بازگشت ترامپ به صحنه کارزار انتخاباتی؛ اما ممکن است رأی‌دهندگان با او همراه نشوند

دونالد ترامپ به جایی بازگشت که همه چیز از آن آغاز شده بود.

پس از ماه‌ها درگیری بی‌نتیجه با ایران و پیگیری تغییرات مورد نظرش در واشنگتن و همچنین تسویه‌حساب‌های سیاسی، ترامپ روز سه‌شنبه دوباره به کارزار انتخاباتی بازگشت تا شخصیت خود را به‌عنوان یک مبارز سیاسی که حزب جمهوری‌خواه را دگرگون کرد، احیا کند.

او ایالت پنسیلوانیا را انتخاب کرد؛ ایالتی که برایش اهمیت ویژه‌ای دارد، چرا که دو بار به پیروزی او در انتخابات ریاست‌جمهوری کمک کرده و همچنین جایی است که او از یک سوءقصد جان سالم به در برد. ترامپ تلاش کرد با این حضور، توجه‌ها را از هزینه‌های سنگین جنگ دور کرده و به سمت پیام‌های انتخاباتی برای انتخابات میان‌دوره‌ای سوق دهد.

او اعلام کرد: «ما داغ‌ترین کشور جهان هستیم.»

با این حال، اغراق‌ها و هیجانات ترامپ جنبه منفی روش سیاسی او را نیز نشان داد. همان لحن و ادبیاتی که پایگاه رأی‌دهندگانش را به شور می‌آورد، بسیاری از رأی‌دهندگان دیگر را از او دور می‌کند و نمی‌تواند سرمایه سیاسی لازم را برای اداره کشور در اختیارش بگذارد. همچنین ناتوانی او در دیدن عملکرد دولت و اقتصاد به‌عنوان چیزی کمتر از «فوق‌العاده»، با فضای عمومی نسبتاً ناامیدکننده در کشور در تضاد است و نامزد‌های جمهوری‌خواه را در معرض فشار قرار می‌دهد.

ترامپ در میان جمعیتی پرشور و حزبی، به‌مراتب فعال‌تر از حضور‌های اخیرش در دفتر بیضی کاخ سفید یا کنفرانس خبری طولانی و پراکنده‌اش در پایان نشست گروه هفت در فرانسه به نظر می‌رسید.

او در این سخنرانی از مجموعه کامل شیوه‌های معمول خود استفاده کرد؛ اعلام کرد که با تعرفه‌ها از مشاغل آمریکایی محافظت کرده و رنسانسی در تولید صنعتی ایجاد کرده است. همچنین به‌طور نادرست مدعی شد دموکرات‌ها در انتخابات تقلب می‌کنند، به‌گونه‌ای گمراه‌کننده القا کرد که زنان تراجنسیتی در حال تسلط بر ورزش زنان هستند و «جو بایدنِ خواب‌آلود»، رئیس‌جمهور پیشین را به مدیریت یک «تهاجم مهاجران» متهم کرد.

ترامپ با شوخی‌هایی که ظاهری خودانتقادی داشت نیز با جمعیت ارتباط برقرار کرد؛ در حالی که شعار «آمریکا، آمریکا» فضای کارخانه کامیون‌سازی «مک تراکس» را پر کرده بود؛ فضایی که یادآور اوج هیجان هواداران جنبش «ماگا» در انتخابات پیروزمندانه ۲۰۱۶ و ۲۰۲۴ بود.

در بسیاری از تجمع‌های ترامپ، به نظر می‌رسد هوادارانش بهترین لحظات زندگی خود را می‌گذرانند؛ امری که نشان می‌دهد پیوند او با رأی‌دهندگان طبقه کارگر ــ که بسیاری از آنها را از پایگاه سنتی دموکرات‌ها جذب کرده ــ به همان اندازه که اقتصادی است، ریشه‌های فرهنگی و احساسی نیز دارد.

بو نیکال، مبارز مسابقات UFC که به روی صحنه دعوت شده بود، پس از مشاهده فضای پرهیجان مراسم گفت: «احساس می‌شود که اینجا یک مبارزه است.» این اظهارنظر تنها کمی بیش از یک هفته پس از مبارزه او در قفسی که به مناسبت هشتادمین سالگرد تولد ترامپ در محوطه کاخ سفید برپا شده بود، مطرح شد.

