قدرت دوگانه کلمات ممنوعه؛ کدام کشورها فحش‌های بیشتری دارند؟

فرهنگ در کلمات: بازتاب جامعه در فحش‌ها

ژون آندونی دونابیتا، دانشمند شناختی از دانشگاه نبریخای مادرید، می‌گوید کلمات ممنوعه «تصاویر کوچکی از واقعیت‌های هر فرهنگ» ارائه می‌دهند. مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۴ که ۱۳ زبان از صربی تا کانتونی و هلندی را در ۱۷ کشور بررسی کرد، نشان داد کلمه‌ای معادل «مدفوع» در زبان‌هایی مثل انگلیسی، فنلاندی و ایتالیایی رایج است، اما در فرانسوی، هلندی، اسپانیایی یا آلمانی جایگاه بالایی ندارد. در مقابل، کلماتی که زنان را تحقیر می‌کنند، مثل «فاحشه»، در همه فرهنگ‌ها دیده شد؛ نشانه‌ای از سنت‌های زن‌ستیزانه جوامع.

ایتالیا و توهین به مقدسات

در ایتالیا، بیش از ۲۴ کلمه توهین‌آمیز مرتبط با کلیسا، از جمله ۱۷ نسخه از «خدای لعنتی»، فهرست شد. سیمونه سولپیزیو، استاد روان‌شناسی دانشگاه میلان-بیکوکا و نویسنده اصلی مطالعه، این را به نزدیکی ایتالیا به واتیکان و سنت کاتولیک قوی نسبت می‌دهد. اما در دیگر زبان‌ها، توهین به مقدسات کمتر برجسته بود، که تفاوت‌های اجتماعی-فرهنگی را نشان می‌دهد.

قدرت دوگانه کلمات ممنوعه

کلمات ممنوعه فقط توهین نیستند؛ می‌توانند مثبت یا منفی باشند. سولپیزیو می‌گوید این کلمات می‌توانند آسیب برسانند، ساختارهای قدرت را به چالش بکشند، استرس را کاهش دهند یا خنده ایجاد کنند. مطالعه‌ای نشان داد گفتن کلمه‌ای ممنوعه هنگام قرار دادن دست در یخ، تحمل درد را افزایش می‌دهد – نشانه‌ای از نقش این کلمات در تنظیم احساسات. مردان و افراد برون‌گرا بیشتر از این کلمات استفاده می‌کنند و به‌طور متوسط هر دو دقیقه یک‌بار فحش می‌دهند، هرچند این میزان بسته به موقعیت و موضوع گفت‌وگو متغیر است.

چرا فحش‌ها دوام می‌آورند؟

برخلاف تصور قدیمی که فحش دادن نشانه ضعف یا کم‌هوشی بود، پژوهش‌های ۲۰۲۲ نشان می‌دهند این کلمات بر تفکر، رفتار و روابط اثر عمیقی دارند. هرچند در متون رسمی کمتر دیده می‌شوند، اما دوامشان به دلیل تطبیق‌پذیری و قدرت عاطفی است.

منبع:دیرزوبان