لاستیک بارز کردستان از کاهش ۳۰ درصدی تولید شانه خالی کرد؛ زیان ۱۳۰۰ میلیاردی در ۶ ماه | ادعای شایسته‌گزینی تاپیکو و شهیدی‌پور کجاست؟

شرکت لاستیک بارز کردستان از زیرمجموعه‌های گروه صنعتی بارز، صورت مالی نگران‌کننده‌ای را منتشر کرده است. مدیرعامل این شرکت مجتبی جیرایی شراهی است که به تازگی از سوی گروه صنعتی بارز به این جایگاه منصوب شده است.

عملکرد شرکت لاستیک بارز کردستان از دو حیث حائز اهمیت است؛ نخست آنکه این شرکت بزرگ‌ترین تولیدکننده تایر‌های سواری در کشور است و مدیریت این شرکت می‌تواند به طور مستقیم بر وضعیت بازار لاستیک در کشور تاثیر بگذارد، و دوم آنکه بارز کردستان به عنوان زیرمجموعه گروه صنعتی بارز با نماد «پکرمان» در بورس، تاثیر مستقیمی در ارزش سهام این شرکت و سرمایه میلیون‌ها سهامدار دارد.

براساس بررسی خبرنگار اقتصادی فراز، شرکت لاستیک بارز کردستان در ۶ ماهه سال مالی ۱۴۰۵ که منتهی به ۳۱خرداد است، زیان خالص هزار و ۲۹۶ میلیارد تومانی شناسایی کرده است. این درحالی است که شرکت در مدت مشابه سال گذشته، ۳۰۲ میلیارد تومان سود خالص گزارش کرده بود.

لاستیک بارز کردستان در عملیات شرکت سود شناسایی کرده و سود عملیاتی این شرکت با افزایش بیش از ۴۰۰میلیارد تومان، رشد اسمی ۵۱درصدی را تجربه کرده بود، اما هزینه‌های مالی و سایر هزینه‌های غیرعملیاتی، نه تنها سودآوری این شرکت را بلعیده بلکه بارز کردستان را به شرکتی زیان‌ده نیز تبدیل کرده است.

هزینه‌های مالی لاستیک بارز کردستان ۴۸۶ میلیارد تومان و سایر درآمد‌ها و هزینه‌های غیرعملیاتی نیز ۲هزار و ۱۷۷ میلیارد تومان بوده است. هزینه‌های سنگینی که به شناسایی زیان نزدیک به هزار و ۳۰۰میلیارد تومانی لاستیک بارز کردستان منجر شده است.

کاهش ۳۰ درصدی تولید بارز کردستان در عین‌حال استخدام ۲۹ نیروی جدید!

لاستیک بارز کردستان هرچند در عملیات شرکت، سود شناسایی کرده، اما این سود نیز درواقع ریشه در افزایش نرخ محصولات دارد، نه افزایش ظرفیت و تولید واقعی شرکت!

لاستیک بارز کردستان در ۶ماهه سال مالی جاری، یک میلیون و ۸۸۰ هزار حلقه لاستیک فروخته درحالی که در ۶ماهه سال قبل، موفق به فروش بیش از ۲میلیون و ۷۷۸ هزار حلقه شده بود. درواقع تولید و به تبع آن فروش لاستیک بارز کردستان بیش از ۳۰درصد کاهش پیدا کرده که معادل حدود ۱میلیون حلقه لاستیک در ۶ماهه است.

دیگر نکته قابل بررسی بارز کردستان این است که علی‌رغم کاهش ۳۰ درصدی تولید و فروش، بارز کردستان اقدام به جذب ۲۹ نفر پرسنل نیز کرده است. حال آنکه این افراد چه ارزش افزوده‌ای قرار است به این شرکت اضافه کنند، خود محل بحث است. وقتی تولید شرکتی کاهش پیدا می‌کند، استخدام نیروی جدید می‌تواند این پرسش را ایجاد کند که آیا براساس بررسی‌های مدیریتی این افراد استخدام شده‌اند یا سفارش شرکت‌های بالادستی؟

بارز کردستان سوءمدیریت خود را به گردن جنگ انداخت!

بارز کردستان این کاهش تولید را ریشه در جنگ و اخلال در واردات مواد اولیه می‌داند. شرکت‌های تولیدکننده لاستیک از ماده اولیه کائوچو استفاده می‌کنند که نیاز به واردات از دیگر کشور‌ها دارد. البته توضیح بارز کردستان بیش از آنکه یک دلیل قانع‌کننده باشد، شبیه به توجیهی غیرمنطقی برای شانه‌خالی کردن است.

جنگ ۴۰ روزه اخیر برخلاف جنگ ۱۲ روزه، غیرمنتظره نبود و باتوجه به لشکرکشی آمریکا به خاورمیانه در ماه‌های منتهی به جنگ، هرلحظه انتظار وقوع جنگ می‌رفت. در شرایطی که احتمال وقوع مجدد جنگ بالا بود، اینکه مدیریت شرکت برای افزایش واردات و خرید ماده اولیه پیش از جنگ برنامه‌ریزی نکرده بود، درواقع یک اشتباه یا خطای مدیریتی محسوب می‌شود و نمی‌توان کاهش تولید ناشی از آن را به گردن جنگ انداخت و شانه خالی کرد.

