پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل: حمله به ایران خیانتی بزرگ به دیپلماسی بود | سه کشور اروپایی حسن نیت را کنار گذاشتند

به گزارش فراز؛ دکتر مسعود پزشکیان صبح امروز چهارشنبه به وقت محلی، در نخستین برنامه سفر خود به نیویورک، در تشریح مواضع جمهوری اسلامی ایران در هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با بیان اینکه کشورهای غربی برای نابودی همان برجامی اقدام کردند که خودشان بزرگترین دستاورد دیپلماسی چندجانبه‌اش می‌دانستند، گفت: این اقدام غیرقانونی که با مخالفت برخی از اعضای شورای امنیت نیز مواجه گردید، مشروعیت بین‌المللی نداشته و با اقبال جامعه بین‌المللی نیز روبرو نخواهد شد؛ یکبار دیگر در این مجمع اعلام می‌کنم که ایران هرگز به دنبال ساخت بمب هسته‌ای نبوده و نخواهد بود.

متن کامل سخنان رئیس جمهور به شرح زیر است؛

بسم الله الرحمن الرحیم

آقای دبیرکل؛

خانم رئیس؛

نمایندگان محترم؛

خانم‌ها و آقایان؛

شعار امسال، «هشتاد سال، و بیشتر برای صلح، توسعه و حقوق بشر» در حقیقت فراخوانی برای همبستگی و نگاهی مشترک به آینده روشن­تر است. اعتقاد و باور دینی ما و دعوت همه پیامبران نیز، بر مبنای برابری حقوق همه­‌ی انسان‌­هاست. آنچه انسان را شایسته‌­تر می­سازد، تقواست؛ یعنی راستی، خرَد، پاکی و نوع­‌دوستی.

زیربنای همه ادیان الهی و وجدان بشری این قاعده طلایی است که «هر آنچه بر خود نمی‌­پسندی بر دیگران نیز نپسند».

    حضرت مسیح (ع) فرمود: با دیگران چنان رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار شود،
    پیامبر اسلام (ص) فرمود: هیچ‌یک از شما مؤمن واقعی نیست مگر آنکه برای دیگران همان­ را بخواهد که برای خود می­‌خواهد،
    حکیم هیلل (Hillel)، عصاره­‌ی تورات را چنین بیان کرد: آنچه بر تو ناپسند است، بر دیگران نیز روا مدار،
    در سنّت­‌های مشرق زمین نیز آموزه­‌ی مرکزی، همین اصل است،
    و مکاتب اخلاقی سکولار نیز با عقلانیت مبتنی بر وجدان، به همین نتیجه رسیده‌­اند.

عالیجنابان؛

آیا جهان ما چنین است؟ به دو سال گذشته بنگریم:

جهان در دو سال گذشته؛

نظاره­‌گر نسل‌­کشی در غزه بود،

نظاره‌­گر ویرانی خانه‌­ها و نقض مکرر حاکمیت و تمامیت ارضی در لبنان،

نظاره‌­گر تخریب زیرساخت‌­های سوریه،

نظاره­‌گر حمله به مردم یمن،

نظاره­‌گر گرسنگی اجباری کودکان نحیف در آغوش مادران،

نظاره­‌گر شبیخون دزدانه به حق حاکمیت کشورها، تجاوز به تمامیت ارضی دولت­‌ها و هدف­‌گیری عریان رهبران ملت­‌ها بود،

و همه­‌ی این‌ها با پشتیبانی تمام‌­عیار مسلح‌ترین حکومت جهان و به بهانه دفاع از خود!

آیا این‌­ها را برای خود می­‌پسندید؟

چه کسی بر هم زننده ثبات منطقه و جهان است؟

چه کسی تهدیدی علیه صلح و امنیت بین‌­المللی است؟

حملات هوایی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا به شهرها، خانه­‌ها و زیرساخت‌­های ایران –آن هم درست در زمانی که در مسیر مذاکرات دیپلماتیک گام برمی‌داشتیم –خیانتی بزرگ به دیپلماسی و تضعیف‌کننده‌ی تلاش برای استقرار ثبات و صلح بود. این تجاوز گستاخانه، علاوه بر به شهادت رساندن تعدادی از فرماندهان، شهروندان، کودکان، زنان، دانشمندان و نخبگان علمی کشور، ضربه‌ای سنگین به اعتماد بین‌المللی و چشم‌­انداز صلح به منطقه وارد کرد.

