قیمت نفت با کاهش امید‌ها به بازگشایی تنگه هرمز از سوی ایران، نزدیک به ۲ درصد افزایش یافت

قیمت نفت روز دوشنبه پس از آنکه ایران اصرار کرد ایالات متحده باید پیش از آنکه تنگه هرمز بازگشایی شود چندین مطالبه را برآورده کند، نزدیک به ۲ درصد افزایش یافت.

معاملات آتی نفت خام برنت تا ساعت ۱۲:۱۸ به وقت گرینویچ با ۱.۴۰ دلار، معادل ۱.۷ درصد، افزایش به ۸۴.۹۵ دلار در هر بشکه رسید. معاملات آتی نفت خام وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با ۱.۳۳ دلار، معادل ۱.۷ درصد، افزایش به ۷۹.۵۱ دلار رسید.

هر دو شاخص در هفته گذشته بیش از ۷ درصد کاهش یافته بودند؛ آن هم به امید اینکه ایران و عمان به توافقی نزدیک شده‌اند که به بازگشایی تنگه هرمز منجر شود؛ آبراهی که پیش از درگیری خاورمیانه که در پایان فوریه آغاز شد، یک‌پنجم نفت و گاز طبیعی مایع جهان را جابه‌جا می‌کرد.

ایران اعلام کرد به توافق نهایی با عمان برای تعیین مسیر‌های جدید کشتیرانی از طریق تنگه هرمز نزدیک شده است، اما بار دیگر تأکید کرد که ایالات متحده باید پیش از بازگشایی این آبراه راهبردی، سایر شروط از جمله پرداخت غرامت و پایان دادن به تحریم‌ها و تهدید‌های نظامی را برآورده کند.

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، روز یکشنبه گفت ایران و ایالات متحده در حال گفت‌و‌گو نیستند و تهران تا زمانی که واشنگتن توافق موقت امضاشده در ژوئن را نقض می‌کند، این گفت‌و‌گو‌ها را آغاز نخواهد کرد.

تحلیلگران «اس‌ای‌بی ریسرچ» در یادداشتی نوشتند: «اگرچه این تنگه همچنان عملاً بسته است، اما نفت در حال حاضر در محدوده ۸۰ تا ۸۵ دلار در هر بشکه معامله می‌شود که بازتاب‌دهنده امید به دستیابی به راه‌حل در آینده نزدیک است.»

در همین حال، در تهدیدی دیگر برای عرضه، حوثی‌های همسو با ایران اعلام کردند که روز یکشنبه پالایشگاه جازان شرکت سعودی آرامکو را هدف قرار داده‌اند.

این حمله دو روز پس از آن صورت گرفت که پادشاهی عربستان در واکنش به بی‌ثباتی فزاینده منطقه‌ای ناشی از جنگ آمریکا-اسرائیل علیه ایران شیعه، یک پیمان دفاعی با متحدان مسلمان سنی خود، ترکیه و پاکستان، امضا کرد.

به‌طور جداگانه، شرکت نفتی «ادنوک» امارات روز جمعه اعلام کرد که از زمان آغاز درگیری، ۱۵ کشتی این شرکت هنگام عبور از تنگه هرمز هدف حمله قرار گرفته‌اند.

سوگاندا ساچدوا، بنیان‌گذار شرکت تحقیقاتی «اس‌اس ولث‌استریت» مستقر در دهلی نو، گفت: «هرگونه پیشرفت عمده در جهت احیای کشتیرانی بدون محدودیت می‌تواند فشار نزولی بر قیمت‌های نفت وارد کند، در حالی که شکست مذاکرات یا اختلال‌های تازه در عرضه می‌تواند به‌سرعت پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک را احیا کند.»