زیدآبادی: من سال ۱۳۸۴، ۱۴۰۰ و دور اول انتخابات ۱۴۰۳ رأی ندادم، چون از احمدی‌نژاد، رئیسی و قالیباف نمی‌ترسیدم اما الان از تیم سعید جلیلی می‌ترسم / ترسم، ترس شخصی نیست، از آیندهٔ این کشور و جامعه است

ترسم، ترس شخصی نیست، از آیندهٔ این کشور و جامعه است. ممکن است برخی بگویند؛ از چه می‌ترسی؟ مگر از این بدتر هم می‌شود؟ در جواب‌شان می‌گویم، من در این شش دهه عمری که از خدا گرفته‌ام، از تحولات روزگار یک درس بزرگ آموخته‌ام و آن درس این است که بدی و بدبختی و رنج و فلاکت ته ندارد! وضعی که در آن به سر می‌بریم بدترین نیست که گمان شود بدتر از آن امکان ندارد! هنوز چیز‌های بسیاری برای از دست رفتن وجود دارد. آن چیز‌ها تا وقتی هستند به چشم نمی‌آیند، وقتی از دست می‌روند رنج فقدان‌شان، چون خاری در چشم می‌خلد!