آنچه که از این قتل و جنایت شما می‌توانید ببینید کشتار بچه‌ها، کودکان، زنان و در حقیقت یک کتابی است از کشتاری که اسرائیل در کشور ما از همه انسان‌های زن و مرد و کودک و جوان در کشور ما ایجاد کرد. یعنی اینها به اسم آرامش و صلح در کشور و در منطقه ایجاد شده، ناآرامی را در کشور آنها ایجاد کردند و با همین روند 65 هزار انسان‌های بی‌گناه را در غزه به خاک و خون کشیدند، خانه‌های آنها را ویران کردند، بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها و مدارس را، و راه آب و غذا و نان و دارو را بر مردم بستند.

اگر در برابر این هنجار‌شکنی‌های خطرناک نایستیم، این بدعت­ها، دامن جهان را خواهد گرفت؛

    حمله به تأسیسات هسته‌­ای تحت پادمان و نظارت بین‌المللی،
    تلاش علنی برای کشتن رهبران و مقامات رسمی دولت‌های عضو سازمان ملل،
    هدف گرفتن سیستماتیک خبرنگاران و اهالی رسانه،
    و کشتن انسان‌هایی که صرفاً به علّت دانش و تخصّص‌‌شان به «اهداف نظامی» تبدیل می‌شوند.

آیا اینها را بر خود می‌­پسندید؟

کسانی که مرتکب این جنایات شده‌اند، باید بدانند که ایران، این کهن‌ترین تمدّن پیوسته‌ی جهان، همواره در برابر تندبادهای تاریخ، استوار ایستاده است. این ملّت با روحی سترگ و اراده‌ای جاودان بارها ثابت کرده است که در برابر مهاجمان سر فرود نمی‌آورد و امروز نیز در برابر متجاوزان، با اتّکا به قدرت ایمان و انسجام ملی، سربلند ایستاده‌ایم.

در دفاع 12 روزه، مردم میهن‌­دوست و دلاور ایران، محاسبه وهم‌آلود خودستایان متجاوز را به رخ آنان کشیدند. دشمنان ایران، ناخواسته اتّحاد مقدس ملّی را قوام بخشیدند. مردم ایران با وجود شدیدترین، طولانی‌­ترین و سنگین‌­ترین تحریم­‌های اقتصادی، جنگ روانی و رسانه‌­ای و تلاش­‌ها‌ی مستمر برای ایجاد تفرقه، به مجرّد شلیک نخستین گلوله به خاکشان، یکپارچه حامی نیروهای مسلح دلیر خود شدند و امروز نیز خون شهدای‌شان را پاس می­‌دارند.

من در اینجا به نام مردم ایران، از تمام شخصیت‌­ها، ملت­‌ها، دولت­‌ها و سازمان­‌های بین‌المللی و منطقه‌ای که در این جنگ، با ایران همدل بودند، صمیمانه تشکر می‌کنم.

خانم­ها و آقایان؛

امروز پس از نزدیک به 2 سال نسل‌کشی، گرسنگی دادن جمعی و تداوم آپارتاید در داخل سرزمین‌های اشغالی و تجاوز به همسایگان، طرح مضحک و متوّهمانه­‌ی «اسرائیل بزرگ» با وقاحت از سوی بالاترین سطوح این رژیم عنوان می‌شود.

این طرح، بسیاری از سرزمین­‌های منطقه را در بر می­‌گیرد. این نقشه، نشان‌گر اهداف و مقاصد واقعی رژیم صهیونستی است که اخیراً مورد تأیید نخست‌وزیر آن نیز قرار گرفته است. هیچکس در جهان، از نیات متجاوزانه­‌ی این رژیم در امان نیست.

مسلّم است که رژیم صهیونیستی و حامیان آن دیگر حتی به عادی‌سازی از راه سیاسی رضایت ندارند؛ حضور خود را با زور عریان تحمیل می‌کنند و آن را «صلح از طریق قدرت» نام‌گذاری کرده‌اند، اما این نه صلح است و نه قدرت؛ بلکه تجاوزگری مبتنی بر زورگویی و قلدری است.

