ریزش ۹۴ هزار واحدی شاخص بورس تهران

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز، روند نزولی بازار سهام در روز دوشنبه شدت گرفت و شاخص کل با ریزش ۹۴،۳۱۱ واحدی، کار خود را در سطح ۴،۰۸۰،۰۷۰ واحد به پایان رساند. این افت قابل توجه در حالی رخ داد که بازار پیشتر (بر اساس حافظه قبلی، می‌دانیم که پس از مذاکرات ایران و آمریکا، بازار تا ۴،۱۶۳،۰۰۰ واحد هم صعود کرده بود) نشانه‌هایی از رشد و بازگشت به کانال بالاتر را نشان داده بود.

در معاملات امروز، ارزش معاملات خرد به رقم ۴،۴۰۶ میلیارد تومان رسید که بخش عمده آن، ناشی از فشار عرضه بود. مهم‌ترین رخداد روز، خروج ۱،۷۹۳ میلیارد تومان نقدینگی از حساب سرمایه‌گذاران حقیقی بود، در مقابل، خرید سهام توسط حقوقی‌ها افزایش یافت. همچنین خروج ۳۰۸ میلیارد تومان از صندوق‌های با درآمد ثابت، این فرضیه را تقویت کرد که بخشی از نقدینگی در حال خروج موقت برای ورود مجدد و خرید سهام در قیمت‌های پایین‌تر است.

بررسی وضعیت عرضه و تقاضا، با وجود سنگینی کفه فروش، نشانه‌هایی از مقاومت خریداران در محدوده پایین را به نمایش گذاشت. در حالی که ارزش صفوف فروش به ۴،۴۰۳ میلیارد تومان می‌رسید (۳۷۸ نماد)، ۲۷ نماد نیز صف خرید ۵۰۳ میلیارد تومانی داشتند.

نکته قابل توجه، کاهش فاصله سرانه خرید و فروش حقیقی‌ها بود. سرانه فروش حقیقی‌ها با ۵۰.۷ میلیون تومان در مقابل سرانه خرید ۳۳.۸ میلیون تومانی قرار گرفت. این اختلاف، هرچند همچنان به نفع فروشندگان است، اما نسبت به روز‌های بحرانی اخیر، کمتر شده و از کاهش حالت فروش از سر اجبار حکایت دارد.

شاخص کل هم‌وزن نیز با افت ۱۸،۶۲۰ واحدی به ۱،۰۱۲،۰۱۷ واحد رسید که نشان می‌دهد سهام کوچک و متوسط همچنان تحت تأثیر فضای کلی منفی قرار دارند، اما شیب افت این شاخص نسبت به شاخص کل، کمتر بود.

بیشترین تأثیر منفی بر شاخص از سوی نماد‌های بزرگ و شاخص‌ساز پتروشیمی و فلزی مانند فملی، فارس و شپنا اعمال شد. این نماد‌ها که بیشترین وزن را در شاخص دارند، سقوط بازار را تسریع کردند.

تحلیلگران معتقدند بورس تهران از منظر بنیادی و ارزشی در بسیاری از نماد‌ها به سطح جذابی رسیده است. با این حال، همان‌گونه که نوسانات بازار گوشت تا جذب کامل آثار حذف ارز ترجیحی اجتناب‌ناپذیر بود (اشاره به حافظه مشترکمان)، کارشناسان بازار سرمایه نیز تأکید دارند که این ارزندگی روی زمینی به‌شدت شکننده قرار دارد.

مهم‌ترین متغیر تأثیرگذار، نه تحلیل‌های بنیادی، بلکه ریسک‌های سیاسی و ژئوپلیتیکی هستند. تا زمانی که سیگنال‌های سیاسی شفافیت لازم را نداشته باشند، هرگونه موج تقاضا در بازار ناپایدار بوده و رفتار امروز بیشتر نشان‌دهنده «تخلیه فشار فروش» است تا یک بازگشت قدرتمند و مطمئن.