پرتو کرمانشاهی، سرایش‌گر انسان معاصر

شعر، اگرکه هم‌نفس مردم نباشد، از یاد می‌رود اما شعری که زندگی است، شعری که زیست و هستی مردمان سرزمینش را به دور از نقاب و تزئین و دروغ می‌سراید، شعری نیست که فراموش شود. شعر پرتو کرمانشاهی، ازین دست شعرها بود پر از حس‌های انسانیِ عشق، رنج، اضطراب وجودی انسان،تنهایی، غم، شادمانی و جهان و هر چه در آنست و حتی مرگ. شعر او، شعر انسان معاصر ماست و به همین سبب، شعرهایش، در زمان زندگی خودش، زیرلب بر دهان مردم سرزمینش جاری بود.

سپیده شمس

علی‌اشرف نوبتی، معروف به پرتوکرمانشاهی، شاعری بود که مردم دوستش داشتند و از آنجا که هیچگاه به قدرت، اعتنا نداشت و مجیزگو و جیره‌خوار نبود و خوی و خصلت آزادگی‌اش را حفظ کرد، برای مردم‌، اسطوره‌ای بود که در زمانه‌ی عسرت هم می‌شود آزاد ماند و سرخم نکرد.

علی اشرف نوبتی، متولد ششم مهرماه ۱۳۱۰ در کرمانشاه بود که دوران تحصیلش را در این شهر گذراند و به کار آزاد مشغول شد. او از شاعران دهه چهل است که در کنار دیگر رویکردهای تازه به شعر در دهه چهل، اوهم، نگاهی نو به غزل و به خصوص شعر کردی کرمانشاهی داشت، شعرهایی که بسیاری اصطلاحات و تمثیل‌ها و اشاره‌های زبان کردی کرمانشاهی را در دل خود جای داده و با استفاده از فولکلورها و اصطلاحات محلی کردی، شعرهایش قرابت زیادی با مردم دارند واین یکی از رازهایی است که شعرهای او را در زمزمه و زبان مردم جاری کرده است.

او در شعرهایش، گاهی از اصطلاحات قدیمی و نه چندان رایج کردی استفاده کرد و همین کلمه‌های از یاد رفته، تازگی آرکاییکی به شعرهای او داد.

او در شعرهای کردی‌اش، با زبان مردم کوچه و بازار و اصطلاحات قدیمی کردی و فولکلورهای زبانی مردم کرمانشاه، شعرهایی نوشت که سال‌هاست زمزمه مردم است. شعرهای کوردی‌اش را هم از زبان پروفسوری موسیقیدان ساکن ایتالیا می‌شد شنید هم در صدای آوازه خوانان دوره‌گرد در کوچه‌پسکوچه‌های کرمانشاه و حتی در زمزمه درویشان تبرزین بر دست که هرزگاه سرگذری آواز سر می‌دادند.

او به دو زبان فارسی و کردی شعر نوشته است. مجموعه اشعار او در کتابی به نام «کوچه‌باغی‌ها» در سال ۱۳۷۷ به همت محمدعلی سلطانی به چاپ رسید که بعدها تعداد بیشتری شعر کردی و شعرهایی به لهجه کرمانشاهی به آن اضافه شد.

از او به‌عنوان یکی از مفاخر زنده کرد، در کنگره مشاهیر کُرد در سنندج، در سال ۹۸ تقدیر شد. از سال ۹۳، به پیشنهاد اهالی ادبیات در زادگاهش، کرمانشاه، روز ۲۷ اردیبهشت به نام اوست.

غزل کُردی «ئه‌ر شه‌وێ ده‌ر وا بکه‌ید و بۊده مێهمانم چه بوو» از پرتو کرمانشاهی توسط سیامک گوران استاد موسیقی دانشگاه رم به زبان ایتالیایی برگردانده شده است.