اما ما، ایران قدرتمندمان را در کنار همسایگان قدرتمند و در منطقه‌­ای قوی، با آینده‌­ای روشن می­‌خواهیم.

ما در برابر کلان‌پروژه­ای که نسل‌کشی، تخریب و بی‌ثباتی را به منطقه تحمیل می‌کند، از چشم‌انداز مشترک و امیدبخش دفاع می‌کنیم؛

چشم‌اندازی که امنیت جمعی را با سازوکارهای واقعی همکاری دفاعی و واکنش مشترک به تهدیدات، تضمین می‌کند،

چشم‌اندازی که کرامت انسانی و تنوع فرهنگی را به‌عنوان ارزش بنیادین، پاس می‌دارد،

چشم‌اندازی که توسعه‌­ی جمعی را با سرمایه‌گذاری مشترک در زیرساخت‌ها و دانش‌های نوین به واقعیت بدل می‌سازد،

چشم‌اندازی که امنیت انرژی و بهره‌برداری عادلانه از منابع حیاتی را ستون ثبات اقتصادی می‌بیند،

چشم‌اندازی که از محیط زیست برای آیندگان محافظت می­‌کند،

چشم‌اندازی که حاکمیت ملی و تمامیّت ارضی کشورها را اصول غیرقابل مذاکره قرار می‌دهد،

چشم­‌اندازی که نه به دنبال صلح متکی بر زور، بلکه بر پایه‌­ی «قدرت از طریق صلح» است.

در این منطقه‌­ی قوی، کشتار و خونریزی جایی ندارد. به همین خاطر سال­‌هاست کشور من از سرسخت‌ترین حامیان ایجاد منطقه­‌ی عاری از سلاح­‌های کشتار جمعی بوده است، اما آنها که خود دارای بزرگترین زرادخانه­‌های هسته‌­ای هستند و در نقض فاحش معاهدهNPT ، سلاح­های‌شان را روز به روز، کشنده‌­تر و ویرانگرتر می­‌کنند، سال‌­هاست با اتّهام­‌های واهی مردم ما را در معرض فشار قرار داده­‌اند.

هفته گذشته، سه کشور اروپایی، پس از آن‌که نتوانستند با بدعهدی 10 ساله و به دنبال آن با حمایت از تجاوز نظامی مردم سربلند ایران را به زانو دربیاورند، به دستور ایالات متحده، با فشار، قلدری، تحمیل و سوءاستفاده آشکار کوشیدند قطعنامه‌های لغو شده شورای امنیت، علیه ایران را بازگردانند.

در این مسیر؛

حسن‌نیت را کنار گذاشتند،

الزامات قانونی را دور زدند،

اقدامات جبرانی قانون‌مند ایران در برابر خروج آمریکا از برجام و بدعهدی و ناتوانی مطلق اروپا را «نقض‌ فاحش» جلوه دادند،

خود را به دروغ «طرف‌های خوش‌سابقه» توافق معرفی کردند و تلاش‌های صادقانه ایران را «ناکافی» خواندند.

و این همه، برای نابودی همان برجامی بود که خودشان بزرگترین دستاورد دیپلماسی چندجانبه­‌اش می‌دانستند.

این اقدام غیرقانونی که با مخالفت برخی از اعضای شورای امنیت نیز مواجه گردید، مشروعیت بین‌المللی نداشته و با اقبال جامعه بین‌المللی نیز روبرو نخواهد شد.

یکبار دیگر در این مجمع اعلام می‌کنم که ایران هرگز به دنبال ساخت سلاح هسته‌ای نبوده و نخواهد بود. ما به دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم و این یک باور اعتقادی و فتوای رهبری است در نتیجه به هیچ‌وجه به دنبال آن سلاح‌های کشتار جمعی نبودیم و نخواهیم بود. در جایی که اسرائیل برهم زننده آرامش در منطقه است، آیا باید ایران تحریم شود! ما یک شعری داریم می‌گوید «گنه کرد در بلخ آهنگری به شوشتر زدند گردن مسگری». یکی جای دیگری دارد منطقه را به هم می‌زند و کسان دیگری را دارند تحریم می‌کنند.

