وزرای خارجه گروه هفت بدون اشاره به بدعهدیها و مطالبات غیرقابلقبول آمریکا، خواستار مذاکره ایران با واشنگتن و ازسرگیری همکاری کامل با آژانس بینالمللی انرژی اتمی شدند.
وزیرخارجه کشورمان در دیدار با نخست وزیر نروژ خواستار استفاده همه طرفها از ظرفیتهای دیپلماتیک برای جلوگیری از تشدید تنش از جمله موضوعات مطرحشده در جریان این دیدار شد.
سخنگوی وزارت خارجه گفت: هدف واقعی آمریکا از اعمال محدودیتهای فزاینده علیه دیپلماتهای ایران ی و خانوادههای آنها در نیویورک اخلال در فعالیت دیپلماتیک ایران در سازمان ملل است.
صدام حسین، رئیسجمهور و رهبر رژیم عراق، در جلسه هیئت دولت اعلام کرد: ما نمیخواهیم با ایران بجنگیم و تصمیم ما جنگ نیست؛ ما تصمیم داریم هر قطعهای از سرزمین عراقی که فارسها آن را غصب کردهاند باز پس بگیریم. ما هیچگونه طمعی به سرزمینهای ایران نداریم.
وزیر خارجه فرانسه با اشاره به تلاش این کشور برای حفظ موجودیت اسرائیل، گفت: سال گذشته به دفع حملات موشکی ایران کمک کردیم و امروز در خط مقدم تلاشها برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای هستیم.
وزارت امورخارجه کره جنوبی پس از رای ممتنع این کشور به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل در رابطه با تحریمهای ایران تاکید کرد این تصمیم را در پی بررسی عوامل متعدد با رویکرد حل مسالمتآمیز موضوع هستهای ایران اتخاذ کرده است.
پس از تأیید توسط سنا، مایک والتز، مشاور سابق امنیت ملی ترامپ، امروز صبح در وزارت امور خارجه سوگند یاد کرد و بهعنوان سی و دومین سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد منصوب شد.
اگر تا دیروز چین با رشدی فزاینده، اقتصاد جهان را پله به پله در حال پیمودن بود، امروزه عملا ثابت کرده سودایی برای ابرقدرتشدن و هژمونشدن نظام بینالملل دارد، رژه نظامی اخیر آن در ۱۲ شهریور ۱۴۰۴ همه را مدهوش خود ساخت که شی جین پینگ در کنار پوتین و کیم جونگ اون چگونه از موشکهای بالستیک و قارهپیما با کلاهکهای هستهای خود سان میبیند و آنان را به عرضه عمومی گذاشته است.
کارشناس مسائل آمریکا معتقد است در شورای امنیت سازمان ملل اختلافات و ابهامات زیادی وجود دارد و لذا دلیل عقلی و منطقی برای بازگشت تحریمها وجود ندارد زیرا اکنون ایران برنامه هستهای ندارد.
کارشناس مسائل اروپا گفت: اروپاییها تصمیم اساسی برای توقف یا تعلیق بازگشت تحریمها علیه ایران نگرفتهاند و این موضوع باعث شده ایران همچنان گزینههای بعدی را برای خود محفوظ بداند. به نظر میرسد فرصتهای محدودی باقی مانده تا ایران ابتکار عمل جدیدی در مذاکرات با آمریکا و توقف روند اسنپ بک انجام دهد و مجمع عمومی سازمان ملل یکی از همین فرصتها برای ایران است.
ابراهیم اصغر زاده فعال سیاسی اصلاحطلب معتقد است جمهوری اسلامی ایران برای حل مشکلات داخلی و منازعات بینالمللی خود نیازمند تعاملی جدی با آمریکا است تعاملی از نوع نیکسون-کسینجر در چین.
فوریه ۱۹۷۱، نیکسون، در سخنرانی سالانهاش در کنگره مسئله ضرورت برقراری گفتوگو با جمهوری خلق چین را مطرح کرد. پیش از آن، حمایت از رژیم چیانگ جیه شی رهبر کومینتانگ (مشهور حزب جبهه ملی چین) که سعی در شکست حزب کمونیست چین به رهبری مائو تسه تونگ داشت، سدی بزرگ بر سر راه ایجاد روابط حسنه و تنشزدایی بین چین مائو و ایالات متحده بود. ژوئیه ۱۹۷۱، کسینجر مغز متفکر امنیت ملی وقت آمریکا، از یک ماموریت سری در چین به آمریکا بازگشت و پس از آن نیکسون اعلام کرد که دعوت دیدار از چین را پذیرفته است. فوریه ۱۹۷۲، نیکسون به چین پرواز و با مائو ملاقات کرد. بینندگان حیرت زده تلویزیون در سرتاسر جهان نیکسون را در حالیکه سرگرم تماشا و تشویق هنرمندان چینی در یک باله چینی پر از تبلیغات کمونیستی بود، مشاهده میکردند. در اعلامیه رسمی مشترکی که در پایان دیدار یک هفتهای نیکسون از چین صادر شد، کاملا روشن بود که مقاومت مشترک در مقابل شوروی چیزیست که دو طرف را به یکدیگر نزدیک کرده است. تایوان کماکان مانع اصلی بر سر راه روابط عادی دیپلماتیک بود، اما سال ۱۹۷۳، چین و ایالات متحده "دفاتر رابطهای" در پایتختهای یکدیگر افتتاح کردند.
همزمان در ایران در دوره محمدرضا پهلوی، استراتژی نیکسون - کیسینجر، بر این بود که نقشها و مسئولیهای جدیدی را به همپیمانان منطقهای آمریکا در منطقه واگذار کند. ایران به عنوان نیروی نیابتی آمریکا، نقش مهار کمونیسم را در فضای خلاء ژئوپلتیکی ناشی از خروج نیروهای انگلیسی از خلیج فارس ایفا میکرد. نقشی که همزمان، شاه را در تحقق رویاهایش کمک میکرد و لذا محمدرضا پهلوی با آغوش باز به استقبال آن رفت و در جهت توسعه روابط با آمریکا به دنبال برقراری یک رابطه دوستی و صمیمانه با افرادی مثل هنری کیسینجر، نیکسون، راکفلرها و... بود.
در ادامه گفتوگوی او با روزنامه اینترنتی «فراز» را درباره وضعیت ایران پس از جنگ و راهکارهای پیشنهادی او را برای برون رفت از وضعیت فعلی میخوانید. او معتقد است: اگر مذاکره کاملاً منتفی شود، گزینههای عملی کارآمد برای برون رفت از شرایط کنونی محدود و بسیار پرریسک خواهند بود.