راز موفقیت خیره‌کننده فوتبال زنان کره شمالی از حمایت کیم جونگ اون تا تمرینات طاقت‌فرسا

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز به نقل از سی‌ان‌ان، تیم زنان «ناگو هیانگ» که در پیونگ‌یانگ مستقر است، ماه گذشته موفق شد جام قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا را در خاک کره جنوبی تصاحب کند؛ رویدادی که نشان‌دهنده تسلط کامل این کشور در رده‌های مختلف سنی است. قهرمانی‌های پی‌درپی در رده‌های زیر ۱۷ و زیر ۲۰ سال، کره شمالی را به قطبی جدید در فوتبال زنان تبدیل کرده است. این بازیکنان که از سوی رسانه‌های دولتی به‌عنوان «دختران سرافراز میهن» ستایش می‌شوند، پیروزی‌های خود را نتیجه حمایت‌های مستقیم کیم جونگ اون می‌دانند. رهبر کره شمالی که خود از علاقه‌مندان جدی ورزش است، توسعه استعداد‌های ورزشی را به‌عنوان ابزاری برای ترویج وجهه بین‌المللی کشورش به کار گرفته و پیروزی در میادین ورزشی را با استقبال‌های گرم در فرودگاه و دیدار‌های رسمی پاداش می‌دهد.

دلیل این موفقیت‌های خیره‌کننده، سیستم پرورش استعداد‌های نخبگان در «مدرسه بین‌المللی فوتبال پیونگ‌یانگ» است که از سال ۲۰۱۳ با هدف تحقق بلندپروازی‌های ورزشی کیم جونگ اون تأسیس شد. مربیان و کارشناسانی که با تیم‌های این کشور کار کرده‌اند، از سطح آمادگی جسمانی و نظم خیره‌کننده بازیکنان سخن می‌گویند. تمرینات شامل فشار‌های فیزیکی بسیار سنگین است که در نظر برخی ناظران غربی، افراطی به شمار می‌آید. با این حال، اجرای دقیق دستورات تاکتیکی و تمرینات مکرر از سنین پایین، باعث شده تا این تیم‌ها از نظر تکنیکی و فیزیکی بر رقبای خود چیره شوند.

فراتر از آمادگی جسمانی، عامل روانی نقش تعیین‌کننده‌ای در سبک بازی آنها دارد. کارشناسان معتقدند نوعی «استیصال برای موفقیت» در بازی آنها دیده می‌شود. برای بسیاری از این دختران جوان، ورزش تنها یک سرگرمی نیست، بلکه یکی از معدود مسیر‌های موجود برای کمک به خانواده و بهبود وضعیت زندگی در جامعه‌ای است که بخش بزرگی از آن با فقر دست‌وپنج نرم می‌کند. این فشار روانی برای کسب نتیجه، باعث می‌شود آنها با انگیزه‌ای متفاوت از رقبای بین‌المللی خود به میدان بروند؛ انگیزه‌ای که در مسابقات جوانان، آنها را تقریباً شکست‌ناپذیر کرده است.

اکنون نگاه‌ها به جام جهانی فوتبال زنان در برزیل دوخته شده است؛ جایی که تیم بزرگسالان کره شمالی پس از سال‌ها غیبت و عبور از حواشی گذشته، از جمله محرومیت‌های دوپینگ، به دنبال تثبیت جایگاه خود است. اگرچه این تیم پس از تغییرات گسترده در کادر فنی و ترکیب بازیکنان، توانسته دوباره به صحنه جهانی بازگردد، اما چالش اصلی اینجاست که آیا موفقیت‌های چشمگیر تیم‌های پایه می‌تواند در تقابل با قدرت‌های فوتبال در برزیل تکرار شود یا خیر؛ پرسشی که پاسخ به آن، عیار واقعی سیستم پرورش استعداد پیونگ‌یانگ را مشخص خواهد کرد.