سگ‌های ولگرد

مدت‌هاست که بین دو گروه دوستداران افراطی سگ و گربه و متخصصان محیط زیست درگیری است. گروه اول با دادن غذا و سازماندهی گسترده، تلاش می‌کند شمار این حیوانات را هر روز بیشتر کند و گروه دوم بر اساس یافته‌های علمی در سراسر جهان به مهاجم بودن سگ‌ها و گربه‌ها و خطراتی تاکید می‌کند که در صورت دستکاری در ماهیت زندگی آن‌ها، برای زیست بوم ایجاد می‌شود. چنانچه سالانه بیش از ۲۰۰ هزار مورد حیوان گزیدگی در کشور ثبت می‌شود که بخش اصلی آن مربوط به سگ‌های ولگرد است. همچنین، براساس آمار سال ۱۴۰۰ در ایران ۱۶ نفر بر اثر هاری جان خود را از دست دادند. از طرفی میزان ایمنی واکسن‌های هاری در سگ‌ها حدود ۳۰ تا ۷۰ درصد و به طور میانگین ۵۰ درصد است.این چند نمونه، مصداق مشت از خروار است که نشان می‌دهد مساله مدیریت و کنترل درست جمعیت حیوانات ولگرد تا چه اندازه جدی و حیاتی است. با این‌حال برخورد افراطی در مواجه با حیوانات ولگرد برای برخی، در حال تبدیل شدن به یک ایدئولوژی است. جهالتی مدرن که علاوه بر زیست‌شناسان حفاظت، نیاز به ورود روانشناسان و متخصصان آسیب‌های اجتماعی به این چالش دارد...

اشتباهات مکرر هم در اهداف نگهداری از حیوانات خانگی و هم برخود با حیوانات بیابانی مثل سگ‌های ولگرد، جدا از آنکه در حال دور کردن این موجودات از طبیعتشان است، تبعات جبران ناپذیری برای برخی مردم نیز به همراه داشته که از آسیب جانی تا بالا رفتن آمار هاری را شامل می‌شود.