دولت بودجه‌های بیهوده دستگاههای فرهنگی و مذهبی را صرف معیشت مردم کند

 روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:در شرایطی که درآمد کارمندان و کارگران و اقشار ضعیف، ثابت است هر روز هزینه‌های زندگی آنان به میزان غیرقابل تحمل بالا می‌رود. قیمت آب افزایش می‌یابد، قیمت برق رشد چشمگیر می‌کند، نان گران می‌شود، لبنیات با رشد نردبانی افزایش قیمت می‌یابند و سایر اقلام مورد نیاز زندگی روزمره مردم ازجمله خدمات بدون آنکه قابل پیش‌بینی باشند با رشد قیمت و هزینه، مردم را غافلگیر می‌کنند.

درست در همین شرایط، انواع و اقسام مالیات‌ها، عوارض و هزینه‌های جانبی دیگری با عناوین مختلف بر مخارج زندگی اضافه می‌شوند و زندگی را بر مردم دشوار و در مواردی غیرقابل تحمل می‌کنند.

اضافه شدن این هزینه‌ها بر زندگی مدیران ارشد که حقوق‌های نجومی دریافت می‌کنند و صاحبان درآمدهای آزاد که هر وقت اراده کنند قیمت‌ها را بالا می‌برند و بر درآمدهای خود می‌افزایند اثری نمی‌گذارد ولی اقشار ضعیف به ویژه کارمندان و کارگران زیر چرخ‌های ماشینِ بی‌رحم گرانی و تورم از یکطرف و بولدوزر بی‌رحم‌تر افزایش مالیات و عوارض و هزینه‌هائی که تحت عناوین مختلف از مردم گرفته می‌شوند و همینطور خدمات که هیچ نظارتی بر آنها نیست و همچون چاه ویل موجودی جیب‌های تقریباً خالی را می‌بلعند، له می‌شوند. این فاصله طبقاتی هر روز بیشتر می‌شود و با شتاب ترسناکی آینده جامعه را تهدید می‌کند.

هیچکس نمی‌داند لشگر گرسنه‌ای که این فاصله طبقاتی به سرعت در حال بیشتر شدن به وجود می‌آورد، در لحظه‌ای که تاب‌آوری خود را از دست بدهد چگونه قابل مهار خواهد بود.

از این خطرناک‌تر، سوء‌استفاده‌ای است که دشمنان ایران از بی‌توجهی حاکمان به وضعیت غیرقابل قبول معیشت اقشار ضعیف خواهند کرد. تاریخ با کسی تعارف ندارد و فقر از تاریخ هم بی‌تعارف‌تر و بی‌رحم‌تر است. اگر در طول تاریخ همواره در مقاطعی عده‌ای توانستند از گرسنگان سربازگیری کنند و بر مترفین بتازند، این همان واقعیت عریان بی‌تعارف و بی‌رحم بودن فقر بود که زمینه را برای آن سربازگیری فراهم کرد. تفسیر عملی حدیث نبوی «کَادَ اَلْفَقْرُ أنْ یَکُونَ کُفْراً» همین است و از این واقعیت تلخ گریزی نیست.

دولت چهاردهم می‌تواند با یک تصمیم شجاعانه، حفره‌های به وجود آمده در اثر خطاهای دولت‌های گذشته را جبران کند. بودجه‌های دستگاه‌های بی‌خاصیت را حذف کنید تا مجبور نباشید با افزودن بر مالیات و گران کردن زندگی به اقشار ضعیف فشار وارد کنید و آمار فقر را بالا ببرید.

بیش از ده‌ها هزار میلیارد تومان تحت عنوان بودجه فرهنگی و مذهبی به دستگاه‌هائی می‌دهید که در گذشته با هدایای مردم فعالیت می‌کردند و خودگردان بودند. حتی اگر کسانی به تأمین بودجه این دستگاه‌ها اعتقاد دارند همان‌ها هم وقتی پای مقایسه میان پول‌پاشی برای سرپا ماندن این دستگاه‌ها و هزینه کردن همین پول برای حل مشکلات معیشتی مردم به میان بیاید، به حکم عقل و شرع چاره‌ای غیر از این ندارند که معیشت مردم را ترجیح بدهند.

دولتمردان ما درباره دزدی برق توسط صاحبان ماینرها، قاچاق سوخت توسط باندهای قاچاق و بالا کشیدن بیت‌المال توسط انواع مافیاها آه و ناله زیادی می‌کنند ولی به این سؤال جواب نمی‌دهند که غیر از خود شما چه کسی موظف است دست این دزدان و باندها و مافیاها را قطع کند؟ مگر نمی‌دانید برای مبارزه با فساد و کوتاه ساختن دست مفسدین و دزدان بیت‌المال حق ندارید با کسی تعارف کنید یا از کسی بترسید و یا منتظر اجازه کسی بمانید؟ اگر شما از فرصتی که دارید برای همراهی با مردمی که در سخت‌ترین شرایط جنگی با شما همراهی کردند استفاده نکنید، دشمن از این موقعیت بهره‌ خواهد برد. شجاع باشید، با تصمیمات بموقع خود به همراهی مردم پاسخ مثبت بدهید و دشمن را در این کارزار تاریخی ناامید کنید.