شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و افول قدرت دونالد ترامپ

قدرت دونالد ترامپ پس از پیروزی‌های قاطع دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده که نویسنده آن را یک پیروزی دموکراتیک جهانی و طرد شخصی توصیف می‌کند، به طور قابل توجهی کاهش یافته است. این تغییر، امید‌هایی را در اوکراین، اروپا، ایران و اسرائیل برای پایان دادن به سیاست‌های خارجی تهاجمی ترامپ و سازش با روسیه ایجاد کرده است، هرچند که وضعیت رو به افول او ممکن است خطرات تلافی‌جویانه‌ای مانند درگیری مجدد با ایران یا امتیازدهی اجباری از سوی اوکراین برای تضمین میراث خود پیش از ترک دفتر در سال ۲۰۲۸ را به دنبال داشته باشد.

با وجود عقب‌نشینی سیاسی، بعید است ترامپ به دلیل ماهیت سرسخت خود مسیرش را تغییر دهد و دوره‌ای از بلاتکلیفی را برجای بگذارد که با احتمال تجاوز اجرایی، نظارت کنگره تحت کنترل دموکرات‌ها و ادامه تنش‌ها با متحدان جهانی مشخص می‌شود. این مقاله استدلال می‌کند که در حالی که تغییرات فوری در سیاست ایالات متحده ممکن است محدود باشد، نتایج میان‌دوره‌ای نشان‌دهنده یک احیای گسترده‌تر جهانی نیرو‌های دموکراتیک در برابر پوپولیسم راست افراطی است.

برای ایرانیان، تحقیر انتخاباتی ترامپ امید‌هایی را برانگیخت که شاید جنگ گزینشی و مرگبار او علیه حکومت سرکوبگر تهران به زودی متوقف شود. در اسرائیل، بسیاری از افرادی که هفته گذشته به تغییر رای دادند، تضعیف حامی اصلی ائتلاف افراطی بنیامین نتانیاهو را پذیرا خواهند شد. اوکراینی‌ها ابراز خوش‌بینی کردند که کنگره تحت کنترل دموکرات‌ها تسکین تهوع‌آور روسیه ولادیمیر پوتین را مهار خواهد کرد. در اروپا، آغاز پایان دوران ترامپ حس تسکین و امید را به همراه داشت.

روشن است که ترامپ اکنون هم در سطح بین‌المللی و هم در داخل ضعیف‌تر شده است. با وجود تکذیب‌های خیال‌پردازانه و تلاش‌های قابل سرزنش او برای تغییر مسیر سرزنش، موفقیت‌های قاطع دموکرات‌ها نمایانگر یک طرد شخصی غیرقابل انکار بود. برای دوستان و متحدان خارجی، هاله شکست‌ناپذیری پیرامون ترامپ سرانجام از بین رفته است. ترامپ از رای‌دهندگان خواست وانمود کنند که او در رای‌گیری حضور دارد و آنها با تعداد انبوهی به شکلی نمادین به او پاسخ دادند.

وضعیت رو به افول ترامپ و ناامیدی از اینکه او دیگر مرکز توجه نیست، می‌تواند تنش‌های قدیمی را تشدید کند و انفجار‌های جدیدی را شعله‌ور سازد. ترامپ به ندرت سازش می‌کند و اگر ناکام بماند، عصبانی می‌شود و حمله می‌کند. به همین دلیل است که جشن‌های ایرانیان ممکن است زودرس باشد. ترامپ به تحریک نتانیاهو می‌تواند جمهوری‌خواهان تنبیه‌شده مانند جی‌دی ونس را نادیده بگیرد و جنگ را از سر بگیرد و گسترش دهد تا انتقام شوک نفتی خاورمیانه را که رای‌دهندگان را بسیار بیگانه کرده بود، بگیرد.

