«ماگا» تجزیه نشده، بلکه جنگ ترامپ با ایران را نمی‌پذیرد

با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای، مطالب زیادی درباره یک «شکاف» درون ائتلاف «عظمت را دوباره به آمریکا بازگردانیم» (ماگا) می‌شنویم؛ همان ائتلافی که باعث شد دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۴ به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده انتخاب شود. من تراژدی ماگا را کمی متفاوت می‌فهمم: نه به عنوان یک شکاف، بلکه به عنوان امتناع و سرپیچیِ بهترین اعضای آن ائتلاف از رها کردن همبستگی که میان خودمان شکل داده بودیم.

من این امتیاز را داشتم که در گردهم آوردن این ائتلاف در سال ۲۰۲۴ کمک کنم. این ائتلاف مجموعه‌ای از گروه‌هایی بود که به طور سنتی در برابر یکدیگر قرار می‌گرفتند: محافظه‌کاران اجتماعی، مخالفان سقط جنین، مسیحیان مؤمن، مسلمانان مؤمن، کواکر‌های مؤمن، چپ‌گرایان سرخورده، رای‌اولی‌های جوان؛ همگی پشت سر یک نامزدی جمهوری‌خواه با یکدیگر متحد شدند.

ما در کنار هم تاریخ‌ساز شدیم و یک مأموریت و حکم اخلاقی بر پایه نگرانی انسانی در قبال هزینه‌های انسانی مرز‌های بی‌ضابطه، جنگ‌افروزی‌های نسنجیده در خارج از کشور و سیاست‌بازی‌های طبقه حاکمی که اجازه داده بود سندیکای جفری اپستین بدون مجازات بماند در حالی که به کرامت اساسی «کوچک‌ترین برادران ما» توجهی نمی‌شد، ارائه دادیم.

در بخش پایانی کارزار، من از کلیسا‌های مسیحی سوری در پنسیلوانیا بازدید کردم و با آمریکایی‌هایی ملاقات کردم که خانواده‌هایشان شخصاً بدترین آسیب‌هایی را که سیاست خارجی واشنگتن می‌تواند وارد کند متحمل شده بودند. در آن جوامع، ما درباره غزه، صلح و وعده‌های ترامپ صحبت کردیم.

این وصله‌پینه‌دوزی شگفت‌انگیز، نامتجانس و تماماً آمریکایی از مردمی که در سال ۲۰۲۴ از ترامپ حمایت کردند، زمانی واقعاً به یک «ملت» تبدیل شدند که باور مشترک خود را به مأموریتِ انتخاب رئیس‌جمهوری کشف کردند که بنا داشت با سیاست‌های غیرانسانی نهاد قدرت واشنگتن ساختارشکنی کند.

امروز، آن ائتلاف به شکلی چشمگیر دست‌نخورده و یکپارچه باقی مانده است. در عوض، آنچه در حال رخ دادن است، یک تلاش هماهنگ برای بازتعریف ماهیت ماگا است.

در هفته‌های پس از آغاز جنگ فاجعه‌بار آمریکا و اسرائیل علیه ایران، ترامپ اعلام کرد «من ماگا هستم» و اصرار ورزید که ایدئولوژی نومحافظه‌کاران بدنامی مانند مارک لوین را در این برند بگنجاند.

در نتیجه، ماگا اکنون به ابزاری بی‌خاصیت و صلب برای همان نخبگان تشنه جنگی تبدیل شده است که ائتلاف اولیه قصد برکناری آنها را داشت. اکنون این برند در مسیری قرار گرفته که در نوامبر امسال نابود شود. با این حال، این امر هیچ خدشه‌ای به نیکی و قدرت جنبشی که در سال ۲۰۲۴ پشت ترامپ ایستاد وارد نمی‌کند.

شاید یکی از عوامل محوری که این روند نابودی ماگا را پیش می‌برد، تصمیم به حمایت، تأمین مالی و حفاظت از اسرائیل به هر قیمتی است، در حالی که این رژیم در حال انجام یک نسل‌کشی در غزه و جنایات گوناگون دیگر در خاورمیانه است؛ و روز انتخابات سال ۲۰۲۶ نمایانگر نخستین باری خواهد بود که خشم اخلاقی مردم به طور کامل خود را نشان می‌دهد. اما به طرزی حیرت‌آور، این همان موضوعی است که قدرتمندترین سیاستمداران ما در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای بر پافشاری مجدد روی آن اصرار ورزیده‌اند.

همین چند روز پیش، نیویورک‌تایمز گزارش داد که دیوید میلستاین، مشاور ارشد مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل و فرزندخوانده لوین، بار‌ها گزارش‌های سفارت درباره خشونت اسرائیل علیه فلسطینی‌ها در غزه و کرانه باختری را سانسور کرده یا بازنویسی نموده است. ادعا شده است که میلستاین حتی مانع از ارسال گزارش‌ها درباره قتل شهروندان آمریکایی فلسطینی‌تبار توسط شهرک‌نشینان و نیرو‌های امنیتی اسرائیل شده است. با این وجود، او همچنان سمت خود را حفظ کرده است.

من این متن را به عنوان یک محافظه‌کار آمریکایی و یک کاتولیک می‌نویسم. اما در برهه‌ای که واشنگتن در حال خرج کردن اعتبار و اقتدار اخلاقی آمریکا برای مصون نگه‌داشتن دولت اسرائیل از پاسخگویی است، در حالی که با جان فلسطینی‌ها به عنوان امری قابل معامله برخورد می‌کند، هم عمیق‌ترین باور‌های قلبی من و هم میهن‌پرستی‌ام ایجاب می‌کند که در برابر برخی از پرسروصداترین مدعیان خودخوانده «میهن‌پرستی» و «مسیحیان محافظه‌کار» بایستم. نه به این دلیل که اکنون آنچه را که ادعا می‌کنند نمایندگی‌اش را بر عهده دارند رد می‌کنم، بلکه به این دلیل که هنوز به آن پایبندم.

