متهم قتلی که نظر پزشکی قانونی را قبول ندارد؛ «ضربه‌ای که من زدم کشنده نبود»

روزنامه جوان نوشت: زخمی شدن مقتول و انتقال او به بیمارستان، نتوانست جان او را نجات دهد و او درگذشت. با بررسی‌های پلیس مشخص شد که دو متهم اصلی پرونده، «مهدی» و «محمود» هستند. محمود پس از حادثه متواری و مهدی بازداشت شد. مهدی از ابتدا اتهام قتل را رد کرد و مدعی شد که تنها یک ضربه به مقتول زده و ضربات مرگبار وارد شده را محمود زده‌است. 

 محاکمه 

با وجود اظهارات متهم، کیفرخواست علیه مهدی صادر و پرونده به شعبه ۱۰ دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد. در جلسه رسیدگی، اولیای‌دم درخواست قصاص کردند و وکیل آنها با اشاره به عمق زخم‌های وارد شده و وجود خون مقتول روی چاقوی متهم، خواستار مجازات مهدی شد. وکیل مدعی بود مهدی با وارد کردن ضربات متعدد به بدن مقتول باعث مرگ او شده‌است، در حالی که متهم فراری پرونده هنوز دستگیر نشده و تلاش‌ها برای یافتن او ادامه دارد. 

 درخواست قصاص

وقتی نوبت دفاع به مهدی رسید، او گفت: «قبول دارم یک ضربه به کتف مقتول زدم، اما ضربات مرگبار به قلب و شکم را من نزده‌ام. چاقوی من بیش از ۱۰ سانتی‌متر طول نداشت و زخم‌های مرگبار عمیق‌تر از آن است که من بتوانم ایجاد کنم. آن روز مقتول و برادرش ابتدا به خانه محمود حمله کرده‌بودند و ما مجبور شدیم درگیر شویم. ضربه من صرفاً برای جدا کردن آنها از محمود بود.»

متهم درباره فرار محمود نیز توضیح داد: «به محض اینکه او فرار کرد، من بازداشت شدم و حالا اولیای‌دم من را مقصر می‌دانند. محمود حتی با تلاش برای خروج غیرقانونی از مرز بازداشت و جریمه نقدی شد، اما آزاد شد و دیگر اثری از او نیست.»

 دفاع وکیل

وکیل مدافع مهدی با استناد به فیلم دوربین مداربسته و شهادت شاهدان، تأکید کرد که موکلش تنها یک ضربه چکشی کوچک به کتف زده و عقب کشیده‌است. او افزود: «خونی که روی چاقوی مهدی مشاهده شده، ناشی از کنار هم بودن چاقوها در صحنه است. شاهدان تصریح کرده‌اند که روی چاقوی مهدی خونی نبوده‌است و موکل من نقشی در ایجاد زخم‌های مرگبار نداشته است.»

بر اساس گزارش پزشکی قانونی، مقتول ضربات عمیقی به قلب و شکم وارد شده‌بود که علت مرگ او شناخته شد. با این حال اختلاف‌نظر بین شواهد و اظهارات متهم، پرونده را پیچیده کرده‌است. 

در پایان جلسه، قضات وارد شور شدند تا درباره میزان مسئولیت مهدی و نقش متهم فراری تصمیم‌گیری کنند.