آیا اسرائیل متحدان آمریکایی‌اش را شنود می‌کند؟

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز به نقل از الجزیره، بر اساس این گزارش‌ها، آژانس اطلاعات دفاعی پنتاگون (DIA) به تازگی سطح تهدیدات ضدجاسوسی مربوط به اسرائیل را از «بالا» به «بحرانی» تغییر داده که جدی‌ترین طبقه‌بندی در سیستم‌های امنیتی داخلی آمریکا محسوب می‌شود. منابع آگاه به این رسانه‌ها گفته‌اند که این اقدام پس از کشف نرم‌افزار‌های جاسوسی پنهان در تلفن‌های همراه برخی از مقامات دفاعی آمریکا صورت گرفته است. از جمله افرادی که نامشان در این گزارش‌ها به عنوان اهداف احتمالی ذکر شده، استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ و مذاکره‌کننده اصلی؛ البریج کولبی، از مقامات ارشد سیاست‌گذاری پنتاگون و یکی از معاونان او هستند.

تحلیلگران بر این باورند که این تنش‌های اطلاعاتی ریشه در اختلاف‌نظر استراتژیک میان دولت دونالد ترامپ و کابینه بنیامین نتانیاهو دارد. در حالی که واشینگتن زیر فشار‌های سیاسی داخلی و اقتصادی به دنبال خروج از جنگ و حل‌وفصل موضوع از طریق دیپلماسی است، تل‌آویو همچنان بر تداوم درگیری‌ها تا فروپاشی دولت ایران اصرار دارد. گزارش‌ها از تیرگی روابط شخصی میان ترامپ و نتانیاهو نیز حکایت دارند؛ به طوری که برخی منابع مدعی شده‌اند ترامپ به دلیل تشدید تنش‌های اسرائیل در لبنان که به کشته شدن شمار زیادی از غیرنظامیان منجر شده، با ادبیاتی تند از نخست‌وزیر اسرائیل یاد کرده است.

با این حال، مقامات اسرائیلی و برخی مسئولان کاخ سفید گزارش‌های منتشر شده در این باره را رد کرده‌اند. یک سخنگوی اسرائیلی با تکذیب اتهامات تأکید کرده است که اسرائیل علیه نهاد‌ها یا مقامات آمریکایی هیچ‌گونه فعالیت جاسوسی انجام نمی‌دهد. کاخ سفید نیز در واکنشی مشابه، کل ماجرا را ساختگی و مبتنی بر منابع فاقد صلاحیت خوانده است. با این حال، سابقه تاریخی، از جمله پرونده مشهور جاناتان پولارد در دهه ۸۰ میلادی، نشان می‌دهد که جاسوسی میان متحدان استراتژیک در مواقعی که منافع ملی آنها دچار واگرایی می‌شود، امری بی‌سابقه نیست.

کارشناسان بر این باورند که انگیزه اصلی اسرائیل در این فعالیت‌های احتمالی، کسب اطلاع از جزئیات مذاکرات آمریکا و ایران است. تل‌آویو نگران است که واشینگتن به توافقی بلندمدت با ایران دست یابد که آزادی عمل نظامی اسرائیل در آینده را محدود کند. از دیدگاه تحلیلگرانی مانند آندریاس کریگ، اسرائیل علی‌رغم وابستگی شدید به حمایت‌های نظامی و دیپلماتیک آمریکا، در مواقعی که منافعش در خطر باشد، واشینگتن را به عنوان یک هدف اطلاعاتی مشروع در نظر می‌گیرد تا بتواند بر روند مذاکرات تأثیر بگذارد، آنها را منحرف کند یا تضعیف نماید. این سطح از نفوذ در لایه‌های سیاست‌گذاری آمریکا، بسیاری از ناظران را غافلگیر کرده است.

در نهایت، این ماجرا بیش از هر چیز نشان‌دهنده تغییر ماهیت روابط میان دو متحد است که تا پیش از این در هماهنگی کامل به سر می‌بردند. اکنون با فاصله گرفتن منافع واشینگتن و تل‌آویو در قبال جنگ ایران، به نظر می‌رسد بی‌اعتمادی اطلاعاتی به ابزاری برای مدیریت این اختلافات تبدیل شده است.