این قانون درباره سوریه در سنای آمریکا تصویب شد

 فهرست «کشورهای سرکش» شامل کشورهایی می‌شود که ایالات متحده از همکاری یا ارائه پشتیبانی در زمینه انرژی هسته‌ای غیرنظامی با آنها منع شده است.

کاخ سفید در پستی در پلتفرم ایکس اعلام کرد: اگرچه این نامگذاری رسما توسط دولت ایالات متحده انجام نشده است، اما طبق اعلام وزارت امور خارجه ایالات متحده، سوریه از سال ۱۹۷۹ به عنوان حامی تروریسم در فهرست قرار داشته است. این نامگذاری مجموعه‌ای از محدودیت‌های سختگیرانه، از جمله ممنوعیت کمک‌های خارجی، محدودیت‌های صادرات و فروش اسلحه، کنترل اقلام با کاربرد دوگانه و سایر تحریم‌های مالی و اجرایی را حفظ می‌کند.»

فهرست «دولت‌های سرکش» یک عنوان رسمی و قانونی در ایالات متحده نیست. بلکه یک مفهوم سیاسی است که توسط دولت‌های ایالات متحده، به ویژه در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، برای اشاره به کشورهایی که متهم به حمایت از «تروریسم بین‌المللی»، تلاش برای در اختیار داشتن یا استقرار سلاح‌های کشتار جمعی (هسته‌ای، شیمیایی یا بیولوژیکی)، نقض سیستماتیک حقوق بشر، به چالش کشیدن نظم بین‌المللی یا تهدید امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی هستند، استفاده می‌شود.

این اصطلاح به ویژه در دوران ریاست جمهوری بیل کلینتون، رئیس جمهور پیشین آمریکا، برجسته شد و سپس در دوران جورج دبلیو بوش به تصویب رسید و توسعه یافت.

دولت بوش در سال ۲۰۰۲ از اصطلاح «محور شرارت» برای اشاره به ایران، عراق و کره شمالی استفاده کرد؛ عنوانی نزدیک به مفهوم «کشورهای سرکش».

در سیاست آمریکا بین «دولت‌های سرکش» و «حامی تروریسم » تفاوت وجود دارد. طبقه بندی «حامی تروریسم» یک طبقه بندی رسمی است که توسط وزارت امور خارجه آمریکا صادر می‌شود و پیامدهای قانونی مستقیمی دارد، از تحریم‌ها گرفته تا ممنوعیت‌های کمک‌رسانی و محدودیت‌های مالی و تجاری.

«دولت‌های سرکش» یک طبقه‌بندی سیاسی غیررسمی است که در لفاظی‌ها برای توجیه سیاست‌های انزوا یا فشار استفاده می‌شود.

ایالات متحده در مقاطع مختلف، سوریه، ایران، عراق، کره شمالی، کوبا، لیبی و ونزوئلا را به عنوان «کشورهای سرکش» نامگذاری کرده است.

خروج از فهرست «کشورهای سرکش» لزوما به معنای بهبود روابط یا لغو تحریم‌ها نیست، اما یک سیگنال سیاسی است مبنی بر اینکه ایالات متحده ممکن است در حال ارزیابی مجدد رفتار کشور مورد نظر یا گشودن در به روی نوعی همکاری مشروط باشد.

از سوی دیگر «توماس باراک» فرستاده ایالات متحده به سوریه، موضع دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و «مارکو روبیو»، وزیر امور خارجه را در مورد وضعیت سوریه امیدوارکننده توصیف کرد.

باراک گفت: «من بعدازظهر را در کاخ سفید با رئیس جمهور و وزیر امور خارجه گذراندم و در مورد امور خاورمیانه مربوط به ترکیه و سوریه بحث کردیم. می‌توانم به شما اطمینان دهم که دیدگاه رئیس جمهور و وزیر امور خارجه برای سوریه نه تنها امیدوارکننده، بلکه قابل دستیابی است.»

در ۱۳ مه، رئیس جمهور آمریکا از ریاض، لغو تحریم‌های سوریه را اعلام کرد.

پس از آن، ایالات متحده رسما تحریم‌های اقتصادی علیه سوریه را لغو کرد. در بیانیه‌ وزیر خزانه‌داری آمریکا آمده است که «سوریه باید به تلاش برای تبدیل شدن به کشوری باثبات و صلح‌آمیز ادامه دهد، با این امید که اقدامات امروز، این کشور را در مسیر آینده‌ای روشن، مرفه و باثبات قرار دهد.»

یک مقام وزارت امور خارجه آمریکا به رویترز گفت که مارک روبیو معافیت ۱۸۰ روزه از تحریم‌های اعمال شده بر سوریه تحت قانون سزار را صادر کرد.

خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد که تیم سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا، معافیت ۶ ماهه را به عنوان اولین گام برای لغو تحریم‌های اعمال شده بر سوریه پیشنهاد کرده است.

این خبرگزاری روز جمعه به نقل از سه مقام آمریکایی اعلام کرد که دولت ترامپ در حال آماده شدن برای برداشتن گام‌های مشخص در مورد تحریم‌های اعمال شده بر سوریه است.

این خبرگزاری گزارش داد دولت ترامپ به عنوان اولین گام، معافیت ۶ ماهه برای لغو تحریم‌های اعمال شده بر سوریه و حذف محدودیت‌های شرکت‌هایی که مایل به تجارت با این کشور هستند را پیشنهاد می‌دهد.