۱۰۰ روز از جنگ با ایران؛ نظرسنجی‌ها از کاهش حمایت آمریکایی‌ها از سیاست ترامپ حکایت دارد

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز به نقل از الجزیره، با گذشت ۱۰۰ روز از آغاز جنگی که ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران آغاز کردند، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد این درگیری همچنان در میان افکار عمومی آمریکا بسیار نامحبوب است؛ وضعیتی که می‌تواند به یک چالش سیاسی جدی برای دونالد ترامپ و حزب جمهوری‌خواه تبدیل شود.

این جنگ که از ۲۸ فوریه با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران آغاز شد، به کشته شدن علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، چند مقام ارشد و صد‌ها غیرنظامی انجامید. ایران در پاسخ، حملات موشکی و پهپادی علیه اسرائیل و برخی نقاط منطقه انجام داد و هم‌زمان تنگه هرمز، یکی از مهم‌ترین مسیر‌های انتقال انرژی جهان، را مسدود کرد؛ اقدامی که موجب جهش قیمت نفت و گاز در بازار‌های جهانی شد.

هرچند در ششم آوریل آتش‌بسی میان طرفین برقرار شد، اما درگیری‌های پراکنده در خلیج فارس ادامه یافته و ایران همچنان انسداد تنگه هرمز را حفظ کرده است. در مقابل، آمریکا نیز محاصره دریایی بنادر ایران را آغاز کرده است. با وجود ادعا‌های مکرر ترامپ درباره نزدیک بودن توافق، هنوز پیشرفت دیپلماتیک قابل توجهی برای پایان دادن به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» حاصل نشده است.

در داخل آمریکا، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد این جنگ از ابتدا نیز حمایت گسترده‌ای در میان شهروندان نداشته است. شبلِی تلحمی، استاد مطالعات صلح و توسعه در دانشگاه مریلند، می‌گوید داده‌های نظرسنجی‌ها به‌وضوح نشان می‌دهد که اکثر آمریکایی‌ها معتقدند این جنگ در خدمت منافع ایالات متحده نیست.

بر اساس نظرسنجی «مسائل بحرانی» دانشگاه مریلند که روز پنجشنبه منتشر شد، تنها ۱۶ درصد رأی‌دهندگان آمریکایی معتقدند آمریکا در این جنگ پیروز شده یا در حال پیروزی است. این در حالی است که ترامپ بار‌ها از موفقیت نظامی در این درگیری سخن گفته است. همین نظرسنجی نشان می‌دهد اکثریت رأی‌دهندگان، از جمله ۳۳ درصد جمهوری‌خواهان، معتقدند پیامد‌های جنگ برای منافع آمریکا بیشتر منفی بوده است، در حالی که تنها ۱۲ درصد پاسخ‌دهندگان، از جمله ۲۵ درصد جمهوری‌خواهان، اثرات آن را مثبت ارزیابی کرده‌اند.

تلحمی این نتایج را «شگفت‌انگیز» توصیف کرده و می‌گوید تغییر نگرش در میان جمهوری‌خواهان، چه در میان نسل‌های جوان‌تر و چه مسن‌تر، می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات سیاسی پیش‌روی ترامپ باشد. به گفته او، این وضعیت ممکن است در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در ماه نوامبر نیز تأثیرگذار باشد؛ انتخاباتی که دموکرات‌ها امیدوارند در آن کنترل کنگره را از جمهوری‌خواهان بازپس بگیرند.

هم‌زمان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA) نیز نشان می‌دهد ۵۸ درصد آمریکایی‌ها از نحوه مدیریت جنگ توسط ترامپ ناراضی هستند؛ رقمی که شامل ۲۱ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه نیز می‌شود. تنها ۲۴ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند این جنگ باعث افزایش امنیت آمریکا شده است. در همین نظرسنجی، ۷۹ درصد شرکت‌کنندگان اعلام کرده‌اند که جنگ با ایران بر هزینه‌های زندگی آنها تأثیر گذاشته است؛ مسئله‌ای که به گفته تحلیلگران، جنگ را از یک موضوع سیاست خارجی به یک مسئله اقتصادی برای خانواده‌های آمریکایی تبدیل کرده است.

با وجود این فشارها، ترامپ بار‌ها پیامد‌های اقتصادی جنگ را کم‌اهمیت جلوه داده و افزایش اخیر شاخص‌های بورس را نشانه‌ای از تاب‌آوری اقتصاد آمریکا دانسته است. او همچنین گفته است سختی‌های اقتصادی بهایی است که برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای باید پرداخت شود؛ ادعایی که تهران همواره آن را رد کرده است.

ترامپ ماه گذشته در واکنش به انتقاد‌ها گفت که در تصمیم‌گیری‌هایش به وضعیت مالی آمریکایی‌ها فکر نمی‌کند و تنها دغدغه او جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای است. او همچنین تأکید کرده است که انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر در محاسباتش برای ادامه جنگ نقشی ندارد.

با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند رئیس‌جمهور آمریکا تلاش می‌کند بی‌تفاوتی خود را نسبت به فشار‌های داخلی نشان دهد تا ایران تصور نکند که واشینگتن برای پایان دادن به جنگ تحت فشار است. تلحمی هشدار داده است که در صورت ادامه انسداد مسیر‌های انرژی در خلیج فارس و افزایش شدید قیمت نفت، این جنگ می‌تواند به یک بحران اقتصادی برای آمریکا تبدیل شود و در نتیجه شانس جمهوری‌خواهان در انتخابات آینده را کاهش دهد.

منتقدان همچنین می‌گویند دولت ترامپ پیش از آغاز حمله به ایران تلاش چندانی برای آماده‌سازی افکار عمومی انجام نداد. برخلاف بسیاری از جنگ‌های پیشین، دولت نه موضوع را به کنگره برد و نه تلاش کرد افکار عمومی را برای ضرورت حمله آماده کند؛ این در حالی بود که پیش از حمله، مذاکرات غیرمستقیمی درباره برنامه هسته‌ای ایران در جریان بود.

به گفته تلحمی، در اغلب جنگ‌ها رؤسای جمهور آمریکا ابتدا تلاش می‌کنند افکار عمومی را برای اقدام نظامی آماده کنند، اما در این مورد چنین زمینه‌سازی‌ای صورت نگرفت. او این وضعیت را با روندی که دولت جورج دبلیو بوش پیش از حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ طی کرد مقایسه می‌کند؛ زمانی که ماه‌ها تلاش شد تهدید عراق برای افکار عمومی برجسته شود.

در نهایت، تحلیلگران معتقدند ادامه این جنگ می‌تواند به موضوعی تعیین‌کننده در سیاست داخلی آمریکا تبدیل شود؛ به‌ویژه در شرایطی که خستگی افکار عمومی از دهه‌ها درگیری نظامی در خاورمیانه، افزایش هزینه‌های نظامی آمریکا و همچنین روابط واشینگتن با اسرائیل، بیش از گذشته در کانون توجه رأی‌دهندگان قرار گرفته است.