فعالیتهای بابک زنجانی باید شفاف باشد؛ مردم سرمایه‌دار سوگلی و نمایشی نمی‌خواهند

به گزارش فراز در یادداشت آنها که در روزنامه اعتماد منتشر شده آمده است: از آنجا محکومیت‌ بابک زنجانی و افرادی مانند او به زندان یا منع آنان‌ از معامله، برای اقتصاد سودی ندارد، در نتیجه برای جبران و شاید از روی اضطرار از تعقیب قضایی برخی از آنان دست کشیدند و حتی شرایط را برای تداوم فعالیت‌شان فراهم کردند.

اگر این تصمیم را یک تغییر رویکرد از ستیز علیه سرمایه‌داری به سوی حمایت از سرمایه‌گذاری و نیز پذیرش و احترام به اصول اقتصاد بازار به‌ویژه رقابت و شفافیت و تضمین امنیت سرمایه و مالکیت و حذف رانت از وام و ارز و انرژی و قیمت‌گذاری و انواع مجوزها و امضاهای طلایی بدانیم در این صورت با سیاستی درست روبه‌رو هستیم و باید حمایت کنیم و می‌توانیم امیدوار شویم که سرمایه‌داران مورد بحث روی ریل شفافیت و نیز رقابت سالم قرار بگیرند و به تدریج به سمت تقویت بخش خصوصی و اقتصاد تولیدمحور برویم هرچند که ابتدا باید ابهامات متعدد موجود رفع و به پرسش‌های پیرامون آن پاسخ داده شود.

این پرسش کلیدی است که آیا ما شاهد تغییری راهبردی در حوزه درک اهمیت اقتصاد بازار و سرمایه و تولید ثروت از طرف ساختار قدرت هستیم؟ آیا قدرت سیاسی بازتاب‌دهنده منافع طبقات و گروه‌های اجتماعی و صاحبان کسب و کار شده است؟ یا همچنان در موقعیت معکوس قرار داریم و قدرت سیاسی درصدد شکل دادن به گروه‌ها و طبقات و سرمایه‌داران وابسته به خود است؟

 آمدن‌ هر سرمایه‌گذار در بازار فرصتی است مغتنم. مشروط بر اینکه نهادهای قدرت از سرمایه‌گذاری بدون توجه به شخص خاص و بدون توزیع رانت و بدون نقض قواعد اقتصاد بازار و با شفافیت کامل حمایت کنند.

ابهامات درباره بازگشت آقای زنجانی بسیار زیاد است. پیش از پاسخ به آنها، حضور در این عرصه و با این حجم از ادعاها و شاخ و شانه کشیدن برای همه، نه‌تنها کمکی به اقتصاد رکودی ایران نمی‌کند بلکه موجب نگرانی سرمایه‌داران ملی و اصیل نیز می‌شود. حتی برای خودش هم خیلی بد است. مگر اینکه کلک جدیدی در کار باشد که ما بی‌اطلاع هستیم.

عدم شفافیت در حدی است که حتی درگیر ادعاهای عجیب با بانک مرکزی شده است. ما از اینکه کسی از زیر اعدام بیرون بیاید، ناراحت نمی‌شویم خوشحال هم می‌شویم. مگر سلطان‌های قبلی که اعدام شدند چه چیزی نصیب مردم شد؟ هیچ، بدتر هم شد. از آزادی آنان هم استقبال می‌کنیم. ولی شرط آن پذیرش رقابت و شفافیت و پاسخگویی و بی‌طرفی مطلق حکومت نسبت به شهروندان است. مردم سرمایه‌دار سوگلی و نمایشی نمی‌خواهند. اگر امکانی برای پاسخگویی فراهم بود آنگاه پرسش‌های کلیدی مطرح خواهد شد.