حمله به مدرسه میناب، اشتباهی صورت نگرفته، عمدی بوده

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز، بر اساس گزارشی از واحد تحقیقات دیجیتال شبکه الجزیره، بررسی تصاویر ماهواره‌ای، ویدئو‌های منتشرشده از محل حادثه و تحلیل جغرافیایی نشان می‌دهد دبستان دخترانه‌ای که در میناب هدف قرار گرفت، دست‌کم طی ده سال گذشته به طور کامل از پایگاه نظامی مجاور جدا بوده است. این یافته فرضیه‌ای که مدرسه را بخشی از تأسیسات نظامی می‌دانست زیر سوال می‌برد و احتمال هدف‌گیری مستقل آن را مطرح می‌کند.

به نوشته این گزارش، صبح روز حمله هم‌زمان با آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به چند نقطه در استان هرمزگان، زندگی در اطراف مدرسه تقریبا به‌طور عادی جریان داشت. تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد ساختمان مدرسه تا حدود ساعت ۱۰:۴۳ پیش از ظهر کاملا سالم بوده است. منابع محلی و مقام‌های ایرانی می‌گویند حدود ساعت ۱۰:۴۵ یک موشک هدایت‌شونده مستقیما به ساختمان مدرسه اصابت کرده است.

واحد تحقیقات دیجیتال الجزیره برای بررسی دقیق‌تر، دو ویدئوی منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی را تحلیل و مکان‌یابی کرده است. ویدئوی نخست که از جنوب‌غربی محل گرفته شده، بالا رفتن دود از یک بلوک نظامی وابسته به پایگاه «سیدالشهدا» را نشان می‌دهد. ویدئوی دوم که نمای گسترده‌تری از منطقه ارائه می‌دهد، دو ستون مجزا از دود سیاه را آشکار می‌کند: یکی از داخل پایگاه نظامی و دیگری از نقطه‌ای جداگانه که با موقعیت جغرافیایی مدرسه مطابقت دارد. به گفته الجزیره، فاصله قابل مشاهده میان این دو ستون دود با فاصله واقعی میان مدرسه و پایگاه در تصاویر ماهواره‌ای همخوانی دارد.

بررسی ساختار مجموعه نیز نشان می‌دهد مجتمع نظامی پیش‌تر به سه بخش مستقل تقسیم شده است: دبستان «شجره طیبه»، کلینیک شهید آبسالان و پایگاه نظامی سیدالشهدا. ساخت کلینیک و ایجاد ورودی و پارکینگ جداگانه برای بیماران غیرنظامی باعث شده این تأسیسات از فضای نظامی تفکیک شود؛ وضعیتی مشابه مدرسه که ورودی و کاربری مستقل داشته است.

در نتیجه، تحلیل نقاط اصابت نشان می‌دهد موشک‌ها پایگاه نظامی و مدرسه را هدف قرار داده‌اند، اما کلینیک تخصصی واقع در میان این دو نقطه آسیب ندیده است. به ارزیابی تیم تحقیقاتی الجزیره، چنین الگوی هدف‌گیری تصادفی به نظر نمی‌رسد و نشان می‌دهد مهاجمان از نقشه‌ها و مختصات دقیق مجموعه آگاه بوده‌اند.

در این گزارش همچنین به سوابق حملات مشابه در دهه‌های گذشته اشاره شده است؛ مواردی که در آنها مدارس، بیمارستان‌ها یا پناهگاه‌های غیرنظامی هدف قرار گرفته‌اند و در برخی موارد بعدا مشخص شده است که هدف غیرنظامی بوده است. از جمله این نمونه‌ها بمباران یک مدرسه ابتدایی در استان شرقی مصر در سال ۱۹۷۰، حمله به پناهگاه غیرنظامیان در بغداد در سال ۱۹۹۱، گلوله‌باران مقر نیرو‌های حافظ صلح سازمان ملل در قانا لبنان در سال ۱۹۹۶ و بمباران بیمارستان پزشکان بدون مرز در قندوز افغانستان در سال ۲۰۱۵ است.

نهاد‌های حقوق بشری نیز تاکید کرده‌اند که حتی در صورت وجود تأسیسات نظامی در نزدیکی یک مدرسه، ماهیت غیرنظامی آن تغییر نمی‌کند و طبق حقوق بین‌الملل بشردوستانه کودکان و کارکنان آموزشی «افراد محافظت‌شده» محسوب می‌شوند. هر حمله‌ای که میان اهداف نظامی و غیرنظامی تمایز قائل نشود می‌تواند نقض جدی قوانین جنگ به شمار رود.

مجموع این داده‌ها، به گفته الجزیره، پرسش‌های جدی درباره دقت اطلاعات هدف‌گیری و احتمال عمدی بودن حمله به مدرسه در میناب مطرح می‌کند؛ حمله‌ای که به یکی از مرگبارترین رویداد‌های غیرنظامی در جریان درگیری اخیر تبدیل شده است.