این استاد روابط‌بین‌الملل درباره توان شخص رئیسی در مذاکرات نیویورک گفت: «دست رییسی در این سفر بازتر از قبل است. در واقع تیمی که همراه ایشان است مسئولیت مذاکره را برعهده دارد. افرادیکه از گذشته در تیم اقای ظریف بودند هنوز هم کارشناسان آن در وزارت خارجه هستند. رییس جمهور در کلیات حرف می‌زند و ممکن است توافقاتی کلی شود و مذاکره کننده‌ها دنبال جزییات بروند. شاید هم صلاح بدانند که مذاکرات علنی نشود و این خیلی مهم است. همچنان که توافق فعلی هم جزییات آن منتشر نشود. البته در واشنگتن برخی روزنامه‌ها اخبار را درز دادند. من تصور می‌کنم این سفر بی‌دستاورد نباشد اما میزان آن مشخص نیست».