نیمه نهایی جام جهانی: کدام تیم شانس بیشتری برای قهرمانی دارد؟

از میان چهل و هشت تیم ملی فوتبال که رقابت‌های جام جهانی را در تاریخ ۱۱ ژوئن آغاز کردند، تنها امید چهار ملت همچنان زنده است.

چهار تیم برتر در رده‌بندی فیفا، با هشت عنوان قهرمانی در مجموع، روز‌های سه‌شنبه و چهارشنبه به مصاف هم می‌روند تا برای کسب جایگاهی در بزرگترین رویداد ورزشی جهان، فینال جام جهانی در ورزشگاه نیویورک نیوجرسی در روز یکشنبه ۱۹ ژوئیه، تلاش کنند.

۴. آرژانتین

آیا قهرمان مدافع، در جایگاه تیم‌های خارج از گود قرار دارد؟

خب، مسیر الجزایر، اتریش، اردن، کیپ ورد، مصر و سوئیس به مراحل پایانی جام جهانی، احتمالاً یکی از آسان‌ترین مسیر‌ها در تاریخ این رقابت‌ها بوده و آلبی‌سلسته نیز در طول این مسیر چندان متقاعدکننده نبوده است.

آنها در مراحل حذفی مقابل کیپ ورد و مصر به دردسر افتادند و قبل از پیروزی دراماتیک، راهی برای غلبه بر حریفان پیدا کردند. این الگو در مرحله یک چهارم نهایی مقابل سوئیس در کانساس سیتی تکرار شد، جایی که آنها پس از گل زودهنگام آلکسی مک آلیستر، نزدیک به ۹۰ دقیقه بدون شوت در چارچوب سپری کردند.

تیم مسن آنها در نهایت پس از ۱۲۰ دقیقه در شرایط آب و هوایی طاقت‌فرسا پیروز شد. اگر سوئیس ۱۱ نفره باقی می‌ماند، شاید اوضاع بسیار متفاوت بود، اما بار دیگر، قهرمان مدافع، راهی برای پیروزی پیدا کرد، در حالی که بسیار پایین‌تر از بهترین سطح خود بود.

مطمئناً آنها نمی‌توانند با نمایشی دیگر مانند این در مقابل انگلیس، از کنار آن بگذرند؟ خب، هواداران انگلیس ممکن است همین را در مورد سه شیر‌ها بگویند. هم هری کین و هم لیونل مسی در دیدار‌های مرحله یک چهارم نهایی بسیار پایین‌تر از حد انتظار ظاهر شدند.

ابراز احساسات مسی در پایان بازی در پیروزی بازگشتی مقابل مصر، نشان داد که این قهرمان سه دوره چقدر به حذف نزدیک بود. در یک رویارویی از قبل پر از تنش احساسی با انگلیس، انتظار می‌رود که در پایان بازی، اعصاب برانگیخته شود و اشک از هر دو طرف سرازیر گردد.

اگر آرژانتین، و مسی - در اولین رویارویی او با سه شیر‌ها - بتوانند درخشش خود را بازیابند و دشمنان قدیمی خود را برای سومین بار متوالی در مراحل حذفی از مسابقات حذف کنند، آنگاه اعتماد به نفس و انگیزه‌ای که به فینال خواهند برد، عظیم خواهد بود.

با این حال، هیچ چیز از آنچه در تابستان امسال در ایالات متحده نشان داده‌اند، دلالت بر این امر ندارد؛ و حتی اگر این اتفاق بیفتد، آیا این کافی خواهد بود تا در مقابل قهرمان اروپا، اسپانیا، یا تیمی انتقام‌جوی فرانسه که در فینال حماسی قطر ۲۰۲۲ با ضربات پنالتی مغلوبش کردند، برتری یابند، مسئله کاملاً دیگری است.

۳. انگلیس

آیا بهترین نمایش انگلیس را در این تورنمنت دیده‌ایم؟ احتمالاً نه. با این حال، آنها اینجا هستند، در نیمه نهایی، تنها برای چهارمین بار در تاریخ.

