سایت جبهه پایداری: فالیباف درباره شهید رئیسی متناقض حرف می‌زند

رجانیوز نوشت: قالیباف در این برنامه تلاش کرد تصویر یک کنشگر وحدت‌طلب و حامی انسجام نیروهای انقلاب را ارائه دهد و مدعی شد: «در سال ۹۶، زمانی که شهید رئیسی تصمیم گرفت وارد رقابت‌های انتخاباتی شود، نقش مهمی در انسجام نیروهای انقلاب ایفا کرد. او اصرار داشت هر دو نفرمان در انتخابات شرکت کنیم، اما من با این موضوع موافق نبودم. در آغاز روزهای تبلیغات انتخاباتی به شهید رئیسی پیشنهاد دادم که من به نفع ایشان انصراف دهم و او در میدان رقابت باقی بماند و من ستاد او را اداره کنم» و در ادامه این برنامه، قالیباف حتی کناره‌گیری پس از مناظره آخر را “تصمیم سختی” توصیف نمی‌کند و مدعی است همواره چنین مصلحت جمعی را در نظر داشته است.

اما کافی است نگاهی به سخنان خود قالیباف در همان سال ۹۶ و پس از انتخابات بیندازیم تا تناقض آشکار نمایان شود. قالیباف آن زمان در برنامه تلویزیونی جهان‌آرا کاملاً متفاوت صحبت کرد. او حتی تأکید کرد که تا لحظه انصراف، تصمیم قطعی برای خروج نداشته و فشار و فضای ستادی و تحلیل‌های اطراف باعث کنار رفتنش شد: «من ظهر دوشنبه انصراف دادم اما صبح دوشنبه به رشت سفر کردم و تا آن لحظه هم تصمیم به انصراف نداشتم. دوستان دلایلی آوردند که البته من آن‌ها را قبول نداشتم. آمار و اطلاعات همه نشان می‌داد، من باید در صحنه بمانم؛ اما فضای اردوگاه به این شکل بود که وقتی می‌گفتند یکی باید کنار برود، همه به من نگاه می‌کردند. اگر در انتخابات باقی می‌ماندم نتیجه انتخابات تغییر می‌کرد. احتمال پیروزی ۵۰ - ۵۰ بود، رقابت خیلی نزدیک می‌شد یا انتخابات به دور دوم می‌رفت یا اگر هم می‌باختیم اختلاف یک تا یک و نیم درصد بود.»

سخنان سایر افراد شاهد در صحنه انتخابات ۹۶ نیز حاکی از آن است که اتفاقا قالیباف به شدت مخالف کنار رفتن از صحنه انتخابات بوده است از جمله محمدنبی حبیبی دبیرکل حزب موتلفه که درخواست جمع برای کناره‌گیری قالیباف را اینگونه توصیف می‌کند: «پس از مناظره سوم جمعی انتخاب شدند تا با قالیباف صحبت کنند که انصراف دهد البته قالیباف خودش موافق کناره‌گیری نبود.»

براساس نظرسنجی‌های انتخاباتی در سال ۱۳۹۶، برخی اعتقاد داشتند کنار رفتن قالیباف در مجموع به ضرر جبهه انقلاب است. این موضوع را حتی شهید رئیسی نیز در جمع دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی تأیید کرد. شهید رئیسی با بیان اینکه او هیچ‌وقت به قالیباف نگفته کنار برود، تاکید کرده است: «آقای قالیباف اظهار داشت پس من کاندیدا می شوم و بعد نگاه می کنیم به سنجش آرا و البته طبق وعده‌شان کنار رفتند. البته دوستان ستاد ما درباره کنار رفتن ایشان حرف داشتند و اعتقاد داشتند اگر ایشان بمانند شاید بهتر باشد و به من هم می‌گفتند که شما تاکید کنید بر ماندن ایشان.»

حتی اعضای ستاد مرکزی شهید رئیسی مانند علی نادری –مدیرعامل ایرنا در دولت آیت‌الله رئیسی– هم تاکید کرده‌اند که انصراف قالیباف تصمیمی چندان خوشایند و مورد تایید ستاد نبوده است: «شبی که حرف انصراف چرخید، در مرکزیت ستاد همگی عصبانی از ضرر واضح این انصراف بودیم که مرکزیت ستاد بغلی تماس گرفت، یک ساعت استدلال کرد که انصراف به این دلایل خوب است، پاسخش را شنید، دست آخر گفت: بابا! روز پنجشنبه رایش به ۶ درصد می‌رسد، چرا بماند؟»

اکنون و پس از شهید رئیسی، قالیباف تلاش دارد نقش خود را یکبار دیگر به گونه‌ای بازتعریف کند که گویا همواره محور انسجام و وحدت جبهه انقلاب بوده؛ روایتی که نه با حقیقت میدانی آن روزها سازگار است و نه با سخنان قبلی خودش!

گویا این ماجرا قرار نیست فقط یک‌بار در تاریخ تکرار شود. در انتخابات ۱۴۰۳ براساس نظرسنجی‌ها، انتظار می‌رفت قالیباف برای وحدت به نفع جلیلی کنار برود اما باز هم به همان سیاق سابق، تصمیم گرفت و این بار به‌جای کنار کشیدن در صحنه باقی ماند. نتیجه؟ حدود سه میلیون رأی که سرنوشت انتخابات را عوض نکرد اما وحدت را بر باد داد!

جای تعجب است برخی از هواداران قالیباف هنوز هم حاضر به پذیرش چنین خطاهایی نیستند و با طلبکاری، از درست بودن تصمیم دفاع می‌کنند! این همان آسیب تکرارشونده‌ای است که جبهه انقلاب سال‌هاست از آن رنج می‌برد.