پایان «چک سفید» واشینگتن برای تل‌آویو؛ فارین پالیسی از ضرورت قطع کمک‌های نظامی به اسرائیل می‌گوید

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز به نقل از فارین پالیسی، ماه آوریل گذشته، نقطه عطفی در روابط واشینگتن و تل‌آویو بود؛ زمانی که اکثریت سناتور‌های دموکرات علیه قرارداد‌های فروش تجهیزات نظامی، از جمله بولدوزر‌های زرهی و بمب‌های سنگین به اسرائیل رأی دادند. اگرچه این قرارداد‌ها با حمایت جمهوری‌خواهان به تصویب رسید، اما همراهی دموکرات‌ها با مواضع برنی سندرز، نشان‌دهنده یک نارضایتی عمیق از شیوه پیشبرد جنگ غزه و سیاست‌های الحاق‌گرایانه در کرانه باختری است.

نویسنده این تحلیل معتقد است اسرائیل اکنون دارای یک اقتصاد صنعتی پیشرفته است که سرانه تولید ناخالص داخلی آن از بسیاری از متحدان ناتو بالاتر است. در نتیجه، اسرائیل به لحاظ مالی توانایی تأمین هزینه‌های دفاعی خود را دارد. بر پایه این استدلال، تفاهم‌نامه ۱۰ ساله کنونی که تا سال ۲۰۳۸ اعتبار دارد، باید آخرین توافق از این نوع میان دو طرف باشد. جالب اینجاست که این دیدگاه نه تنها در واشینگتن، بلکه در میان برخی چهره‌های سیاسی داخل اسرائیل نیز طرفدارانی دارد که به دنبال استقلال راهبردی بیشتر هستند.

با این حال، این گزارش به پیامد‌های پیچیده قطع کمک‌ها نیز اشاره می‌کند. از یک سو، این کمک‌ها مستقیماً در بازار کار آمریکا هزینه می‌شود و هزاران فرصت شغلی در شرکت‌های بزرگ اسلحه‌سازی ایجاد کرده است. از سوی دیگر، با حرکت اسرائیل به سمت خودکفایی (مانند تولید بمب‌های سنگین توسط شرکت البیت سیستمز)، نفوذ و قدرت چانه‌زنی واشینگتن بر تصمیمات تل‌آویو به شدت کاهش می‌یابد.

در نهایت، فارین پالیسی تأکید می‌کند که پایان دادن به این کمک‌ها لزوماً به معنای تضعیف ارتش اسرائیل یا توقف سیاست‌های سخت‌گیرانه آن نیست، بلکه هدف اصلی، فاصله گرفتن ایالات متحده از اقداماتی است که با منافع ملی و ارزش‌های دیپلماتیک آن همخوانی ندارد.