پایداریچی‌ها و طرفداران جلیلی از جان قالیباف چه می‌خواهند؟

روزنامه اعتماد نوشت: به بیان روشن‌تر نیروهای حامی سعید جلیلی مدعی هستند که آنها تنها طیف سیاسی هستند که همیشه و از ازل تا ابد مخالف مذاکره بودند و حالا تعیین این راهبرد به عنوان سیاست رسمی آنها را در موقعیتی ویژه قرار داده است.

احتمالا اگر از نزدیکان یکی از آنها در این باره سوال شود، خواهند گفت که از سال 1392 این سعید جلیلی بود که تک سوار ایدئولوژی نه به مذاکره بوده و در هر انتخاباتی که حاضر شده نیز به دلیل همین رویکرد قربانی یک دوقطبی شده است. 

این تصویر البته کمیت لنگی نیز دارد، بر این اساس که مشخصا چرا سعید جلیلی در دو دور انتخابات مجلس که از مشهد کاندیدا شده، رای نیاورده است و چگونه حتی بدنه رای مشهد در سال‌هایی که از اساس مذاکره تا این اندازه مساله پیچیده‌ای در کشور نبود به او رای برای پیروزی در انتخابات نداده‌اند. 

حالا نیروهای سعید جلیلی می‌گویند در دوقطبی بین قالیباف و جلیلی، این جلیلی بوده که شعار رسمی این روزها را تبیین می‌کرده است و قالیباف نمی‌تواند در این زمینه ادعایی داشته باشد . آنها می‌گویند قالیباف حالا تغییر رنگ داده و مخالف مذاکره شده و تا پیش از این او مدافع مذاکره بوده است.

این ادعا البته نقص‌های تاریخی و حقوقی نیز دارد، چرا که مهم‌ترین قانون کشور که در عمل مذاکرات را با موانع قانونی مواجه کرد، قانون اقدام راهبردی مجلس یازدهم بود که ریاست آن نیز با قالیباف بود و حتی بعد از امتناع حسن روحانی از ابلاغ این قانون، این خود قالیباف بود که این قانون را ابلاغ کرد، بنابراین در هیچ تقسیم‌بندی سیاسی نمی‌توان قالیباف را در لیست موافقان مذاکره با غرب قرار داد چه رسد به مذاکره با امریکا. 

نیروهای حامی سعید جلیلی مشخصا در کف توییتر در حال القای این پیام و ایجاد این فشار هستند که اگر قالیباف این روزها در تکرار سخنان رهبری بر ممنوعیت مذاکره با امریکا تاکید می‌کند، تنها برای نمایش است و او پیش از این در موضع دیگری قرار داشته است. ادبیات تند نیروهای جلیلی در توییتر به شکلی است که با استهزا کلیدواژه‌های قالیباف مبنی بر «عقلانیت انقلابی» ریشخند کرده و حتی عجیب‌تر از آن قالیباف را لعنت می‌کنند. این نخستین‌بار نیست که نیروهای سعید جلیلی از لعن و نفرین برای رساندن پیام سیاسی خود استفاده می‌کنند. حالا تنها نوبت به محمدباقر قالیباف رسیده است.

محور دوم حمله: عاقبت وفاق با دولت پزشکیان همین است

بخش دیگری از محتواهای تند این روزها در توییتر از جانب نیروهای سعید جلیلی علیه محمدباقر قالیباف به موضوع ارتباط بین قالیباف با دولت پزشکیان اشاره و تاکید دارد . اکانت‌های توییتری که در خط مقدم این جبهه قرار دارند، مشخصا می‌گویند که قالیباف با دولت وفاق کرد و حالا نتیجه‌اش وضعیت فعلی او است. ادبیات به کار رفته در این مطالب مشخصا می‌گوید که قالیباف در ماه‌های اخیر مشغول وفاق با پزشکیان بود، اما حالا در این مورد می‌گوید دولت باید به راهبرد تعیین شده مبنی بر عدم مذاکره را در پیش بگیرد. 

مجموع این توییت‌ها کلیدواژه وفاق را مورد تمسخر قرار داده و آن را محوری برای حمله به قالیباف. پس از رای اعتماد مجلس به کل کابینه پیشنهادی مسعود پزشکیان، دعوای میان نیروهای سیاسی نزدیک به سعید جلیلی به خصوص جبهه پایداری و طیف منسوب به رییس مجلس بالا گرفته است. 

در همین رابطه، روزنامه صبح نو گزارشی منتشر کرده که علیه مخالفان و در ثنای محمدباقر قالیباف، رییس مجلس است. در بخشی از این گزارش که بخش تندروی اصولگرایان را «جریان ضد وحدت» خوانده، آمده است: «جریان ضد وحدت بعد از رای اعتماد مجلس به کابینه، فرصت را برای دور جدید حمله به قالیباف مناسب دیده و با تحریف واقعیت دوقطبی جدیدی ایجاد کردند. این چهره‌ها و جریان‌های مدعی که همواره با نگاه طلبکار به جمهوری اسلامی نگریسته‌اند و به واسطه تنگ‌نظری، دایره انقلابی‌گری را کوچک کرده‌اند، در دو انتخابات سال‌های ۹۲ و ۱۴۰۳ با نفی لزوم اجماع در نهایت از عوامل پیروزی جریان اصلاحات بوده‌اند، اما اکنون با ادامه همان مشی طلبکارانه اتهام‌زنی به چهره‌های انقلابی را ادامه می‌دهند. این گروه‌ها و افراد پس از رای اعتماد کامل مجلس به کابینه بدون توجه به آرایش نیروهای سیاسی در مجلس و نحوه تعامل نمایندگان با رییس‌جمهور به بیان تحلیل‌های عجیب درباره نسبت رییس مجلس و کابینه پرداختند؛ حال آنکه پیام این کابینه برای نمایندگان، تمایل رییس‌جمهور به همکاری ارزیابی شد و در نهایت وزرایی چون ظفرقندی و میدری هم تحت تاثیر نطق نهایی رییس‌جمهور با رای مثبت نمایندگان مواجه شدند.»

به نظر می‌رسد به بهانه رای اعتماد کامل به کابینه پیشنهادی رییس‌جمهوری، دوباره تنش میان این دو گروه سیاسی درون اصولگرایان سر باز کرده و به محلی برای تسویه حساب‌های جناحی بر سر وقایع گذشته تبدیل شده است؛ وقایعی که هر طرف، دیگری را مقصر شکست‌ها می‌داند. این انتقاد در حالی از جانب نیروهای جلیلی علیه قالیباف مطرح می‌شود که او در موضوع حضور محمدجواد ظریف در دولت، به صورت روشن موضع‌گیری کرد و درباره ابلاغ قانون حجاب تنها بعد از مصوبه شورای عالی امنیت ملی کوتاه آمد. با این وجود نزدیکان سعید جلیلی و حلقه نیروهای او احتمالا انتظار رفتاری تند و سنگ‌اندازی جدی از جانب قالیباف در مسیر کار دولت را داشتند. هم در مورد رای اعتماد مجلس به تمامی کابینه پزشکیان و در روزهای اخیر هم در مورد جمع شدن تعدادی امضا برای استیضاح عبدالرضا همتی، این جریان قالیباف را محور فشار قرار دادند تا در عمل تئوری‌های خود در مورد نحوه با دولت چهاردهم را پیاده کند.