تأثیر جنگ ایران بر پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا

در این هفته، واکنش ایران به حملات ایالات متحده و اسرائیل منجر به یکی از چشمگیرترین چرخ‌خشک‌های سیاسی در تاریخ مدرن آمریکا شد. با این حال، خودِ جنگ شکست‌خورده ترامپ دلیل اصلی رویگردانی شهروندان از جمهوری‌خواهان و حمایت آنها از دموکرات‌ها برای به دست گرفتن کنترل سنا و مجلس نمایندگان در دو سال آینده نیست، بلکه بازتاب‌دهنده و تشدیدکننده پویایی‌های فراوانی در جامعه آمریکا بود که شهروندان ناراضی، خشمگین و بیمناک را به واکنش واداشت.

رئیس‌جمهور ایالات متحده به اشتباه بر این باور بود که جنگ او علیه ایران، این کشور را به زانو درخواهد آورد و به یک کشور دست‌نشانده برای ایالات متحده و اسرائیل تبدیل خواهد کرد. ایران مقاومت کرد، به ایالات متحده، اسرائیل و سرزمین‌های عربی حمله کرد و هزینه‌های دردناک اقتصادی جنگ را به هر خانه آمریکایی کشاند. این جنگ همچنین واشنگتن را تحقیر کرد و نشان داد که قدرت نظامی آمریکا، مانند رفتار و وعده‌های انتخاباتی ترامپ، در بهترین حالت نامنظم و در بدترین حالت ناکارآمد است.

جنگ ایران همچنین مجموعه‌ای از پیامد‌ها را به بار آورد که به هر آمریکایی آسیب رساند و در برخی حوزه‌ها نشان داد که ارزش‌های ملی مانند دموکراسی، برابری و حاکمیت قانون، در کنار ادعای تسلط جهانی، چقدر می‌تواند توهم‌آمیز باشد. تأثیرگذارترین اقدام ایران بر شهروندان عادی آمریکا، محدود کردن کشتیرانی از طریق تنگه هرمز بود که قیمت پرداختی آمریکایی‌ها برای خواروبار، بنزین، گازوئیل، سفر‌های درون‌شهری و برون‌شهری، بیشتر واردات و سایر مایحتاج روزمره را افزایش داد. حدود ۹۰ درصد از رأی‌دهندگان اعلام کردند که هزینه زندگی عامل مهم یا تعیین‌کننده‌ای در نحوه رأی‌دهی آنها بوده است.

این وضعیت با ناتوانی ایالات متحده و اسرائیل در وادار کردن ایران به تسلیم تشدید شد؛ حتی پس از ماه‌ها حملات وحشیانه به رهبران سیاسی، زیرساخت‌ها، سایت‌های غیرنظامی و اقتصادی، و تأسیسات نظامی. در مقابل، متقابل‌جویی‌های ایران پایگاه‌های ایالات متحده در شبه‌جزیره عربستان و اردن را از کار انداخته یا تخلیه کرد و آسیب‌های بزرگی به سیستم‌های انرژی و حمل‌ونقل عربی وارد ساخت و جریان‌های جهانی انرژی را مختل کرد و قیمت‌ها را بالا برد. توازن جنگ پس از چند هفته نخست کاملاً آشکار بود: دردی که ایالات متحده و اسرائیل به ایران تحمیل کردند، با درد در هر خانواده در ایالات متحده و سایر کشور‌های کمک‌کننده به این حمله پاسخ داده شد.

الف) ترامپ مخالفت‌های مکرر ابراز شده از سوی آمریکایی‌ها با حمله به ایران و همچنین الزام قانون اساسی برای کسب مجوز کنگره برای جنگ را نادیده گرفت. نظرسنجی‌های هنگام خروج از شعب اخذ رای شبکه سی‌بی‌اس تایید کرد که رأی‌دهندگان به دلیل militarism بی‌فایده و تأثیر آن بر اقتصاد با جنگ مخالفت کردند. بی‌اعتنایی دولت ترامپ به قانون و دیدگاه‌های شهروندان عادی، بسیاری از رأی‌دهندگانی را که حقوق قانون اساسی خود را جدی‌تر از ترامپ می‌گرفتند، خشمگین ساخت. بسیاری از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواهان را رد کردند، زیرا ترامپ در سال ۲۰۲۴ به دروغ وعده داده بود که جنگ‌های بی‌فایده خارجی را پایان خواهد داد.

