جنگ ایران مسیر انرژی آسیا را تغییر داد؛ بازگشت زغال‌سنگ امنیت انرژی را بر اهداف اقلیمی مقدم کرد

کشور‌های آسیایی که به‌شدت از شوک‌های قیمتی ناشی از جنگ ایران آسیب دیده‌اند، در حال حرکت سریع به سمت تنوع‌بخشی و تقویت امنیت انرژی خود هستند؛ روندی که می‌تواند تعهدات آنها برای مهار تغییرات اقلیمی را تضعیف کند.

در حالی که مذاکرات برای پایان دادن به جنگ ادامه دارد، کشور‌های پرمصرف انرژی در جنوب شرق آسیا در حال بررسی انرژی هسته‌ای و وعده گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر هستند. اما در عین حال برای ایجاد یک حاشیه اطمینان در زمان بحران، در نیروگاه‌های زغال‌سنگ نیز سرمایه‌گذاری می‌کنند.

ساندیپ پای از مؤسسه نیکلاس برای انرژی، محیط زیست و پایداری در دانشگاه دوک گفت که جنگ ایران جایگاه زغال‌سنگ را به‌عنوان یکی از ارکان امنیت انرژی جنوب شرق آسیا متزلزل نکرده است.

تا همین اواخر، زغال‌سنگ به‌تدریج در حال کنار گذاشته شدن بود تا انتشار گاز‌های عامل تغییرات اقلیمی کاهش یابد و نگرانی‌ها درباره کیفیت هوا برطرف شود. اما این درگیری، این روند را پیچیده‌تر کرده است.

پای گفت: «در نهایت، امنیت انرژی بر هر ملاحظه اقلیمی دیگری غلبه می‌کند.»

جنگ ایران آینده زغال‌سنگ در آسیا را تغییر می‌دهد.

در شرق آسیا، کره جنوبی و ژاپن برای حفظ فعالیت شبکه‌های برق ملی خود شروع به سوزاندن زغال‌سنگ بیشتری کردند؛ زیرا بسته شدن تنگه هرمز در پی جنگ، جریان نفت و گاز به آسیا را مختل کرد.

کشور‌های جنوب شرق آسیا مانند تایلند، ویتنام و فیلیپین نیز اقدام مشابهی انجام دادند.

پای گفت این واکنش اضطراری به سیاست‌های بلندمدت‌تری منجر شده که عملاً به زغال‌سنگ فرصت ادامه حیات داده است.

بر اساس اعلام آژانس بین‌المللی انرژی، پیش‌بینی می‌شود سرمایه‌گذاری در زغال‌سنگ در سطح جهان در سال ۲۰۲۶ به ۱۸۰ میلیارد دلار برسد که بالاترین سطح از سال ۲۰۱۲ تاکنون است.

در سال ۲۰۲۱، سازمان ملل اعلام کرد زغال‌سنگ به تاریخ سپرده شده است؛ زیرا نزدیک به ۲۰۰ کشور توافق کردند که تولید برق از زغال‌سنگ را به‌تدریج کنار بگذارند. اما پس از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ که عرضه گاز را مختل کرد، کشور‌های اروپایی نیز زغال‌سنگ بیشتری سوزاندند و خطوط لوله سوخت‌های فسیلی و پایانه‌های وارداتی بیشتری ساختند.