میدل ایست آی: استاندارد دوگانه رسانه‌های غربی در قبال ایران

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز، پایگاه تحلیلی میدل‌ایست‌آی در مقاله‌ای به بررسی رویکرد رسانه‌های جریان اصلی غرب در قبال ایران و متحدان غرب پرداخته و تصریح کرده است که این رسانه‌ها پشت ادعا‌هایی مانند «گفتن حقیقت در برابر قدرت» یا «دادن صدا به بی‌صدایان»، سوگیری‌های ساختاری عمیقی را پنهان کرده‌اند که در بزنگاه‌های ژئوپلتیکی آشکار می‌شود.

به‌نوشته این رسانه انگلیسی، جنگ جاری اسرائیل علیه غزه بیش از هر رویداد اخیر دیگری این سوگیری‌ها را عیان کرده و نشان داده است که رسانه‌های بزرگ غربی چگونه در پوشش متحدان خود، معیار‌هایی متفاوت از آنچه برای دشمنان غرب به کار می‌برند، اعمال می‌کنند.

میدل‌ایست‌آی با اشاره به سابقه تاریخی روزنامه‌نگاری خارجی در غرب می‌نویسد این نوع پوشش خبری، ریشه‌ای ساختاری دارد و به نخستین روز‌های گزارش‌گری بین‌المللی در رسانه‌های بریتانیایی و آمریکایی بازمی‌گردد. به‌گفته نویسنده، رسانه‌هایی مانند بی‌بی‌سی، نیویورک‌تایمز و سی‌ان‌ان به‌طور نظام‌مند در قبال متحدان غرب و دولت‌های مخالف آن، از استاندارد‌های متفاوتی استفاده می‌کنند.

در ادامه مقاله آمده است که این دوگانگی در نحوه تصویرسازی از رهبران و دولت‌ها کاملاً مشهود است؛ به‌طوری که کشور‌هایی مانند روسیه و مصر با معیار‌های یکسان داوری نمی‌شوند و در حالی که محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی غالباً به‌عنوان «اصلاح‌گری پیچیده» معرفی می‌شود، کیم جونگ اون رهبر کره شمالی به شکلی تمسخرآمیز و کاریکاتوری به تصویر کشیده می‌شود. به‌نوشته مقاله، این تفاوت‌ها بازتاب روایت‌های نهادینه‌شده رسانه‌ای است، نه ارزیابی‌های بی‌طرفانه.

میدل‌ایست‌آی می‌افزاید این نابرابری در هفته‌های اخیر و هم‌زمان با پوشش ناآرامی‌های داخلی ایران و تهدید‌های دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا علیه تهران، به‌طور ویژه برجسته شده است. نویسنده تأکید می‌کند مسئله نفی اهمیت گزارش از ناآرامی‌ها یا قربانیان آن نیست، بلکه مشکل اصلی، تفاوت در میزان پرسشگری و نظارت رسانه‌ای در موقعیت‌های مشابه است.

این مقاله در ادامه، پوشش تحولات ایران را با نحوه برخورد رسانه‌های غربی با جنگ غزه مقایسه کرده و به برنامه «نیوزنایت» بی‌بی‌سی در ۹ اکتبر ۲۰۲۳ اشاره می‌کند؛ جایی که حسام زملط، رئیس وقت نمایندگی فلسطین در بریتانیا، تنها اندکی پس از اطلاع از کشته‌شدن چندین عضو خانواده‌اش در غزه، در برابر پرسش‌هایی درباره محکوم‌کردن کشتن غیرنظامیان اسرائیلی قرار گرفت.

به‌گفته میدل‌ایست‌آی، این رویکرد به الگویی تکرارشونده بدل شد و فلسطینیان عملاً ناچار بودند پیش از بیان رنج‌ها و روایت‌های خود، با پاسخ به پرسش «آیا حماس را محکوم می‌کنید؟» مشروعیت سخنانشان را اثبات کنند. نویسنده همچنین به استناد مکرر مجریان به روایت‌های رسمی اسرائیل برای قطع سخنان منتقدان اشاره می‌کند.

این در حالی است که به‌نوشته مقاله، هیچ چارچوب مشابهی در پوشش ایران اعمال نشده و از آغاز اعتراض‌ها، مهمانان برنامه‌های غربی با عباراتی مانند «اما دولت ایران نظر دیگری دارد» به چالش کشیده نشده‌اند؛ امری که نشان‌دهنده عدم تقارن آشکار در رویه‌های خبری است.

میدل‌ایست‌آی همچنین به یکی دیگر از برنامه‌های نیوزنایت درباره ایران و افزایش احتمال جنگ اشاره می‌کند که در آن، چهره‌هایی مانند امید جلیلی، الکس یانگر رئیس پیشین MI۶، بارونس هلنا کندی و متیو سعید حضور داشتند. به‌نوشته مقاله، ادعای ترامپ درباره مداخله نظامی برای «کمک به معترضان» بدون چالش جدی پذیرفته شد و دولت ایران بار‌ها با عنوان «رژیم» خطاب شد؛ اصطلاحی که معمولا تنها برای دشمنان غرب به کار می‌رود.

در این برنامه، مقام‌های ایرانی بدون واکنش مجری «نسل‌کش» توصیف شدند و ادعا‌هایی درباره حمایت ایرانیان از مداخله خارجی و حتی رضا پهلوی بدون طرح پرسش انتقادی یا ارائه شواهد مطرح شد؛ در حالی که به‌گفته مقاله، شواهد روشنی برای نمایندگی این دیدگاه‌ها از سوی اکثریت معترضان وجود ندارد.

در جمع‌بندی، میدل‌ایست‌آی هشدار می‌دهد چنین نوع پوشش رسانه‌ای به عادی‌سازی ایده جنگ کمک می‌کند و با تشدید لفاظی‌های آمریکا و اسرائیل علیه ایران، رسانه‌های بزرگ غربی ــ آگاهانه یا ناآگاهانه ــ نقش مهمی در زمینه‌سازی برای مداخله نظامی ایفا می‌کنند. نویسنده تأکید می‌کند هرچند اعتراض‌ها در ایران فروکش کرده‌اند، اما خطر حمله آمریکا همچنان واقعی است و در صورت وقوع، حمایت رسانه‌های غربی از آن دور از انتظار نخواهد بود.