ب) به طور خاص‌تر، ترامپ بدون اهداف راهبردی روشن، منسجم یا معتبر به ایران حمله کرد؛ دلیل اصلی اعلام‌شده او برای حمله، جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای بود، چشم‌انداز مکرراً القاشده توسط مقام‌های اسرائیلی که قریب‌الوقوع اعلام می‌شد، هرچند که بازرسی‌ها و ارزیابی‌های اطلاعاتی موجود ایالات متحده و بین‌المللی بار‌ها هیچ شاهدی بر این امر پیدا نکرده بودند.

ج) هنگامی که بر آمریکایی‌ها آشکار شد ترامپ عمدتاً به این دلیل به جنگ رفته که اسرائیل او را به این کار وادار کرده است، به دو شکل واکنش منفی نشان دادند. آنها احساس تحقیر کردند از اینکه قدرت نظامی عظیم کشورشان نتوانسته به اهداف اعلام‌شده‌اش دست یابد؛ همچنین احساس خشم و حقارت کردند که یک کشور کوچک، وابسته و خارجی مانند اسرائیل، با قدرت لابی‌گری گسترده و پیچیده خود در ایالات متحده، می‌توانست این فاجعه را آغاز کند که به خانواده‌های آمریکایی آسیب رساند و جایگاه و اعتبار آمریکا را در خارج از کشور تخریب کرد.

در پشت خشم، آسیب‌پذیری و درماندگی بیشتر آمریکایی‌هایی که این هفته به دموکرات‌ها رأی دادند، نارضایتی‌های عمیق‌تری وجود داشت که پیش از جنگ ایران شکل گرفته بود. این موارد شامل خشم شهروندان از فساد تکان‌دهنده در واشنگتن؛ الیگارش‌های ممتاز، اهداکنندگان سیاسی، بانکداران و شرکت‌هایی بود که ایالات متحده را بیش از هر چیز مرکز سود شخصی خود می‌دانستند؛ بخش‌های نظامی و فناوری پیشرفته که از کنترل خارج شده و زندگی بی‌گناهان را تهدید می‌کردند؛ پلیس‌گری بیش از حد تهاجمی ضد مهاجرت؛ و رسانه‌های شرکتی که بیشتر به خدمت به موارد فوق و اسرائیل علاقه داشتند تا انتقال حقیقت و واقعیت‌ها به مردم آمریکا.

این انتخابات دغدغه‌های اقتصادی خانواده‌های رأی‌دهندگان را با مسائل اخلاق ملی و سیاست خارجی پیوند داد. به همان اندازه قابل توجه، روز پس از رای‌گیری، جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، در رسانه‌های اجتماعی نوشت: «دلیل شکست ما جنگ بود.» او چهار مطالبه را در میان رأی‌دهندگانی که از جمهوری‌خواهان روی گردانده بودند شناسایی کرد: «پایان دادن به جنگ»، «تمرکز بر هزینه زندگی و تورم»، «قرار دادن آمریکا در اولویت» و «تغییر رابطه ما با اسرائیل».

جنبه بی‌سابقه این انتخابات و سیاست‌های ایران، محوریت نسل‌کشی ایالات متحده و اسرائیل در فلسطین برای کمپین‌های بسیاری از دموکرات‌های ترقی‌خواه و رویکرد ایران به صلح و جنگ بود. ذکر صریح اسرائیل توسط ونس در سیستم سیاسی که برای nearly یک قرن سیاست‌های خود در غرب آسیا را عمدتاً بر اساس خواسته‌های اسرائیل شکل داده، به اندازه کافی تکان‌دهنده بود. به همان اندازه چشمگیر، وعده دقیقه نودی رئیس‌جمهور ترامپ در روز انتخابات برای پایان دادن به کمک‌های نظامی نزدیک به ۴ میلیارد دلاری آمریکا به اسرائیل بود. این یک فریبکاری دیگر از سوی ترامپ برای فریب رأی‌دهندگان بود، زیرا پول جریان خود را متوقف نمی‌کرد بلکه صرفاً به شکلی دیگر هدایت می‌شد. این امر همچنین تأثیر عظیمی را که شرایط در اسرائیل-فلسطین و همدستی ایالات متحده در نسل‌کشی بر رأی‌دهندگان داشت، برجسته کرد.