هتل بیمارستان گاندی؛ در سود خصوصی در زیان دولتی!

این آتش‌سوزی در شرایطی اتفاق افتاد که به گفته سخنگوی آتش‌نشانی ساختمان جدید و قدیم آن ۵ بار اخطار ناایمن بودن گرفته بود. با این همه اقدام برای ایمن‌سازی انجام نشده و در نهایت عاملی کوچک منجر به آتش‌سوزی بزرگی شد. بیمارستانی که ادعا می‌شد مجهزترین بیمارستان کشور نخستین هتل‌بیمارستان ایران است حتی از داشتن سیستم اطفاء‌حریق فوری محروم بوده است. تا جایی که به گفته رییس آتش‌نشانی استان تهران قطعا ۲۰ دقیقه بعد از شروع آتش‌سوزی اولین شهروند متوجه آن شده است. این یعنی هرچند بیمارستان در ظاهر مدرن به نظر می‌رسیده اما مطابق استانداردهای ایمنی ساخته نشده است. از سوی دیگر مدیران بیمارستان تا پیش از این برخصوصی بودن آن تاکید داشتند و رییس آن در ویدیویی از معاون اول رییس‌جمهور و همه دستگاه‌های مرتبط از شهرداری تا تامین اجتماعی درخواست کرده تا به کمک آنان بیایند و ۷۰۰ نفر پرنسل این بیمارستان را از بیکاری نجات دهند. موضوعی که نشان می‌دهد این بیمارستان فقط در هنگام سود خصوصی بوده و حالا از دولت درخواست کمک می‌کند.

علت چه بود؟

 بنابر گزارش روزنامه اعتماد برخی از کارکنان گفتند که این آتش از انداختن ته‌سیگار کارگری که از اتباع خارجی بوده منجر به آتش‌سوزی شده و برخی نیز شنیدند که آتش از جوشکاری در طبقات بالای ساختمان آغاز شده. هرچه هست آتش‌سوزی از طبقات چهاردهم و پانزدهم حدود ساعت ۷ شب آغاز شده و سپس به طبقات نیز نیز سرایت کرده است. طبقه شانزدهم و هفدهم این بیمارستان هتل بوده که به نوشته مدیر بیمارستان در سایت آن «ساخته شده تا پذیرای مراجعه کنندگان و بیمارانی باشد که نه تنها از سرتاسر کشور که از هر نقطه جهان، به دنبال دریافت بالاترین خدمات در زمینه بهداشت و درمان هستند.» بنابراین هرچند بیمارستان گاندی ادعاهای پرشماری در زمینه برتر بودن خدمات و کیفیت خود داشته اما در باطن حتی داشتن تجهیزات مدرن اطفا حریق عاری بوده است.

فهرست بلندبالای ساختمان‌های ناایمن پایتخت

ماجرای بیمارستان گاندی فقط به این هتل بیمارستان خلاصه نمی‌شود. خرداد ماه امسال معاون حقوق عامه و پیشگیری از وقوع جرم دادستانی کل کشور از ساختمان‌ها، پاساژها و بیمارستان‌های مشهوری نام برد که ناایمن هستند. در میان این فهرست نام چند بیمارستان از جمله بیمارستان طرفه، بیمارستان سینا، بیمارستان بوعلی، بیمارستان شهدای یافت‌آباد و بیمارستان فیاض‌بخش به چشم می‌خورد. قرار گرفتن نام بیمارستان‌های خصوصی در این لیست نشان می‌داد که این بیمارستان‌ها هرچند هزینه‌های بالایی از بیماران برای درمان طلب می‌کنند، اما گویی بیشتر تمرکز خود را بر تفاوت ارائه خدمات به بیماران نسبت به بیمارستان‌های دولتی قرار دادند. در حالی شاید حتی تجهیزات و امکانات بیمارستان‌های دولتی از این بیمارستان‌ها بعضا بیشتر بوده باشد. اما چرا این اتفاق رخ داده است؟

چرا بیمارستا‌ن خصوصی تجهیزات اولیه اطفاء حریق ندارد؟

در ایران اغلب بیمارستان‌های خصوصی از سرمایه‌گذاری چند پزشک تاسیس می‌شوند. این در حالی است که بیمارستانی مدرن در مقیاس بزرگ نیاز به سرمایه کلان دارد و دنیا معمولا شرکت‌های بزرگ این کار را انجام می‌دهد. به طور مثال در آلمان تا سال ۲۰۰۴ برند بیمارستان هلیوس بیش از ۲۵ بیمارستان خصوصی در سراسر کشور در اختیار داشت. این عدد تاکنون به ۸۹ بیمارستان فوق مدرن و ۱۲۸ مطب سرپایی در آلمان رسیده است. اتفاقی که بدون کمک دولت و به شکل کاملا خصوصی رخ داده است. این برند حتی مجموعه اسپانیایی  نیز دارد که شامل ۵۱ بیمارستان و ۷۱ مطب سرپایی است. این در حالی است که در ایران غیر از بیمارستان‌های نیروهای مسلح دیگر بیمارستان‌های خصوصی از سرمایه‌گذاران بزرگی برخوردار نیستند. نتیجه نیز تاسیس بیمارستان‌هایی است که اولا مقیاس خدمات آن‌‌ها مختص گروه خاصی از جامعه است و حتی از همه امکانات مدرن و ایمن نیز برخوردار نیستند.

در سود خصوصی در زیان دولتی!

نکته دیگر اینجاست که هتل بیمارستانی که نام خصوصی را یدک می‌کشید به محض به وجود آمدن مشکل برای نجات ۷۰۰ پرنسل خود و ۲۰۰ پزشکش از دولت و شهرداری و دیگر نهادها کمک خواسته است. سوال اینجاست که هتل بیمارستانی خصوصی که از سال ۹۲ فعالیت خود را آغاز کرده و مدعی جذب بیماران پرشمار از داخل و خارج کشور است توانایی حمایت از پرنسل خود تا پایان مرمت ساختمان را ندارد؟ در میان مدیران این بیمارستان نام شهریار عسگری به عنوان عضو هیات مدیره و محمدحسن بین اسد به عنوان مدیرعامل و موسس بیمارستان درج شده است. به گفته رییس آتش‌نشانی تهران این مسئولان تا نرسیدن آتش‌نشانان به بیمارستان گاندی خبر از آتش‌سوزی نداشتند.

در چنین شرایطی باید دید که ساختمان‌های ناایمن تهران به ویژه ساختمان حساس چون بیمارستان‌ها وادار به رعایت استانداردهای ایمنی می‌شوند یا نه. از سوی دیگر با توجه به سرانه پایین تخت‌های بیمارستانی در کشور بخش خصوصی و شرکت‌های بزرگ در این حوزه با سرمایه‌گذاری‌های کلان و ساخت بیمارستان می‌توانند از چالش‌های آتی در حوزه سلامت جلوگیری کنند. سرانه تخت بیمارستانی در ایران ۱.۸ به ازای هزار نفر است و این در حالی است که سرانه استاندارد جهانی ۳ تخت به ازای هر هزار نفر است.