انتصابات فامیلی در وزارت ورزش و جوانان؟

این معیوب بودن هم به استفاده از افراد غیرمتخصص درپست‌های تخصصی باز می‌گردد که نکته عجیب و قابل تأمل هم بعضاً استفاده از اقوام و خویشاوندان دراین پست‌هاست.

مشکل و معضل استفاده از خویشاوندن در فدراسیون‌های ورزشی آنقدر پررنگ شده که صدای وزیر ورزش و جوانان را هم درآورده است و احمد دنیامالی این موضوع را مصداق تعارض منافع می‌داند: «افرادی که نسبت نزدیک با رؤسای فدراسیون‌ها، مثل خواهر، برادر، همسر یا مادر دارند، بحث تعارض‌ منافع بوده و آن را پیگیری می‌کنیم تا این مشکل وجود نداشته باشد. در آینده بیشتر دقت خواهد شد تا بر اساس قوانینی که در کشور داریم این اتفاقات رخ ندهد. قبلاً توجیهی برای استفاده از اقوام درجه یک در فدراسیون‌ها بود. این مسئله در دو تا سه فدراسیون وجود دارد که آن‌هم در حال اصلاح شدن است.»

صحبت‌های دنیامالی در شرایطی انجام شد که حضور مهرک صنوبری به عنوان نایب رئیس فدراسیون انجمن ورزش‌های رزمی حساسیت برانگیز شد. افشین چگینی، رئیس این فدراسیون در شرایطی همسرش را به عنوان نایب رئیس به مجمع معرفی کرد که این حضور حواشی زیادی ایجاد کرد و حالا نیز خبر رسیده که او در آستانه استعفا از سمت نایب رئیسی قرار دارد و به زودی باید این فدراسیون رزمی را ترک کند.

با این حال همانطور که وزیر ورزش و جوانان گفت، این موضوع فقط مختص یک فدراسیون نیست. فدراسیون‌های زیادی هستند که از اقوام خود در پست‌های کوچک و بزرگ استفاده می‌کنند تا مسیر توسعه و پیشرفت با همین فامیل‌بازی‌ها کند و کندتر از قبل شود.به طور مثال حضور علی محمد عزیزی به عنوان کارشناس هیئت رئیسه فدراسیون شمشیربازی درحالی که او پدرزن علیرضا پورسلمان، رئیس این فدراسیون است هم حواشی خاص خودش را داشته است. هرچند عزیزی حضور در شمشیربازی را به دوران کودکی آقای داماد ارتباط داده، اما اکنون این حضور حاشیه‌ساز و شائبه برانگیز شده است.

مرتضی قربانی، رئیس فدراسیون تیراندازی هم از غافله عقب نمانده است. او مدتی خواهرزاده و فرزند خواهرزاده‌اش را در فدراسیون تیراندازی مشغول به کار کرد که پس از رسانه‌ای شدن این اتفاق هر دو فدراسیون تیراندازی را ترک کردند، اما پس از اینکه آب از آسیاب افتاد، دو ماه پیش به صورت چراغ خاموش خواهرزاده قربانی به فدراسیون تیراندازی بازگشت.

نکته قابل توجه اینجاست که خواهرزاده رئیس فدراسیون هیچ شناختی از تیراندازی نداشته و کاملاً خارج از ورزش بوده است، اما در این سه سال فعالیت رئیس فدراسیون در تمام جلسات حضور فعال داشته و صاحب نظر است‌. مورد فدراسیون تیراندازی از فدراسیون شمشیربازی حادتر است، چون اقوام رئیس فدراسیون شمشیربازی با این رشته آشنایی داشته و از قبل نیز دستی بر آتش این رشته داشتند،  اما فامیل رئیس تیراندازی کاملاً دور از ورزش بوده است.

به علاوه گفته می‌شود این فرد پس از بازگشت مجدد در فدراسیون تمام امور را در دست گرفته در حالی که هیچ سمتی برای وی تعریف نشده، مشخص نیست حقوق دریافتی وی از فدراسیون دقیقاً برای چه موضوعی است. همچنین با توجه به اینکه او از تیراندازی کاملاً دور است و هیچ سمت مشخصی در فدراسیون ندارد، آیا عدم حضور او خللی در کار فدراسیون ایجاد می‌کند؟ در شرایطی که فدراسیون تیراندازی به واسطه تجهیزات محور بودن، فدراسیونی پر هزینه است، پرداخت حقوق‌های غیر ضروری به افراد غیر مرتبط و فامیل رئیس فدراسیون چه ضرورتی دارد؟ 

عسگر و امید آزادیان، دو برادری هستند که در ورزش‌های رزمی فعالیت می‌کنند. امید آزادیان رشته‌ای به نام کراس ترینینگ را در فدراسیون تازه تأسیس آمادگی جسمانی دارد و عسگر آزادیان هم ورزشی به نام فانکشنال فیتنس را راه اندازی کرده که تفاوتی خاصی با کراس ترینینگ ندارد،اما با وجود مخالفت فدراسیون ورزش‌های همگانی با راه‌اندازی‌اش، بلافاصله در فدراسیون آمادگی جسمانی ثبت می‌شود. حالا نکته جالب اینجاست که عسگر آزادیان، امید عسگریان را به عنوان دبیر کمیته‌ای منصوب کرده که خودش راه‌اندازی کرده است.

زهرا اینچه درگاهی نیز خواهرش نرگس اینچه درگاهی را به عنوان نایب رئیس فدراسیون ژیمناستیک به این فدراسیون برده است تا حکومت ژیمناستیک هم از حکومت «هزار فامیل» ورزش عقب نمانده باشد. از این دست فامیل بازی‌ها در ورزش بسیار اتفاق افتاده است. این دست از اشاره‌ها، فقط چند نمونه از استفاده از اقوام و خویشاوندان در ورزش کشور است. در فوتبال هم چندی پیش خبر آمده بود که آتنا لشنی، کمک داور فوتبال که همسر دانیال مرادی، رئیس کمیته داوران فدراسیون فوتبال است بدون پشت سر گذاشتن تست‌های آمادگی جسمانی مجوز دریافت کرده و همین شائبه‌ها لطمه‌های بزرگی به ورزش کشور و حقوق متخصصانی وارد می‌کند که باید پشت خط فامیل بازی‌ها بمانند.