ماچادو جایزه صلح نوبل را به ترامپ اهدا کرد

رهبر مخالفان ونزوئلا جایزه صلح نوبل را به ترامپ اهدا کرد

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز، «ماریا کورینا ماچادو» رهبر مخالفان ونزوئلا که پس از ربایش «نیکولاس مادورو» رئیس‌جمهور این کشور توسط آمریکا روز گذشته به ایالات متحده سفر کرد و با «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا دیدار داشت، این دیدار را «تاریخی و فوق‌العاده» توصیف کرد.

ماچادو و ترامپ با وجود اینکه رئیس جمهور آمریکا پیش از این مشروعیت او را برای به دست گرفتن قدرت زیر سوال برده بود و در عوض از دلسی رودریگز، که به عنوان رئیس جمهور موقت منصوب شد، حمایت کرد، برای بحث در مورد آینده ونزوئلا دیدار کردند.

پس از ربایش مادورو، «دلسی رودریگز» معاون او به عنوان رئیس‌جمهور موقت این کشور سوگند یاد کرد، اگرچه ترامپ طی روز‌های اخیر با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس خود را رئیس‌جمهور این کشور معرفی کرد.

ترامپ در روز‌های اول برکناری قهری مادورو گفته بود مطمئن نیست ماچادو از احترام کافی در کشورش برای رهبری آن برخوردار باشد. این در حالی است که ماچادو پیش از تحولات اخیر ونزوئلا تلاش کرده بود ارتباط نزدیک با رئیس‌جمهور آمریکا را حفظ کند.

واشنگتن همچنین منابع نفتی ونزوئلا را تسخیر و اعلام کرده است درآمد نفتی این کشور لاتین به وزارت خزانه‌داری آمریکا منتقل خواهد شد.

شبکه الجزیره درباره سفر ماچادو به آمریکا گزار ش داد: ماچادو که پیشتر برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۵ شده-جایزه‌ای که ترامپ سخت در پی کسب آن بود-گفت که جایزه نوبل خود را در دیدار با ترامپ به او اهدا کرده است.

او همچنین به حامیان خود گفته است که می‌توانند روی رئیس‌جمهور آمریکا حساب کنند.

ماچادو و ترامپ

با این حال، الجزیره نوشته جزئیات این دیدار نشان می‌دهد با اینکه رهبر مخالفان ونزوئلا آن را «بسیار عالی» توصیف کرده است، ترامپ هنوز اطمینان ندارد که ماچادو از حمایت کافی برای رهبری ونزوئلا در کوتاه مدت برخوردار است.

ترامپ پیش از این پس از اینکه گزارش شد ماچادو جایزه را به او پیشنهاد داده است، در مورد «دریافت جایزه» ابراز خوش‌بینی کرده بود. با این حال، موسسه نوبل نروژ تأیید کرد که «جایزه پس از اعطای آن قابل انتقال یا اشتراک نیست» و تصریح کرد که فقط خود مدال می‌تواند بین افراد منتقل شود، در حالی که عنوان مدال نزد دریافت کننده اصلی باقی می‌ماند.

این اقدام نشان دهنده تلاش ماچادو برای تأکید بر نقش نمادین خود و مطرح کردن مجدد موضوع گذار سیاسی در ونزوئلا است، آن هم در زمانی که به نظر می‌رسد اولویت‌های ایالات متحده بر همکاری با دولت موقت برای تأمین منافع اقتصادی و امنیتی متمرکز شده است.