رسانه‌های بریتانیا خبر دادند: «کی‌یر استارمر» در آستانه اعلام برنامه استعفا از نخست‌وزیری

نخست‌وزیر کی‌یر استارمر در حالی که انتظار می‌رود «اندی بورنهام» به‌زودی به عنوان عضو پارلمان سوگند یاد کند، احتمالاً برنامه خود برای استعفا را اعلام خواهد کرد. وزرای دولت اعلام کردند که رهبر حزب کارگر در طول آخر هفته مشغول تأمل درباره آینده سیاسی خود بوده است.

استارمر ممکن است روز دوشنبه زمان‌بندی خروج خود را اعلام کند و در برابر فشار حزب کارگر برای واگذاری قدرت تسلیم شود. تهدید علیه رهبر بریتانیا که ماه‌ها در حال شکل‌گیری بود، روز جمعه و پس از آن شدت یافت که بورنهام، شهردار منچستر بزرگ، در یک انتخابات پارلمانی با قاطعیت پیروز شد و به «وست‌مینستر» بازگشت. او نامزد حزب «ریفورم بریتانیا» به رهبری نایجل فاراژ را که بیش از یک سال است در نظرسنجی‌های ملی پیشتاز بوده، شکست داد.

این پیروزی به قانون‌گذاران حزب کارگر امید داد که بورنهام، سیاستمداری حرفه‌ای که به مهارت‌های ارتباطی‌اش شناخته می‌شود، بتواند بختِ حزبی را که تحت رهبری استارمر—با رتبه‌های محبوبیتِ سقوط‌کرده—حمایت خود را از دست داده، دگرگون کند. اگر استارمر واقعاً خروج خود را اعلام کند، او ششمین نخست‌وزیر در یک دهه اخیر خواهد بود که در مقابل پلاک شماره ۱۰ خیابان داونینگ می‌ایستد و خبر رفتنِ پیش از موعدش را می‌دهد.

«گاردین» نوشت این رهبرِ تحت‌فشار «قرار است روز دوشنبه اعلام کند که پس از فشار‌های سنگین نمایندگان حزب کارگر برای باز کردن راه برای اندی بورنهام، از سمت نخست‌وزیری کناره‌گیری خواهد کرد». بی‌بی‌سی نیز گزارش داد که «نشانه‌ها برای اینکه استارمر ممکن است روز دوشنبه طرحی برای استعفا ارائه کند، در حال افزایش است» و روزنامه‌ها با تیتر‌هایی نظیر «بازی تمام شد» به استقبال این خبر رفتند.

فراتر از گفتنِ اینکه کشور نیازمند تغییری بنیادین و کاهش هزینه‌های زندگی است، بورنهام هنوز رویکرد خود را در قبال سیاست خارجی، اقتصاد و دفاع شفاف نکرده است. او نیز مانند استارمر ممکن است دریابد که فضای کمی برای مانور دارد؛ چرا که از یک سو توسط سرمایه‌گذاران بازار اوراق قرضه که با هرگونه استقراض دولتی اضافی مخالف‌اند محصور شده و از سوی دیگر با رأی‌دهندگانِ خشمگینی روبروست که معتقدند کشور به‌درستی کار نمی‌کند.

استارمر روز جمعه گفته بود که در هر رقابت رسمی برای رهبری حزب کارگر که قصد جایگزینی او را داشته باشد، شرکت خواهد کرد. اگرچه تیم استارمر معتقد است پیروزی قاطع او در انتخابات ملی سال ۲۰۲۴ به او مشروعیت می‌دهد تا سال ۲۰۲۹ در پست خود بماند، پیتر کایل، وزیر تجارت، روز یکشنبه گفت نخست‌وزیر در حال تأمل درباره «چالش‌های سیاسی است که در این لحظه با آنها روبروست». اگر استارمر کنار برود، مشخص نیست که آیا بورنهام با یک تاج‌گذاری (انتصاب بدون رقابت) رو‌به‌رو خواهد بود یا یک رقابت انتخاباتی. وس استریتینگ، که ماه گذشته در اعتراض به رهبری استارمر از سمت وزیر بهداشت استعفا داد، گفته است که اگر رقابتی در کار باشد، نامزد خواهد شد.

بورنهام، در صورت جانشینی، هفتمین نخست‌وزیر بریتانیا از زمان رأی‌گیری برگزیت (خروج از اتحادیه اروپا) خواهد بود که ۱۰ سال پیش در همین هفته رخ داد. این سطح از تغییرات—که بالاترین میزان در بریتانیا در نزدیک به دو قرن اخیر است—بر تقلا برای حفظ حمایت رأی‌دهندگانی تأکید دارد که از شکست‌های پیاپی در بهبود استاندارد‌های زندگی، خدمات عمومی و مقابله با مهاجرت غیرقانونی خشمگین هستند.