دیپلمات‌ها جهان را در آستانه مجمع عمومی سازمان ملل، آشفته و بی‌ثبات توصیف کردند

این روز‌ها موارد اندکی وجود دارد که دیپلمات‌ها بر سر آن توافق داشته باشند. اما اگر از سران کشورها، دولت‌ها و وزرا درباره وضعیت جهان در آستانه اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل پرسیده شود، همگی کره زمین را در وضعیتی آکنده از آشوب عظیم توصیف خواهند کرد.

با وجود دو جنگ رو به تشدید که در اروپا و خاورمیانه در جریان است، اقتصاد جهانی در حال نوسان و نظم جهانی در حال تغییر، رهبران بین‌المللی روز سه‌شنبه در حالی به نیویورک می‌رسند که با چشم‌اندازی مواجه‌اند که تفاوت فاحشی با همین زمان در سال گذشته دارد.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، اخیراً به خبرنگاران گفت: «رهبران جهان در دورانی از عدم قطعیت عمیق در سازمان ملل گرد هم خواهند آمد. در عین حال، قدرت در حال جابه‌جایی است. جهان در حال تغییر است و نهاد‌های ما نیز باید همراه با آن تغییر کنند.»

تنها در نه ماه گذشته، شاهد عملیات جسورانه نظامی ایالات متحده بودیم که نیکلاس مادورو، رهبر ونزوئلا را از قدرت کنار زد، پیش از آنکه سرکوب خونینی در ایران به دنبال حضور ده‌ها هزار تظاهرکننده طرفدار دولت در خیابان‌ها برای به چالش کشیدن حکومت دینی این کشور رخ دهد. اندکی پس از آن، ایالات متحده و اسرائیل حمله مشترکی را علیه تهران آغاز کردند که جرقه‌ی یک درگیری مداوم و فزاینده را زد که اکنون تقریباً هر کشوری در منطقه را درگیر کرده و از آن زمان منجر به بسته شدن مؤثر یک آبراه حیاتی شده است.

در همین حال، جنگ بیش از چهار ساله میان روسیه و اوکراین هیچ پایانی را در پیش روی خود نمی‌بیند، زیرا هر دو طرف تنها در روز‌های اخیر حملات نظامی خود را تشدید کرده‌اند، در حالی که تلاش‌های دیپلماتیک متعدد برای پایان دادن به این درگیری راه به جایی نبرده است.

در ماه مه، شیوع بیماری ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو و اوگاندا پرسش‌های بیشتری را در مورد عدم آمادگی بین‌المللی برای همه‌گیری بعدی ایجاد کرد. زمین‌لرزه‌های مرگبار در ونزوئلا و کلمبیا، و همچنین سیل‌های ناگهانی گسترده در نپال و تبت، بر تأثیر وخیم‌تر گرمایش جهانیِ ناشی از فعالیت‌های انسانی بر جوامع سراسر جهان تأکید کرد.

در مصاحبه‌هایی که در آستانه این اجلاس سالانه انجام شد، وزرا، سفرا و مقامات کنونی و پیشین از سراسر جهان، تصویری تلخ از بحران‌هایی که جامعه بین‌المللی را گرفتار کرده و اینکه آیا سازمان ملل و ۱۹۳ کشور عضو آن می‌توانند به این مشکلات رسیدگی کنند، ترسیم کردند. آنها به شرط ناشناس ماندن با اسوشیتدپرس صحبت کردند تا بتوانند آزادانه درباره نگرانی‌های بین‌المللی اظهار نظر کنند.