کشتی‌رانی با معضل فزاینده روبه‌روست؛ هم‌زمان با رقابت آمریکا و ایران برای کنترل تنگه

هری وافیاس، مدیرعامل یک شرکت کشتیرانی، اخیراً یکی از کشتی‌هایش را از خلیج فارس در مسیری که تحت حفاظت ارتش آمریکا بود، خارج کرد.

اما پس از آنکه ایران و ایالات متحده این هفته به یکدیگر حمله کردند و عملاً به آتش‌بسی که دو کشور ماه گذشته بر سر آن توافق کرده بودند پایان دادند، آقای وافیاس، رئیس شرکت استلث‌گس مستقر در آتن، گفت که فعلاً از عبور دادن کشتی دیگری از تنگه هرمز خودداری می‌کند.

او در یک ایمیل گفت: «اوضاع لحظه‌به‌لحظه زشت‌تر می‌شود، بنابراین ما فعلاً کشتی دیگر را خارج نمی‌کنیم تا ببینیم چه اتفاقی می‌افتد.»

عواملی که آقای وافیاس باید سبک‌وسنگین می‌کرد، نمونه‌ای از معضلی است که بسیاری دیگر از اپراتور‌های کشتی‌رانی با آن روبه‌رو هستند: آنها مشتاق‌اند کسب‌وکار عادی را از سر بگیرند، اما اگر این کار را انجام دهند با خطر جدی مواجه می‌شوند. روز جمعه، یک نهاد بین‌المللی که ریسک‌های دریایی را ارزیابی می‌کند، بار دیگر سطح تهدید در تنگه را «شدید» اعلام کرد.

در روز‌های نخست جنگ، زمانی که ایران عملاً کنترل مؤثر ترافیک کشتی‌ها در تنگه را در دست گرفت، تا ۱۵۰۰ کشتی سرگردان شدند. توافقی که در اواسط ژوئن توسط رئیس‌جمهور ترامپ و رئیس‌جمهور ایران، مسعود پزشکیان، امضا شد، این امید را ایجاد کرد که کشتی‌های بیشتری بتوانند عبور کنند؛ و بسیاری هم عبور کردند و محموله‌هایی را که برای بازار‌های جهانی انرژی حیاتی بود، جابه‌جا کردند.

اما حتی پس از این توافق، ایران همچنان مدعی بوده است که آب‌های خودش تنها مسیر عملی عبور است. در پاسخ، کشتی‌ها بیشتر از مسیر‌هایی نزدیک به خط ساحلی عمان استفاده کردند که توسط ارتش ایالات متحده هدایت و محافظت می‌شد. اتکای بیشتر به مسیر عمان، خشم ایران را برانگیخته است. این هفته، پس از حملات ایران به سه کشتی، ایالات متحده در اقدامی تلافی‌جویانه در روز‌های سه‌شنبه و چهارشنبه ۱۷۰ هدف را در ایران هدف قرار داد. میانجی‌های قطری نیز روز جمعه تلاش کردند آتش‌بس را نجات دهند.

دنیل استرنوف، پژوهشگر ارشد مرکز سیاست انرژی جهانی دانشگاه کلمبیا، گفت: «ایران می‌خواهد هیچ چیزی از مسیر عمان عبور نکند، و آنها نتوانسته‌اند جلوی همه آنچه در حال رخ دادن است را بگیرند.»