۱۵۰۰ میلیارد تومان برای چه کاری؟

وظیفه سازمان تبلیغات اسلامی، ترویج «اقامه نماز»، «تبیین گفتمان انقلاب» و «ترویج سبک زندگی اسلامی» است.  البته اگر حوزه هنری را نیز به عنوان زیرمجموعه سازمان تبلیغات اسلامی در این مقایسه بودجه قرار دهیم، این درصد افزایش به عدد ۱۳۴ می رسد. راستی چند نفر از شما تاکنون اسم «سازمان تبلیغات اسلامی» به گوشتان خورده است؟! 

بگذارید اول یک نمای دور از بودجه فرهنگی کشور را نشانتان دهیم. بر اساس آن چه در لایحه بودجه ۱۴۰۱ کل کشور آمده، بودجه هزینه‌ای کل امور فرهنگ، تربیت بدنی و گردشگری درمجموع ۱۵ هزار و ۶۰۰ میلیارد تومان است که میان دستگاه‌های مختلف تقسیم می‌شود. فصل دین و مذهب حدود ۲ هزار و ۵۹۵ میلیارد تومان (۱۷ درصد)، فصل فرهنگ و هنر ۳ هزار و ۱۲۸ میلیارد تومان (۲۰ درصد) و فصل رسانه ۵ هزار و ۵۸۵ میلیارد تومان (۳۶ درصد) بودجه خواهند گرفت. عمده بودجه فصل دین و مذهب، به سازمان تبلیغات اسلامی و بخش کمی از آن به وزارت فرهنگ، شورای عالی حوزه‌های علمیه، شورای سیاست گذاری حوزه‌های علمیه خواهران و... رسیده است. بودجه فصل فرهنگ و هنر نیز میان وزارت فرهنگ، شورای عالی انقلاب فرهنگی، سازمان تبلیغات، مجلس شورای اسلامی و... تقسیم می‌شود و بخش اعظم بودجه فصل رسانه، متعلق به سازمان صداوسیماست. 

دورنمای سازمان تبلیغات اسلامی و رئیس آن

ریاست این سازمان از مرداد سال ۱۳۹۷ بر عهده محمد قمی است. قمی متولد سال ۱۳۶۰ است. درس حوزوی خود را نزد افرادی چون صادق آملی لاریجانی و جوادی آملی خوانده و با حفظ سمت در سازمان تبلیغات، عضو حقوقی شورای عالی فضای مجازی، مدیرکلی حوزه‌های دانشجویی استان تهران، مسئول مرکز مطالعات و پژوهش‌های اسلامی شریف، قائم‌مقام مدیریت مؤسسه فرهنگ و تمدن توحیدی، مؤسس و مدیر حوزه علوم اسلامی دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف، مشاور عالی مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان کشور و مدیر گروه پژوهشی مهندسی فرهنگی پژوهشکده باقرالعلوم نیز هست!

تبلیغات و حوزه، از جنتی تا زم!

البته سازمان تبلیغات اسلامی پیشتر توسط احمد جنتی، محمود محمدی عراقی، سید مهدی خاموشی و قبل از آن توسط شورایی متشکل از: حقانی، شیرازی، جنتی، مهدوی کنی و امامی کاشانی اداره می‌شد. جالب است بدانید که حوزه هنری نیز زیر نظر این سازمان اداره می‌شود. همان حوزه که مسئولین آن سال‌ها به عهده محمدعلی زم بود. بعدها این مسئولیت به حسن بنیانیان واگذار شد که او نیز این حوزه را ترک کرد. سازمان دارالقرآن کریم نیز به عنوان متولی نظارت بر چاپ و نشر قرآن کریم زیر نظر این سازمان اداره می‌شود. از مؤثرترین چهره‌هایی که در سال‌های گذشته در این سازمان فعالیت مؤثر داشته‌اند می‌توان به محمدعلی تسخیری، سید ابوالحسن نواب، سیدمحمد موسوی، امیرمنصور معزی، محمد حسین‌پور و محمدصادق اخوان اشاره کرد.

بودجه نجومی سازمان تبلیغات، چرا؟

اما جالب است بدانید که وظایفی که سازمان تبلیغات اسلامی باید انجام دهد، با بسیاری از دیگر نهادهای کشور یکسان است. مثلا وظایف این نهاد با دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، شورای عالی حوزه‌های علمیه، مرکز خدمات حوزه‌های علمیه، صندوق مشارکت توسعه فرهنگ قرآنی، شورای سیاستگذاری حوزه‌های علمیه خواهران، جامعه‌المصطفی العالمیه، سازمان اوقاف و امور خیریه و موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران همپوشانی بسیار زیادی دارد. به بیان ساده تر این نهادها در موارد متعددی عملا قرار است یک کار را انجام دهند اما در بودجه جنجالی ۱۴۰۱، تک تک آن ها ردیف بودجه جداگانه ای دارند.  اما باید گفت این هزار و پانصد میلیاردی شدن بودجه سازمان تبلیغات اسلامی در حالی است که این سازمان درآمدزایی نیز دارد اما خروجی های این سازمان چقدر برای عموم شفاف است؟ 

از درآمدزایی تا بودجه دهی نجومی!

ماجرا وقتی جالب تر می شود که بدانید مشهورترین بخش سازمان تبلیغات اسلامی یعنی حوزه هنری  میراث‌دار سینما‌هایی است که در سال‌های انقلاب مصادره شدند. در حال حاضر حوزه هنری بالغ بر ۹۰ سینما در کشور دارد؛ یعنی حدود ۳۰ درصد سینماهای کشور متعلق به این نهاد است و طبعا فروش این سینماها هم به خزانه سازمان تبلیغات اسلامی می ریزد. بماند که از یک خبرگزاری و دانشگاه سوره که زیرمجموعه های این نهاد هستند نیز نمی‌توان به سادگی گذشت‌. این درحالی است که سال گذشته رئیس سازمان تبلیغات شکایت خود از کمبود بودجه را به مجلس برده بود و فردی چون احسان قاضی زاده هاشمی، نماینده فریمان نیز ضمن اظهار همدردی، به طور مشخص بودجه سازمان تبلیغات را «بسیار کم و ناچیز» خواند و خواستار افزایش آن شده بود! حال آیت بودجه بیش از ۵۰ درصد افزایش پیدا کرده اما شاید بهتر باشد متولیان این سازمان برای مردم شفاف کنند که خروجی فعالیت هایشان طی چند سال اخیر دقیقا چه بوده و چقدر هزینه نیاز داشته؟ و اینکه با توجه با درآمدزایی قائل توجه چرا باید حجمی قابل توجهی از بودجه باز هم به این سازمان و نیز نهادهای مشابه تعلق بگیرد؟!