در همین شرایط، برخی شرکت‌ها چه خارج از صنعت لاستیک و چه در همین صنعت، برنامه‌ریزی‌های لازم را برای خرید و افزایش موجودی ماده اولیه انجام داده بودند تا در صورت جنگ مجدد، تولید به مشکل نخورد. همین عامل نیز باعث شده این شرکت‌ها بتوانند گزارش خوبی از عملکرد خود منتشر کنند و درنتیجه بازدهی سهامشان به مراتب بهتر از گروه صنعتی بارز با نماد «پکرمان» باشد.

بارز کردستان، «پکرمان» را زیان‌ده می‌کند؟ بازدهی فاجعه‌بار گروه صنعتی بارز پس از جنگ

زیان خالص هزار و ۲۹۶ میلیارد تومانی لاستیک بارز کردستان در دوره ۶ ماهه، تبدیل به پاشنه آشیل گروه صنعتی بارز با نماد «پکرمان» شده است. پکرمان در سال مالی ۱۴۰۴، هزار و ۶۵۷ میلیارد تومان سود خالص شناسایی کرده بود درحالی‌که اکنون بارز کردستان تنها در ۶ ماه، هزار و ۲۹۶ میلیارد تومان زیان خالص گزارش کرده است. با فرض آنکه زیان بارز کردستان در ۱۲ ماهه نیز به همین منوال تداوم یابد، این شرکت زیرمجموعه به تنهایی می‌تواند گروه صنعتی بارز را زیان‌ده کند!

همین عامل نیز باعث شده سرمایه‌گذاران و سهامداران بازار سهام، رغبت کمتری به خرید سهام گروه صنعتی بارز با نماد «پکرمان» داشته باشند. نماد «پکرمان» از بازگشایی پس از جنگ که ۲۹اردیبهشت ۱۴۰۵ بود تا ۲۸ شهریور ۱۴۰۵، در طول ۴ ماه تنها ۳۱ درصد بازدهی داشته است. این درحالی است که در همین گروه لاستیک‌سازی که در واردات ماده اولیه کائوچو اخلال دارند، سهامی وجود دارد که به دلیل مدیریت بهتر و خرید ماده‌اولیه پیش از جنگ، توانستند عملکرد بهتری را رقم زنند.

برای نمونه سهام مجتمع صنایع لاستیک یزد با نماد «پیزد» در این مدت ۲۷۰٪ بازدهی، ایران تایر حدود ۱۰۰٪ و ایران یاساتایر ۱۱۳٪ بازدهی داشتند. مقایسه بازدهی این شرکت‌های لاستیک سازی با «پکرمان» به درستی ثابت می‌کند که عملکرد و مدیریت شرکت‌ها در نهایت خود را در قیمت سهام نشان می‌دهد.

هزینه عملکرد گروه صنعتی بارز از جیب بازنشستگان

اکنون بیش از هرزمان دیگری نیاز به پیگیری و رسیدگی جمال میرزایی مدیرعامل گروه صنعتی بارز و حتی یک پله بالاتر، مدیرعامل تاپیکو به وضعیت بارز کردستان است. سهامدار عمده گروه صنعتی بارز، شرکت سرمایه‌گذاری نفت و گاز و پتروشیمی تامین با نماد «تاپیکو» است. تاپیکو نیز که متعلق به تامین اجتماعی است و درواقع در نهایت دود عملکرد ضعیف مدیریت بارز کردستان، به چشم بازنشستگان می‌رود.

شرکت لاستیک بارز کردستان بزرگ‌ترین تولیدکننده تایرهای سواری و شاسی بلند است. کاهش سی درصدی تولید این لاستیک‌ساز، نقش به سزایی در افزایش قیمت‌ لاستیک داشته که در چندماه اخیر بازار تجربه کرده است. درواقع هرچقدر مدیریت این شرکت‌‌ها ضعیف عمل کند، هزینه واقعی آن را بازار و مردم از جیب‌شان با افزایش قیمت می‌دهند.

از همین رو هرچه زودتر بایستی مدیران بالادستی بارز کردستان از جمله روح‌الله شهیدی پور مدیرعامل تاپیکو به بحران این شرکت ورود کنند تا جلوی این زیان گرفته شود. حضور مدیران ناکارآمد در شرکت‌های زیرمجموعه یکی از مسائلی است که معمولا هلدینگ‌های بزرگ با آن مواجه هستند و اتفاقات مذکور در بارز کردستان نیاز به شفاف‌سازی جمال میرزایی مدیرعامل گروه صنعتی بارز و روح‌الله شهیدی‌پور مدیرعامل تاپیکو دارد.
هلدینگ تاپیکو با ارائه گزارشی در تیرماه ۱۴۰۵ افتخار به رویکرد شایسته‌گزینی در شرکت‌های زیرمجموعه کرد. موضوعی که روح‌الله شهیدی‌پور مدیرعامل این هلدینگ نیز در نشست‌های خبری متعدد از آن نام برده است. به همین دلیل تاپیکو باید شفاف‌سازی کند؛ آیا این نتیجه شایسته‌گزینی است که افتخارش را می‌کردید؟