خانم‌ها، آقایان؛

جمهوری اسلامی ایران از صلح و ثبات استقبال می‌کند. ما باور داریم که آینده منطقه و جهان باید بر پایه همکاری، اعتماد و توسعه مشترک شکل بگیرد و در این چارچوب؛

    ایران از روند صلح میان جمهوری آذربایجان و جمهوری ارمنستان حمایت می‌کند،
    ایران امیدوار است تلاش‌ها برای پایان دادن به جنگ در اوکراین، به توافقی عادلانه و پایدار بین روسیه و اوکراین بینجامد،
    ایران از پیمان دفاعی میان دو کشور برادر مسلمان، عربستان سعودی و پاکستان، به عنوان آغازی برای نظام امنیت فراگیرمنطقه‌ای با همکاری‌ کشورهای مسلمان غرب آسیا در حوزه‌های سیاسی، امنیتی و دفاعی، استقبال می‌کند
    و بالاخره تجاوز جنایتکارانه رژیم اسرائیل به قطر که منجر به شهادت تعدادی از اتباع فلسطینی و قطری شد را محکوم می‌کنیم و حمایت و همبستگی خود با دولت و ملت قطر را اعلام می‌کنیم.

خانم‌ها، آقایان؛

امنیت واقعی نه از راه زور، بلکه از طریق اعتمادسازی، احترام متقابل و همگرایی منطقه‌ای و چند‌جانبه‌گرایی مبتنی بر حقوق بین‌الملل به‌دست می‌آید. براین مبنا، من همگان را دعوت می­‌کنم؛

    «شنیدن» یکدیگر به جای بلند کردن صداها تمرین کنیم،
    در مبانی فکری دوقطبی‌سازی و خشونت سیاسی که امروز نه تنها گریبان­‌گیر جامعه بین‌المللی است، که درون جوامع را نیز به تنش و آشوب کشانده است را‌ بازنگری کنیم،
    به عنوان فصل مشترک همه باورها و فرهنگ‌ها، و به جای تفسیر مغرضانه مفاهیم و روایت‌ها هر چه را برای خود نمی‌پسندیم، برای دیگران نیز روا نداریم،
    اعتبار نهادها و ساز و کارهای حقوق بین‌الملل را ترمیم و بازسازی کنیم و
    برای ایجاد یک نظام امنیت و همکاری منطقه‌­ای در غرب آسیا متعهد شویم.

خانم‌ها، آقایان؛

ما ایرانیان قدرت خود را در جهان گسترده‌ایم؛

نه با تولید و استفاده از سلاح هسته‌ای و کشتار صدها هزار انسان در قرن بیستم و نسل‌کشی و تحمیل گرسنگی به کودکان غزه در قرن بیست و یکم،

و حتی نه در امپراطوری‌های تاریخی ایران،

بلکه با فرهنگ همنوع‌دوستی و پیام همدلی جهان‌گشایانی همچون مولوی و حافظ و اشعاری که سعدی در 800 سال پیش فرمود:

بنی‌آدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به‌درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی

جنایتکارانی که با کشتن کودکان، قلدری می‌کنند، شایسته نام انسان نیستند و بی‌گمان شرکای مطمئنی نیز نخواهند بود.

ایران با تکیه بر سنت دیرین نوع‌دوستی، شریکی پایدار­ و همراهی مطمئن برای همه کشورهای صلح‌طلب است؛ دوستی و شراکتی که نه بر مصلحت­‌جویی گذرا، بلکه بر پایه عزّت، اعتماد و آینده‌­ای مشترک استوار است.

ما راست‌قامتان ایران زمین، با ایستادگی در برابر یاغیان بی‌قانون، بی­‌عدالتی‌­­ها، تبعیض­‌ها و استانداردهای دوگانه را با سربلندی پشت‌سرگذاشته‌ایم و خواهیم‌ گذاشت و امروز با نگاهی فرصت­‌محور، این دستاورد تاریخی مردم ایران را به سکویی برای جهش به آینده‌­ای پرامید تبدیل کرده‌ایم.

بیایید با ما از تهدید، فرصت بسازیم.

متشکرم.