پیروزی مقابل نروژ نه زیبا بود و نه قانع‌کننده، و توماس توخل، سرمربی، اذعان کرد که آنها خوش‌شانس بودند که صعود کردند، که عمدتاً به لطف جود بلینگهام بود که بار دیگر تیم را در لحظات کلیدی بر دوش خود کشید. آیا یک هافبک واقعاً می‌تواند کفش طلایی را ببرد؟ او با شش گل در حال حاضر تنها دو گل با مسی و کیلیان امباپه فاصله دارد.

برخلاف میل توخل، به جز یک دوره ۲۰ دقیقه‌ای در نیمه دوم بازی پیروزی ۴-۲ مقابل کرواسی، انگلیس هنوز تیمی را تحت سلطه قرار نداده است و به انفجار‌های ضدحمله تکیه کرده تا در پیروزی حماسی دور از ۱۶ تیم نهایی مقابل مکزیک در دیگ آزتک، پیشروی ۳-۲ را حفظ کند.

آنچه آنها نشان داده‌اند، شخصیت بوده است، به وفور، و آنها احتمالاً به مقدار بیشتری از آن نیاز خواهند داشت اگر بخواهند به ۶۰ سال انتظار برای دومین عنوان قهرمانی جام جهانی پایان دهند.

بازی مقابل آرژانتین بسیار بیشتر از ۱۱ در مقابل ۱۱ خواهد بود؛ ارواح تاریخ فوتبال در کنار هر دو تیم صف خواهند کشید، و هیاهو و فشار مطمئناً عظیم خواهد بود.

چندین نکته مثبت احتمالی برای انگلیس این خواهد بود که آنها قبلاً در این تورنمنت حد نصاب خود را کسب کرده‌اند: در رده چهارم جهان، آنها به جمع چهار تیم برتر رسیده‌اند. هر چیز دیگری یک امتیاز اضافی خواهد بود. هیچ‌کس واقعاً آنها را در میان دو تیم برتر جهان نمی‌داند، که ممکن است به کاهش بخشی از بار انتظارات کمک کند.

پس از سفری به ارتفاعات مکزیکوسیتی، و گرمای طاقت‌فرسا و رطوبت میامی، بازگشت به محیط مطبوع ۲۲ درجه سانتی‌گراد (۷۱.۶ فارنهایت) آتلانتا، جایی که انگلیس در دور ۳۲ تیم نهایی جمهوری دموکراتیک کنگو را شکست داد، خوشایند خواهد بود.

آنها همچنین هیچ محرومیت جدیدی ندارند، یارل کوانسا یک بازی از محرومیت دو بازی خود را باید بگذراند؛ و ریس جیمز در مقابل نروژ دقایقی بازی کرد. در همین حال، انگلیس امیدوار است که دکلان رایس پس از یک حضور ۴۵ دقیقه‌ای که مشخص بود پس از بیماری کاملاً آماده نیست، به طور کامل بهبود یابد.

تیم مسن آرژانتین در سه دور گذشته در برابر سرعت، تحرک و تردستی کیپ ورد، مصر و سوئیس دچار مشکل شده است، و بوکایو ساکا، آنتونی گوردون، و حتی مارکوس رشفورد، موقعیت بهتری برای بهره‌برداری از این امر خواهند داشت.

فراتر از مسی، آرژانتین خود نیز سؤالات هجومی زیادی ایجاد نکرده است، اگرچه ضربه خیره‌کننده خولیان آلوارز مقابل سوئیس ممکن است تنها آغاز جام جهانی او باشد.

با در نظر گرفتن همه چیز، انتظار می‌رود انگلیس به فینال راه یابد، اما فرانسه احتمالاً بیش از حد انتظار خواهد بود، و حتی اسپانیا نیز یک خواسته بزرگ خواهد بود، علی‌رغم انگیزه اضافی انتقام شکست در فینال یورو ۲۰۲۴.

۲. اسپانیا

آنها سومین تیم نیمه نهایی هستند که به جز یک نمایش یک‌طرفه مقابل اتریش در دور ۳۲ تیم نهایی، هنوز به اوج خود در این تورنمنت نرسیده‌اند.

