ضیا نبوی: هم کشتند، هم تصویر نجات دهنده از خودشان ساختند

در جنگ ۱۲ روزه وقتی زندان اوین بمباران شد، خیلی از ما حتی قبل شنیدن خبر، ویدئویی را دیدیم که نشان می‌داد سردر زندان اوین مورد اصابت موشک قرار گرفته.

ویدئویی که بلافاصله و با فاصله چند دقیقه بعد بمباران دست‌به‌دست شد و نشان می‌داد که بر اثر اصابت موشکی فقط و فقط، در زندان از جا کنده می‌شود. یک کار‌تر و تمیز که احتمالاً قرار است زمینه فرار زندانیان را که فراهم کند.

راستش نمی‌دانم چه تعداد از کسانی که آن تصویر را دیدند بعد‌ها متوجه شدند که ساخته هوش مصنوعی بوده و حتی قبل بمباران منتشر شده، اما خب اعتراف می‌کنم که خودم هم تا مدت‌ها (علیرغم آنکه همان ابتدا متوجه واقعی نبودن فیلم شدم) بمباران اوین را با همان تصویر به ذهن سپرده بودم. بعد‌ها البته تصاویر زیادی از آن فاجعه در رسانه‌ها آمد، اما اثر هیچکدام آنطور نبود که خودم دو ماه بعد واقعیت را با چشم خودم دیدم. یعنی لحظه ورود به زندان اوین که با ویرانی ساختمان‌ها در همان ابتدا مواجه شدم.

به معنای دقیق کلمه زندان را شخم زده بودند! شاید مخاطب نداند که تقریباً از هر ده نفر کشته آن جنگ، یک نفرش متعلق به بمباران زندان اوین بود. از زندانی تا خانواده زندانی، تا کارمندان مددکاری و بهداری یا سرباز وظیفه و یا مسئولین زندان. نکته ترسناک ماجرا جدای از همه آن کشته‌ها برای من آنجا بود که تقریباً مطمئن بودم آن ویدیوی حمله به اوین، ساخته همان کسی است که دستور بمباران را داده است. یعنی آن تیمی که برنامه بمباران را ریختند (و خوب می‌دانستند که این بمباران تلفات زیادی هم خواهد داشت) نیاز داشتند که تصویر خودشان ازین جنایت را در ذهن مخاطب بنشانند. اینکه هم بکشند هم تصویر نجات‌دهنده را از خودشان بسازند.

راستش دیشب همان لحظات اولی که خبر بمباران عروسی در سیریک به رسانه‌ها آمد، پیج‌های اینستاگرامی ناشناس زیادی را دیدم که نوشته بودند این اثر برخورد اشتباه موشک خودی بوده و باز هم به یاد آن ویدئوی کذایی زدن سردر اوین افتادم.