گاهی رؤسای‌جمهور که زیر فشار و فرسودگی ناشی از وظایف روزمره قرار دارند، با سفر‌های انتخاباتی دوباره هویت سیاسی خود را بازمی‌یابند. تجمع‌های ترامپ نیز به نوعی انرژی سیاسی او را تجدید می‌کند و نشانه‌ای از آن است که پروژه سیاسی او فراتر از برخی وسواس‌های اخیرش است؛ از جمله تلاش برای ساختن میراثی فیزیکی با پروژه سالن رقص کاخ سفید با سنگ گرانیت و تزئینات طلایی یا رنگ‌آمیزی آبی میهن‌پرستانه در حوض منعکس‌کننده‌ای که به دلیل رشد جلبک‌ها در «نشنال مال» دچار مشکل شده است.

با این حال، ترکیب لاف‌زنی، اغراق و ادعا‌های نادرست در سخنان ترامپ، سلیقه‌ای است که عمدتاً تنها برای وفادارترین هواداران او قابل پذیرش است. در حالی که او برای موفقیت در انتخابات نوامبر به طیف بسیار گسترده‌تری از جمهوری‌خواهان، مستقل‌ها و حتی دموکرات‌های ناراضی نیاز دارد.

بنابراین، هرچند او روز سه‌شنبه دوباره به فضای دلخواه سیاسی خود بازگشت، اما سخنرانی‌اش بیشتر شبیه استدلالی مناسب برای انتخاباتی نادرست بود.

ترامپ برای آمریکایی‌های گرفتار بحران هزینه‌های زندگی پاسخ روشنی ندارد

ترامپ در حالی که از ناتوانی کنگره در تصویب قوانین سختگیرانه انتخاباتی انتقاد می‌کرد، راهکار چندانی برای آمریکایی‌هایی که با هزینه بالای مواد غذایی یا مسکن دست‌وپنجه نرم می‌کنند ارائه نداد.

کسانی که نگران دسترسی به خدمات درمانی هستند نیز ممکن است از حمله او به انرژی‌های جایگزین یا برداشت عجیبش از ماجراجویی‌های نظامی در ایران و ونزوئلا ــ جایی که گفت «ایدئولوژی مسلمانان کمی با ایدئولوژی کاتولیک‌ها متفاوت است» ــ دچار سردرگمی شده باشند.

در نظرسنجی اخیر شبکه CNN و مؤسسه SSRS، حدود ۷۰ درصد آمریکایی‌ها معتقدند او در مدیریت اقتصاد عملکرد ضعیفی داشته است؛ بنابراین بعید است ادعای او مبنی بر اینکه «همه مشکلات را از دموکرات‌ها به ارث برده» برای این گروه قانع‌کننده باشد.

ترامپ همچنین وعده داد که پایان جنگ به معنای پایان مشکلات معیشتی آمریکایی‌ها خواهد بود؛ وعده‌ای که چندان متقاعدکننده به نظر نمی‌رسد، زیرا همان فشار‌های اقتصادی پیش از آغاز جنگ نیز زندگی میلیون‌ها نفر را دشوار کرده بود. او گفت: «قیمت‌ها همین حالا هم در حال کاهش است؛ در سطحی که هرگز ندیده‌اید؛ و حالا با سقوط قیمت نفت، چیز واقعاً شگفت‌انگیزی خواهید دید.»

نقاط ضعف عملکرد ترامپ در مناطقی مانند حومه شهر آلن‌تاون ــ جایی که او روز سه‌شنبه در آن سخنرانی کرد ــ اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر جمهوری‌خواهان در چنین حوزه‌های رقابتی در سراسر کشور کرسی‌های مجلس نمایندگان را از دست بدهند، دو سال پایانی حضور ترامپ در کاخ سفید می‌تواند به دوره د دشوار از تحقیقات دموکرات‌ها و مانع‌تراشی برای باقی‌مانده برنامه‌های سیاسی او تبدیل شود.

ترامپ در یکی از معدود اشاره‌های مستقیم خود به انتخابات گفت: «ما باید در انتخابات میان‌دوره‌ای پیروز شویم.» این سخن در شرایطی مطرح شد که او در اوایل تابستان تا حد زیادی از کارزار‌های انتخاباتی دور بوده است.