خط دفاعی استوار “لا روخا” ممکن است برای اولین بار در این تابستان توسط بلژیک در مرحله یک چهارم نهایی سوراخ شده باشد، اما ۶۴۹ دقیقه‌ای که قبل از آن گل سپری شد، طولانی‌ترین رکورد در تاریخ جام جهانی بدون گل خورده بود، و آنها تاکنون تنها هفت شوت در چارچوب در شش بازی خود اجازه داده‌اند.

اگرچه آمار مشارکت در گلزنی ممکن است منعکس‌کننده آن نباشد، لامین یامال نشانه‌هایی از بازگشت به اوج فرم پس از مصدومیت همسترینگ پایان فصل در آوریل را نشان داده است، در حالی که چرخش مهاجمان فریبکار “لا روخا” در شش بازی گذشته مشکلاتی را برای دفاع‌ها ایجاد کرده است، و میکل مرینو با گل‌های پیروزی‌بخش در آخرین لحظات مقابل پرتغال و بلژیک نام خود را در تاریخ ثبت کرده است.

با این حال، میکل اویارزابال، بهترین گلزن چهار گله، در دو بازی گذشته از اوج خود دور شده است و بعید است که ترس زیادی در خط دفاعی فرانسه ایجاد کند.

در حالی که پاو کوبارسی، مدافع نوجوان، در بزرگترین صحنه جهان احساس راحتی می‌کند، او هنوز با نوع آزمونی که کیلیان امباپه، مایکل اولیسه و عثمان دمبله ایجاد خواهند کرد، رو‌به‌رو نشده است.

اگر آنها به فینال راه یابند، اسپانیا مدعی اصلی قهرمانی خواهد بود، و آنها تنها یک بار در تاریخ که قبلاً به جمع چهار تیم برتر رسیده‌اند، قهرمان جام جهانی شده‌اند، اما علی‌رغم شکست دادن فرانسه در دو رویارویی اخیرشان، سومی برای آنها دشوار خواهد بود.

۱. فرانسه

قبل از رویارویی مرحله یک چهارم نهایی خود با مراکش، ما تأکید کردیم که فرانسه با داشتن چهار مهاجم ترسناک و دفاعی که، اگرچه هنوز واقعاً آزمایش نشده بود، تنها دو گل در پنج بازی خورده بود، کلاس میدان بود.

خب، حالا دو گل در شش بازی، حتی اگر هنوز واقعاً آزمایش نشده باشند، با توجه به حمله بی‌اثر شیر‌های اطلس در شب شکست ۲-۰ آنها.

امباپه با گل با کیفیت دیگری مقابل مراکش، اعتبار خود را برای کفش طلایی و رکورد گلزنی تاریخ جام جهانی افزایش داد، و اولیسه، دمبله، دزایر دوئه و بردلی بارکولا به تهدید در سراسر زمین ادامه می‌دهند، به گونه‌ای که هیچ تیم دیگری روی زمین قادر به آن نیست.

اسپانیا، و به‌ویژه دفاعش، چالشی متفاوت ایجاد خواهد کرد، و دفاع کم‌کار فرانسوی احتمالاً این بار آزمون خود را خواهد داشت، با بازیکنانی مانند دنی اولمو، الکس بائنا، فران تورس و فابیان روئیز که در موقعیت‌های امیدوارکننده‌ای در اطراف اویارزابال قرار می‌گیرند، و این تازه بدون در نظر گرفتن میکل مرینو، بازیکن تعویضی فوق‌العاده است.

هر کسی که فرانسه را شکست دهد، مطمئناً جام جهانی را بالای سر خواهد برد، اما هیچ‌یک از تیم‌های باقی‌مانده نمی‌توانند پویایی مهاجمان “لِه‌بلو” را با هم مقایسه کنند. اگرچه اسپانیا احتمالاً سخت‌ترین چالش آنها خواهد بود، اما چالشی است که انتظار می‌رود مردان دیدیه دشان بر آن غلبه کنند، نه تنها با انگیزه اضافی شکست از “لا روخا” در نیمه نهایی یورو ۲۰۲۴ و لیگ ملت‌های اروپا در دو سال گذشته.