کنایه تاریخی پترو به ترامپ | «تگزاس و کالیفرنیا را در ازای نفت پس بدهید»

کنایه‌ ای که گذشته را به سیاست امروز گره زد

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز گوستاوو پترو، رئیس‌جمهوری کلمبیا، در واکنش به اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره توقیف نفتکش‌ها و ادعای بازپس‌گیری «حقوق انرژی آمریکا»، پیشنهاد کرد که ایالات متحده «تگزاس و کالیفرنیا را در ازای نفت به صاحبان اصلی‌شان بازگرداند».

به گزارش رویترز در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، پترو این سخنان را در یک موضع‌گیری عمومی و در پاسخ مستقیم به سیاست‌های جدید واشنگتن درباره ونزوئلا بیان کرد. این کنایه به‌طور آشکار به جنگ آمریکا و مکزیک در سال‌های ۱۸۴۶ تا ۱۸۴۸ اشاره دارد؛ جنگی که به الحاق بخش‌های وسیعی از خاک مکزیک، از جمله تگزاس و کالیفرنیا، به ایالات متحده انجامید.

تعریف آمریکایی از «مال ما» در سیاست انرژی

اشاره پترو به سخنان دونالد ترامپ بازمی‌گردد که رئیس‌جمهور آمریکا روز چهارشنبه گذشته مدعی شد ونزوئلا «سال‌ها پیش دارایی‌ها و حقوق انرژی شرکت‌های نفتی آمریکایی را به‌طور غیرقانونی مصادره کرده است».

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP) در تاریخ ۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ترامپ گفته بود:

«آن‌ها همه حقوق انرژی ما را گرفتند؛ مدت زیادی هم نگذشته. آنها نفت ما را گرفتند و ما آن را پس می‌گیریم.»

نفت، تحریم و بازنویسی تاریخ

اظهارات پترو در شرایطی مطرح می‌شود که آمریکا با استناد به تحریم‌ها، سیاست رهگیری و توقیف نفتکش‌های مرتبط با ونزوئلا را تشدید کرده و همزمان از ادبیاتی استفاده می‌کند که مالکیت تاریخی بر منابع انرژی این کشور را القا می‌کند؛ روایتی که از نگاه بسیاری از تحلیلگران آمریکای لاتین، یادآور منطق «قدرت برتر» در قرن نوزدهم است.

تحلیل اختصاصی فراز

کنایه پترو صرفاً یک شوخی دیپلماتیک نیست؛ بلکه تلاشی آگاهانه برای افشای تناقض در روایت آمریکایی از تحریم و مالکیت است. وقتی واشنگتن از «نفت ما» سخن می‌گوید، ناخواسته وارد قلمرویی می‌شود که مشروعیت تاریخی و حقوق بین‌الملل را به چالش می‌کشد.

بازخوانی جنگ آمریکا و مکزیک در قرن نوزدهم، یادآور این واقعیت است که بسیاری از مرز‌های امروز آمریکا نه حاصل قرارداد برابر، بلکه نتیجه جنگ و الحاق بوده‌اند. در چنین چارچوبی، سیاست محاصره نفتکش‌ها بیش از آنکه اجرای تحریم باشد، بازگشت به منطق تصاحب منابع با زور تلقی می‌شود؛ منطقی که نه‌تنها در آمریکای لاتین، بلکه در نظم جهانی امروز با مقاومت فزاینده روبه‌روست.