ترامپ بار‌ها جمهوری‌خواهان و حتی کارکنان کاخ سفید خود را ناامید کرده است؛ زیرا مفهوم «قابلیت پرداخت هزینه‌ها» یا همان affordability که به موضوعی محوری در سیاست آمریکا تبدیل شده و می‌تواند مهم‌ترین امید دموکرات‌ها برای بازگشت به قدرت در کنگره باشد، مورد تمسخر قرار داده است.

در تجمع روز سه‌شنبه، قوی‌ترین استدلال‌ها نه از سوی رئیس‌جمهور، بلکه از سوی حامیانی مطرح شد که برای دفاع از سیاست‌های او انتخاب شده بودند.

سرجوخه سام الیاس از اداره پلیس بیتلهم و پدر شش فرزند گفت یکی از سیاست‌های شاخص ترامپ ــ کاهش مالیات بر اضافه‌کاری ــ زندگی خانواده‌اش را بسیار آسان‌تر کرده است. او گفت: «برای خانواده من، این صرفه‌جویی‌ها باعث شده چیزی که قبلاً فقط یک سفر یک‌روزه به پارک بود، حالا به یک اقامت شبانه در ساحل جرسی تبدیل شود.»

چنین لحظاتی در شبکه‌های اجتماعی و تبلیغات انتخاباتی می‌تواند چندین برابر بازتاب پیدا کند، اما در تجمع‌های ترامپ و در موج شدید پیام‌هایی که او هر روز در شبکه اجتماعی Truth Social منتشر می‌کند، اغلب تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد.

ترامپ اکنون بیشتر به گذشته نگاه می‌کند تا آینده

ترامپ هرگز یک سیاستمدار متعارف نبوده است. در سال ۲۰۱۶ تجمع‌های انتخاباتی او ظهور یک استعداد سیاسی بی‌سابقه و غیرمتعارف را نوید می‌داد که قواعد سنتی سیاست ریاست‌جمهوری را برهم زد.

او هنگام اوج‌گیری سیاسی‌اش با دقت واکنش جمعیت را زیر نظر می‌گرفت و آنها را مانند یک گروه بزرگ آزمایشی در نظر می‌گرفت؛ به‌گونه‌ای که هر جمله یا شعار جدیدی که با استقبال مواجه می‌شد، بار‌ها و بار‌ها تکرار می‌شد.

اما روز سه‌شنبه، سخنان او بیشتر رنگ و بوی مرور گذشته داشت تا ارائه ایده‌های تازه.

با این حال، او همچنان نشان داد که یک سرگرم‌کننده سیاسی، یک چهره خارج از ساختار سنتی قدرت و منتقد سرسخت «درست‌گویی سیاسی» باقی مانده است. او همچنان برای لیبرال‌ها شخصیتی جنجالی محسوب می‌شود و می‌داند چگونه با متهم کردن خبرنگاران و دوربین‌هایی که او را دنبال می‌کنند به «اخبار جعلی»، واکنش‌های تمسخرآمیز جمعیت را برانگیزد.

اما از همان لحظه‌ای که پشت میکروفن قرار گرفت و گفت «من این ایالت را با اختلاف زیاد بردم»، به نظر می‌رسید درگیر دغدغه‌های شخصی خود شده است؛ و زمانی که سخنانش را با این جملات به پایان رساند ــ «ما دوباره آمریکا را ثروتمند خواهیم کرد. دوباره آمریکا را سالم خواهیم کرد… دوباره آمریکا را قدرتمند خواهیم کرد. دوباره آمریکا را سرافراز خواهیم کرد» ــ در واقع تصویری از واقعیتی را ترسیم می‌کرد که بر اساس نظرسنجی‌های اخیر، اکثریت شهروندان چندان باور ندارند او قادر به تحقق آن باشد.

ترامپ برای آنکه جمهوری‌خواهان در انتخابات نوامبر متضرر نشوند، به حضور رأی‌دهندگانی فراتر از پایگاه وفادار خود نیاز دارد.

تنها تکرار شعار‌های محبوب انتخابات‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۴ برای این هدف کافی نخواهد بود.