اولین گام تشکیل ناتو اسلامی در منطقه برداشته شد؟

به گزارش فراز؛ «عبدالباری عطوان» تحلیلگر سرشناس جهان عرب در یادداشتی تحلیلی به واکاوی توافق اخیر میان ریاض و اسلام‌آباد پرداخت و نوشت: توافقنامه دفاع راهبردی مشترک میان عربستان سعودی و پاکستان شامگاه چهارشنبه در ریاض توسط «محمد بن سلمان» ولیعهد عربستان و «محمد شهباز شریف» نخست‌وزیر پاکستان امضا شد.

سردبیر روزنامه «رأی الیوم» نوشته این توافق که یک «چتر بازدارندگی هسته‌ای» ویژه برای عربستان فراهم می‌کند، در بندهای اصلی خود تأکید دارد که «هرگونه حمله به یکی از دو کشور به منزله حمله به هر دو کشور است». این رویداد یک تحول بی‌سابقه سیاسی ـ نظامی به شمار می‌آید و پیامی بسیار روشن برای رژیم صهیونیستی در بر دارد مبنی بر اینکه جهان اسلام دیگر بی‌دفاع و خالی از بازدارندگی هسته‌ای نیست.

او گفته این توافق غیرمنتظره می‌تواند هسته یک پیمان اسلامی مشابه «ناتو» باشد، به‌ویژه در سایه افزایش تهدید رژیم صهیونیستی و هم‌زمان با تغییرات بزرگ در سطح رهبری جهانی، جایی که چین در حال نزدیک شدن به جایگاه قدرت اول به‌جای آمریکای رو به افول است.

به نوشته ایسنا؛ طبق این یادداشت، شتاب در امضای توافق به‌طور خلاصه به چهار دلیل صورت گرفت؛ دلیل نخست حمله رژیم صهیونیستی به پایتخت قطر با چراغ سبز «دونالد ترامپ» بود؛ چراکه قطر میزبان بزرگ‌ترین پایگاه نظامی آمریکا در غرب آسیا است. دلیل دوم اعتراف علنی «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به باور توراتی و تاریخی خود بر لزوم تشکیل «اسرائیل بزرگ» شامل اراضی سوریه، لبنان، فلسطین، عراق، مصر و عربستان، حتی مکه و مدینه است. دلیل دیگر آشکار شدن سلطه کامل رژیم صهیونیستی بر سیاست آمریکا و رؤسای جمهور آن طی دو سال اخیر، همراه با حمایت بی‌وقفه واشنگتن از جنگ نسل‌کشی در غزه بوده است. اما دلیل چهارم شکل‌گیری ائتلاف جدید هند ـ چین است که جایگزین اتحاد قدیمی چین و پاکستان شده و اسلام‌آباد را به‌سوی تقویت پیوندهای اسلامی سوق داده است.

عطوان نوشته این بازدارندگی سعودی ـ پاکستانی ترکیبی است از توان هسته‌ای پیشرفته پاکستان و ظرفیت‌های نظامی سنتی و قدرت اقتصادی ـ مالی عربستان. رژیم صهیونیستی از این توافق شوکه شده است؛ چراکه ممکن است به پایان انحصار هسته‌ای آن در منطقه غرب آسیا بینجامد. یادآوری می‌شود که عربستان از ابتدا حامی و تأمین‌کننده مالی برنامه هسته‌ای پاکستان بوده است؛ برنامه‌ای که «ذوالفقار علی بوتو» آن را آغاز کرد و «ضیاءالحق» توسعه داد، و گفته می‌شود رژیم صهیونیستی در ترور وی از طریق انفجار هواپیمایش دست داشته است.

سردبیر رأی الیوم تصریح کرده است: در این چارچوب نباید پیروزی اخیر پاکستان در مهار حمله هند در ماه مه گذشته و نقش آن در حمایت از مقاومت افغانستان و نیز تلاش‌های دانشمند هسته‌ای فقید «عبد القدیر خان» در توسعه برنامه‌های هسته‌ای کره شمالی و ایران و فناوری موشکی آنها را نادیده گرفت.

عطوان در پایان نوشته است: امید می‌رود این توافق سعودی ـ پاکستانی و چتر هسته‌ای آن در خدمت امت اسلامی باشد و از گرایش‌های فرقه‌ای به دور بماند و به هسته یک ائتلاف اسلامی گسترده بدل شود که همه کشورهای اسلامی، به‌ویژه ایران، را دربر بگیرد. می‌توان نتیجه گرفت که نزدیکی اخیر در روابط ریاض و تهران، از جمله سفر «علی لاریجانی» مشاور امنیت ملی ایران به عربستان و دیدارهای قبلی وزیر دفاع عربستان سعودی در تهران، می‌تواند نشانه‌ای از همکاری فزاینده دو کشور در برابر تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی باشد.