نتانیاهو گرفتار میان فشار‌های آمریکا، جنگ لبنان و آتش‌بس با ایران

به گزارش الجزیره، برای نتانیاهو، اوضاع زمانی بسیار ساده‌تر به نظر می‌رسید که ایالات متحده و اسرائیل جنگ علیه ایران را آغاز کردند. او پس از سال‌ها تلاش، سرانجام موفق شده بود رئیس‌جمهور آمریکا را متقاعد کند که در حمله به رقیب منطقه‌ای‌اش با او همراه شود و همزمان حملات گسترده‌ای را علیه لبنان همسایه آغاز کرده بود. هر دو تهاجم در ابتدا لحظه‌ای نادر از وحدت را برای جامعه و سیاستمداران اسرائیلی فراهم کرد؛ کسانی که با نادیده گرفتن آمار رو به رشد تلفات، پشت سر نتانیاهو صف کشیدند تا از آنچه سال‌ها رسانه‌ها و سیاستمداران برجسته به آنها گفته بودند «نبردی اجتناب‌ناپذیر برای بقا» است، حمایت کنند. اکنون، سه ماه بعد و در آستانه انتخابات، وضعیت به کلی متفاوت است. نتانیاهو به جای آن پیروزی سریعی که به ترامپ وعده داده بود، اکنون رئیس‌جمهور آمریکا را درگیر همان «جنگ ابدی» پرهزینه‌ای کرده که او در مبارزات انتخاباتی‌اش علیه آن شعار می‌داد.

آلون پینکاس، سفیر و سرکنسول سابق اسرائیل در نیویورک، در گفت‌و‌گو با الجزیره ضمن توصیف هزینه‌های سیاسی سه جنگ شکست‌خورده برای نتانیاهو – در غزه که حماس همچنان کنترل آن را در دست دارد، در لبنان که بر خلاف وعده‌های نخست‌وزیر، حزب‌الله حذف نشده و در ایران – گفت: «نتانیاهو در یک بن‌بست بزرگ، هم از نظر سیاسی و هم از نظر دیپلماتیک گرفتار شده است؛ از نظر دیپلماتیک، اسرائیل منزوی شده و نگاه‌ها به آن منفی است.» آخرین تنش میان ایران و اسرائیل پس از حمله یکشنبه شب اسرائیل نه به ایران، بلکه به بیروت پایتخت لبنان رخ داد. ایران تأکید کرده است که هرگونه توافق با آمریکا برای پایان دادن به درگیری‌های منطقه‌ای باید شامل آتش‌بس میان اسرائیل و حزب‌الله باشد و همزمان بر حمایت خود از متحد لبنانی‌اش تأکید ورزیده و خواستار خروج نیرو‌های اسرائیلی از جنوب لبنان شده است؛ موضوعی که خود موانع جدی بر سر راه توافق گسترده‌تر آمریکا و ایران ایجاد کرده است. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اوایل این هفته گفت: «این جنگ تنها زمانی پایان می‌یابد که در لبنان نیز پایان یابد.»

با این حال، تحقق این امر ساده نیست. سال‌هاست که سیاستمداران اسرائیلی، ایران و حزب‌الله را به عنوان تهدید‌های بنیادی علیه امنیت اسرائیل معرفی کرده‌اند. نظرسنجی مؤسسه دموکراسی اسرائیل در آوریل نشان داد که شمار زیادی از اسرائیلی‌ها، فارغ از مواضع ایالات متحده، خواهان تداوم جنگ علیه لبنان هستند. نشانه‌های اخیر مبنی بر اینکه نتانیاهو ممکن است نگرانی‌های آمریکا را بر پیروزی وعده‌داده‌شده به اسرائیلی‌ها ترجیح داده باشد، دستمایه تازه‌ای به مخالفان سیاسی او داده است. نفتالی بنت، نخست‌وزیر پیشین، در اواخر ماه مه و در حالی که خود را برای کسب قدرت آماده می‌کند، به نتانیاهو حمله کرد و گفت: «دولت ما را به سیاست حقیرانه مهار و عادی‌سازی وضعیتی غیرقابل‌تحمل بازمی‌گرداند.» او با تهدیدی آشکار علیه ضاحیه بیروت – که اسرائیل آن را دژ حزب‌الله می‌داند – تأکید کرد: «ضاحیه باید بلرزد تا امنیت به شمال بازگردد.» یائر لاپید، متحد بنت، نیز با اشاره به نفوذ آمریکا بر سیاست‌های اسرائیل گفت: «اسرائیل تحت‌الحمایه نیست و مسئولیت امنیت شهروندان اسرائیلی تنها بر عهده دولت اسرائیل است.»

آرون برگمن، استاد ارشد مطالعات جنگ در کینگز کالج لندن، معتقد است که دیگر چیزی از وعده اولیه نتانیاهو برای «پیروزی کامل» بر دشمنان باقی نمانده است. او می‌گوید: «لبنان بار دیگر ثابت می‌کند که برای اسرائیلی‌ها یک تله است. برای نتانیاهو دشوار است که نیرو‌ها را از لبنان خارج کند و دشوارتر از آن، بمباران بیروت است، چرا که ایران احتمالاً به اسرائیل پاسخ خواهد داد و بدین ترتیب، اسرائیل بار دیگر در تله گرفتار خواهد شد.» نظرسنجی‌ها از شمال اسرائیل – که بیشترین آسیب را از حملات لبنان می‌بیند – نشان‌دهنده سقوط شدید حمایت از نتانیاهو است. در سراسر کشور نیز برخی نظرسنجی‌ها حاکی از آن است که بلوک سیاسی «ضد نتانیاهو» پیش از انتخابات که قرار است اواخر سال جاری برگزار شود، در حال پیشی گرفتن است. آلون پینکاس درباره شانس نتانیاهو در انتخابات آتی گفت: «او برای رقابت انتخاباتی چیزی در چنته ندارد. او در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ شکست خورد، با وجود اینکه خود را بزرگترین رهبر ضدتروریسم معرفی می‌کرد، و در موضوع ایران هم با وجود داشتن فرصتی طلایی با حضور آمریکا در کنارش، ناکام ماند.» یوسی مکلبرگ از مؤسسه چتم هاوس نیز با اشاره به وضعیت کنونی اسرائیل می‌گوید: «بیشتر جنگ‌ها با موجی از محبوبیت و وعده امنیت برای نسل‌ها آغاز می‌شوند، پیش از آنکه در باتلاق و سردرگمی فرو روند. از نظر تاریخی، اسرائیل تنها زمانی توانست محبوبیت جنگ‌هایش را حفظ کند که جنگ‌های کوتاهی بودند؛ اما اکنون خود را در حال نبرد در جبهه‌های متعدد می‌بیند.»