یک نظرسنجی مؤسسه پیو در ماه آوریل نشان داد که ۵۷ درصد از جمهوری‌خواهان و مستقل‌های متمایل به جمهوری‌خواه در سنین ۱۸ تا ۴۹ سال، نگاه نامطلوبی به اسرائیل دارند. محافظه‌کاران جوان نیز همان تصاویر هولناک نسل‌کشی غزه را دیده‌اند که بقیه افراد دیده‌اند. رهبران خودخوانده و جدید امروز ماگا – جنبشی که به جوانان آموخت به روایت‌های رسمی بی‌اعتماد باشند – نمی‌توانند به طور منطقی انتظار داشته باشند که آنها دست از پرسشگری بردارند.

به ویژه زمانی که هنوز شخصیت‌های برجسته فراوانی وجود دارند که سلامت نفس و صداقت خود را حفظ کرده‌اند و همچنان پرچم ائتلاف اولیه را حمل می‌کنند.

جو کنت، رئیس سابق مبارزه با تروریسم ترامپ، شجاعانه بر سر جنگ ایران استعفا داد و فشار‌های لابی و اسرائیل را که به وقوع آن کمک کرد علناً تشریح کرد. تولسی گابارد، مدیر سابق اطلاعات ملی، شجاعانه ثبت کرد که ایران در حال ساخت سلاح هسته‌ای نبوده و از زمان جنگ دوازده‌روزه سال ۲۰۲۵ توانمندی غنی‌سازی خود را بازسازی نکرده است، و ادعای «تهدید هسته‌ای قریب‌الوقوع» را که برای توجیه جنگ در سال جاری استفاده شد باطل کرد.

مارجری تیلور گرین، نماینده سابق کنگره، و توماس مسی، نماینده کنگره، در برابر نسل‌کشی غزه و سرپوش‌گذاری بر پرونده اپستین ایستادگی کردند. ترامپ و حامیان طبقه اهداکننده مالی از دستور کار نئوکان تازه‌پذیرفته‌شده او، آنها را زیر ضربه قرار دادند: گرین استعفا داد و مسی پس از یک کارزار چند میلیون دلاری برای کنار زدنش، در انتخابات مقدماتی شکست خورد.

کری پرژان بولر، فعال محافظه‌کار، از مخالفت مسیحیان با خشونت اسرائیل در غزه و ایدئولوژی متعصبانه صهیونیسم دفاع کرد. او بهایی پرداخت و کرسی خود را در کمیسیون آزادی مذهبی ترامپ از دست داد، اما ثابت کرد که یک رهبر واقعی در جنبش ما است.

تاکر کارلسون و الکس جونز، مفسران محافظه‌کار، نیز به طور مشابه از تریبون‌های تأثیرگذار خود برای ایستادگی در برابر ترامپ بر سر جنگ ایران و مقابله با حمایت آمریکا از آزار و اذیت فلسطینی‌ها توسط اسرائیل استفاده کردند؛ و کمدین‌ها و پادکسترهایی، چون جو روگان، تئو وان، تیم دیلون و دیگران را در نظر بگیرید. بارون، پسر ترامپ، مبتکر ایده درخشان بردن کارزار انتخاباتی پدرش به نزد مخاطبان آنها در سال ۲۰۲۴ شناخته شد. آنها سخاوتمندانه پلتفرم‌های خود را گشودند: روگان از ترامپ حمایت کرد، وان با او مصاحبه کرد و دیلون پس از آنکه جی‌دی ونس نامزد معاونت ریاست‌جمهوری شد، میزبان او بود.

اکنون همین صدا‌ها در حال محکوم کردن خونریزی‌ها و وعده‌های زیرپاگذاشته‌شده هستند. از غزه، لبنان و کرانه باختری تا ایران، ترامپ حسن نیت آنها را بر باد داده است.

این رهبران سیاسی و فرهنگی پیش‌نمایشی از آینده‌ای هستند که این ائتلاف همچنان پیش روی خود دارد. نامزد‌هایی که آنها در نهایت از آنها حمایت خواهند کرد – یا خودشان در صورت کاندیداتوری – به راحتی برای رای‌دهندگان قابل تشخیص خواهند بود؛ و من و میلیون‌ها نفر دیگر پشت سر آنها خواهیم بود.

ارعاب رای‌دهندگانی که دولت ترامپ به حمایت آنها خیانت کرد، دقیقاً همان پیامد‌هایی را خواهد داشت که انتظار دارید. ائتلاف اصلی ماگا حزب جمهوری‌خواهی را نابود خواهد کرد که سیاست‌هایی را در آغوش کشیده است که جنبش از همان ابتدا با هدف نابودی‌شان شکل گرفته بود. در روز انتخابات، خشم اخلاقی این ائتلاف به طور کامل خود را نشان خواهد داد.

با صحبت‌هایی که از وجود «شکاف» در جنبش ما می‌شود فریب نخورید. هنگامی که «ماگا»‌ی جدید سقوط کند، این امر به دلیل از هم پاشیدن ائتلاف ما نخواهد بود، بلکه به این دلیل است که ائتلاف ما همچنان با قدرت به راه خود ادامه می‌دهد؛ و ما هنوز مبارزه خود را آغاز نکرده‌ایم.