حل و فصل مناقشه هسته‌ای دهه‌ها با ایران یک مسئله میراث کلیدی برای ترامپ است که فزاینده‌ای به جایگاه خود در تاریخ obsesed است. مسئله دیگر میراث، روسیه است. او به طول‌های شرم‌آوری رفته است تا پوتین جنایتکار جنگی را پاداش دهد و اوکراین را به خاطر حمله شدن تنبیه کند. ترامپ درگیری را مانعی برای روابط عادی با مسکو و معاملات تجاری پرجایزه می‌داند. او به ایده مبهم اجرای یک نیکسون معکوس برای به دست آوردن مزیت استراتژیک در برابر چین چسبیده است.

به طور پارادوکسیکال، ضعف ترامپ می‌تواند آتش‌بس را تسریع کند. پوتین، گرفتار شکست‌های میدان نبرد و مشکلات عمیق اقتصادی، می‌داند که بهترین شانس او برای یک نتیجه حفظ آبرو این است که در حالی که ترامپ در قدرت است، معامله‌ای را انجام دهد. در اینجا خطری بزرگ برای اوکراین و متحدانش نهفته است. مذاکره‌کنندگان آماتور ترامپ ممکن است فشار خود را برای امتیازات سرزمینی و سایر امتیازات از کی‌یف دوبرابر کنند و حقوق حاکمیتی آن را نادیده بگیرند.

ترامپ تسلط زیادی در هدایت سیاست دفاعی و خارجی ایالات متحده مستقل از کنگره حفظ می‌کند. اما پس از اینکه دموکرات‌ها در ماه ژانویه کنترل هر دو مجلس را به دست گرفتند، او و مقامات ارشد قطعاً با نظارت شدیدی بر اقدامات اجرایی، بودجه‌ها و ادعای فساد مواجه خواهند شد. یکی از تلفات اولیه سیاسی می‌تواند وزیر دفاع، پیت هگست، باشد. اگر ترامپ دوباره استیضاح شود، زمان کمتری برای نگرانی در مورد میراث بین‌المللی خود خواهد داشت.

بیشتر سیاست‌های ایالات متحده به طور قابل توجهی بین اکنون و سال ۲۰۲۸ تغییر نخواهد کرد. هر دولت جدید اسرائیل احتمالاً به انکار حقوق اساسی فلسطینیان در غزه و کرانه باختری ادامه خواهد داد. ترامپ می‌تواند با کاهش تنش در جنگ‌های تعرفه‌ای با اروپا و کانادا مهربانی کند یا تهدید‌های قبلی را برای خروج از ناتو اجرا کند. خطر این است که او می‌تواند تغییر رژیم به سبک ونزوئلا را به کوبا تحمیل کند. در همین حال، شی جین‌پینگ، حاکم باهوش‌تر چین، به دور زدن او ادامه خواهد داد. توافق‌های فوری برای متوقف کردن اشاعه تسلیحات هسته‌ای در افق دیده نمی‌شوند.

در این لحظه وسوسه‌انگیز نامطمئن از رستگاری جهانی، آیا ترامپ می‌تواند خود را رستگار کند؟ خوب است فکر کنیم که او با گزیده شدن از سوی یک رای عدم اعتماد ملی صریح و یک تاکید مجدد محبوب قدرتمند دموکراسی آمریکایی، گناهان خود را جبران خواهد کرد. با این حال، چنین دگردیسی در مرحله پایانی بعید است. ترامپ در سن ۸۰ سالگی، گیر افتاده در روش‌های خود، بدون یادگیری، خیلی دور رفته است که تغییر کند.

در چشم‌انداز، دو سال دیگر از تجاوز ریاست‌جمهوری، مداخله در امور سایر کشورها، موضع‌گیری سیاست خارجی خودخواهانه، ردیف‌های اقتصادی مخرب و ماجراجویی نظامی خارجی وجود دارد. با این حال، جزر و مد در حال تغییر علیه او است. پیروزی‌های مترقی در انتخاباتی در مجارستان، صربستان، برزیل و اکنون ایالات متحده، دموکراسی جهانی را احیا کرده است. بعدی اسپانیا و سپس فرانسه در سال ۲۰۲۷ است.