گروه فشار

از زمان روی کارآمدن دولت چهاردهم تاکنون، گروه‌های با مواضع سیاسی و اجتماعی مخالف سیاست‌های دولت بار‌ها به خیابان آمده‌اند. تجمع‌های این گروه‌ها که در ادبیات سیاسی ایران گاهی به عنوان گروه فشار نیز خوانده می‌شوند اغلب کم‌شمار است. با این همه این گروه‌ها مطالبات خود را به عنوان مطالبه اکثریت جامعه و مطالبه ملی جا می‌زنند. سخنگویان این جناح تندرو در مجلس نیز چنین رویکردی را در بیان مواضع خود دارند و به طور مثال مدعی هستند که اجرای قانون حجاب را خواست اکثریت مردم است.

وزیر ارشاد، تنش‌های اخیر در کنسرت‌های کشور را به یک جریان سیاسی ربط داده و روزنامه اصولگرا، این افراد را «خودسرهای فتنه‌گر»‌ خوانده است. در کنار همه این‌ها، افرادی، بدون تعارف مخالفت خود را با کنسرت‌ها و همچنین با مدیریت وزارت ارشاد، در خیابان‌های تهران فریاد می‌زنند. آیا ارتباطی بین اظهارات وزیر، فضاسازی رسانه‌ی تندرو و تجمع‌کنندگان مقابل وزارت ارشاد وجود دارد؟