هرچه برای تهران اضافه گذاشته‌اید، به شهرستان‌ها بدهید!

رئیس شورای شهر تهران گفته است بی‌تردید به محض این‌که احساس شود در تهران شغل و کار وجود دارد و معتادین معالجه می‌شوند موج حرکت به سمت تهران، آغاز می‌شود. وی افزوده مسائلی که در شهر تهران و یا استان تهران روی می‌دهد تنها به همین شهر خلاصه نمی‌شود و به کل کشور مربوط است. لذا گاهی برخی از حرکت‌های ما می‌تواند جاذب جمعیت برای تهران باشد.

نویسنده :

آذر فخری

هرکسی، فرقی نمی‌کند تخصصی در شهرسازی و معماری و مبلمان و سطح رفاه و حفاظت از محیط زیست، داشته باشد یا نه؛ در اولین نگاه سطحی به منظره تهران، حتی در یک روز پس از باران، متوجه می‌شود که این شهر، تا چه حد از متر و معیارهای شهرسازی و نگهداری و مبلمان شهری و امکانات لازم، بی‌بهره است. بیکاری و فقر وافزایش متکدیان و آلودگی هوا، قطعی برق و کمبود آب، تنها تعدادی از مواردی هستند که مردم عادی متوجه آن‌ها می‌شوند؛ بی‌شک تهران، شهری است نه فقط گران، که بسیار گران و در حدود یک دهه است که مهاجرت معکوس از این شهر آغاز شده و آن‌هایی که می‌توانند و جا و امکاناتی در نقاط دیگر کشور دارند، تهران را ترک کرده و رفته‌اند.

یکم: آیا آقای چمران، به‌عنوان رئیس شورای شهر تهران، معتقد است اگر به تهران رسیدگی شده و مشکلات شهروندان-از جمله بیکاری- حل شود، معتادان معالجه می‌شوند-ترک می‌کنند- و به دنبال کار به تهرا ن سرازیر شده و مشاغل روی زمین مانده را از دست شهروندان تهرانی درمی‌آورند و شروع می‌کنند به پول پارو کردن؟!

دوم: آیا آقای چمران، به عنوان رئیس شورای شهر، معتقد است شهری که از هر طرفش که بخواهی پیاده و سواره بگذری، با نرده و مانع فلزی و طرح ترافیک و طرح تردد شبانه و ... مواجه می‌شوی، و باید قبض آب و برق و گاز و ... به شدت گران شده را درست سرموقع بپردازی، وگرنه در همان روز سررسید، قطع می‌شوند، شهری با پل‌های روگذر با پله‌های فلزی که ارتفاع غیراستاندارد هم دارند و علاوه بر این‌که سالمندان و معلولان، نمی‌توانند از آن‌ها استفاده کنند، به علت تبدیل شدن به سکویی برای نصب بیلبوردهای تیلیغاتی، به مکانی بسیار نا امن برای عبور و مرور شهروندان-چه زن و چه مرد- تبدیل شده است، شهری که خیابان‌هایش، که دیگر تحمل این حجم از خودروی شخصی و غیر شخصی را ندارد، مسیر پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری هم ندارد، هر روز از تعدا درختان و پارک‌ها و بوستان‌هایش کم می‌شود، با یک باران، هر محله به جزیره‌ای دست نایافتنی تبدیل می‌شود؛ آیا چنین شهری با چنین ویژگی‌هایی، واقعا برای نه فقط افراد عادی که حتی معتادان، این همه جاذبه دارد که موجب ترک اعتیاد آنان شود؟

سوم: آیا آقای چمران، به‌عنوان رئیس شورای شهر تهران، معتقد است تهران، با توجه به ویژگی‌های خاصش که اگر افزوده شده و سرو سامانی به این شهر زشت و زود به پیری رسیده داده شود، ملجاء آمال و آرزوهای کشاورز و روستایی خواهد شد که خاک زراعی‌اش، شوره‌زار شده و آب کافی برای کشاورزی ندارد؟ آن‎گاه آقای چمران، برای جلوگیری از مهاجرت این افراد به تهران- و رسیدن به Tehranian DREAM (معادل American DREAM )، می‌گوید که نباید مشکلات تهران حل شود و هم‌چنان مشکلات فرسودگی سامانه حمل و نقل، فرسودگی لوله‌کشی آب و گاز، خیابان‌کشی و ترمیم آسفالت خیابان‌ها و رفع چاله چوله‌های شهر باید باقی بمانند؛ آن‌هم تهرانی که درگیر روزانه نیم میلی‌متر، نشست روزانه است و از این نظر به گفته کارشناسان تبدیل به یک بمب ساعتی شده است؟! و دقیقا این شهر نباید ترمیم و نگهداری شود تا جاذبه‌ای برای مهاجرت نشود؟ آن‌گاه پرسش این است که بودجه نوسازی و ترمیم کلانشهر تهران، صرف رسیدگی به شهرهای دیگر کشور شده و جاذبه‌هایی که تهران نباید داشته باشد، به آن شهرها افزوده خواهد شد؟

چهارم: صرفا جهت اطلاع رسانی به آقای چمران به‌عنوان رئیس شورای شهر و دیگر مسئولانی که فکر می‌کنند، تهران یک شهر رویایی است و آرزوی تمام ایرانیان این است که در این شهر زندگی کنند به چند مشکل اساسی تهران، از میان صدها و شاید هزاران مشکل این شهر اشاره می‌کنیم و می‌گذریم؛ تا چه قبول افتد و چه در نظر آید:

۱- ترافیک سرسام‌آور و فرساینده روح و روان مردم

۲- آلودگی هوا و افرایش مرگ و میر ناشی از آن

۳-کمبود وسایل حمل و نقل عمومی و سرگردانی مردم در ایستگاه‌های مترو و اتوبوس

۴-تخریب منابع طبیعی و محیط زیست

۵- آسیب‌های اجتماعی (دختران و زنان خیابانی، کارتن‌خواب‌ها، کودکان کار، متکدیان و...)

۶-وجود حداقل 25هزار معتاد متجاهر

۷- زلزله و احتمال فعال شدن گسل‌های طبیعی

۸- آلودگی صوتی و وجود فرودگاه در مرکز شهر

۹- صنایع آلاینده و صنوف مزاحم

۱۰- بافت‌های فرسوده و غیراستاندارد و حادثه‌خیز

۱۲- کمبود سرانه آموزشی و وجود مدارس دوشیفته و کلاس‌های متراکم

۱۳- وجود دکل‌های مخابراتی عریض و طویل و خطرآفرین