تقدیر روزنامه اصولگرا از عملکرد دولت در روزهای جنگ ایران و اسرائیل

 روزنامه جوان نوشت: بانک مرکزی، با وجود فشارهای سنگین ارزی، اجازه نداد نرخ دلار از کنترل خارج شود، با مدیریت هوشمندانه منابع ارزی، روابط بانکی منطقه‌ای و حذف تدریجی دلالی مخرب، آرامش را به بازار ارز بازگرداند.

نرخ تورم که به‌صورت تاریخی در بزنگاه‌های بحران شتاب می‌گرفت، این‌بار در مدار کنترل باقی مانده است. این یعنی مهار انتظارات تورمی، یعنی اعتبارسنجی دولت در چشم مردم و بازار.

آن‌طرف در وزارت جهاد کشاورزی، ساماندهی به زنجیره تأمین کالاهای اساسی- از گندم و نهاده دامی گرفته تا شکر و روغن- موجب شد، فروشگاه‌های کشور پر بمانند. این اتفاق، دستاوردی معمولی نیست، تداوم آن حاصل تلاش است.

در وزارت صمت، به‌ویژه در حوزه ذخیره‌سازی و پشتیبانی از زنجیره تولید، نشانه‌هایی از بلوغ راهبردی به چشم می‌خورد. کارخانجات با وجود قطعی مقطعی برق یا تهدید زیرساختی، تولید را متوقف نکرده‌اند. صنایع غذایی، دارویی و مواد بهداشتی حتی در شرایط حمله، به تولید ادامه داده‌اند. در کنار همه اینها، وزارت نفت با تأمین مستمر انرژی و وزارت نیرو با بازسازی زیرساخت‌ها در زمان‌های ضربتی، اجازه ندادند خاموشی سراسری یا بحران سوخت بر زندگی مردم سایه بیفکند، در واقع دولت در عمل نشان داد مفهوم «پشت‌جبهه» را جدی گرفته است. 

تاریخ، تکرار نمی‌شود، اما الهام می‌دهد. در سال‌های هشت سال دفاع مقدس، کشور در محاصره بود. پالایشگاه‌ها بمباران می‌شدند، کشتی‌ها هدف گرفته می‌شدند، اما نان و آب مردم قطع نشد. رمز این تاب‌آوری، در همدلی دولت و مردم، در اولویت‌بخشی به کالاهای اساسی و در اعتماد به توان داخل بود. امروز هم، مشابهت‌ها کم نیست.

دشمن دوباره همدلی و انسجام اجتماعی را نشانه گرفت و امید داشت که مردم به تنگنا بیفتند، اما آنچه اکنون می‌بینیم، تکرار همان روحیه مقاومت است، با ابزارهای مدرن، با سامانه‌های دیجیتال، با لجستیک نوین. این یعنی پیشرفت، حتی در دوران صلح هم، مدیریت اقتصاد کلان کشورمان آسان نیست، چه رسد به روزهایی که هر تصمیم اقتصادی، بلافاصله در میدان جنگ روانی رسانه‌ای، بازتاب جهانی پیدا می‌کند. در چنین فضایی، پایداری توزیع کالاهای اساسی، خود یک شاهکار است. 

نقد، ضروری است. کاستی‌ها، بی‌گمان وجود دارد. اما انصاف نیز ضروری است. در کنار میدان بودن دولت ارزشمند است و غیر از این هم انتظاری نبود. این آرامش باید باثبات بماند و لازمه آن، استمرار همین مدیریت منسجم است.

اکنون که همه دولت پای کار آمده‌اند، نیاز به هماهنگی بیشتر، روایتگری مؤثرتر و گفت‌وگوی بی‌واسطه با مردم، بیشتر از همیشه حس می‌شود. ما در میانه یک جنگ مدرن هستیم، جنگی که رسانه، بازار، افکار عمومی، فناوری، انرژی، دیپلماسی و روان مردم را با هم هدف گرفته است. راه مقابله با چنین هجومی، نه صرفاً یک وزارتخانه که یک ارکستر هماهنگ از همه نهادهای اجرایی است. آنچه این روزها در عملکرد دولت دیده می‌شود- از مدیریت ارز تا تأمین کالا و مهار شایعه- نشانه‌هایی از همین نگاه ترکیبی است. اگر این هماهنگی تعمیق یابد، می‌توان امید داشت که حتی تهدیدهای بزرگ‌تر هم به فرصت تبدیل شوند. همین حالا، کشورهای دوست منطقه، با مشاهده ثبات اقتصادی کشورمان در میانه بحران، نگاه تازه‌ای به ما پیدا کرده‌اند. آنها درمی‌یابند که تکیه به تهران، فقط به‌خاطر قدرت نظامی نیست، بلکه ناشی از همراهی مردم در تقویت ظرفیت کشورداری در سخت‌ترین شرایط است. این اعتبار، سرمایه راهبردی آینده ماست. 

در میانه نقدهای بجا و بازتاب گلایه‌های ریزودرشت مردم، لازم است توقفی کنیم و بگوییم: خداقوت. نه از سر اغراق، نه برای تقدیس دولت، بلکه برای تقویت روحیه مردانی که شبانه‌روز، بی‌نام و بی‌نشان، در مراکز داده، سامانه‌های توزیع، اتاق‌های عملیات ارزی و انبارهای راهبردی، مشغولند. کسانی که اگر یک لحظه دست از کار بکشند، چرخ اقتصاد از حرکت می‌ایستد. امروز، باید این حقیقت را بلند گفت که بخش‌هایی از دولت، در یکی از دشوارترین برهه‌های تاریخ اقتصادی و امنیتی، کارنامه‌ای قابل دفاع دارند. در حالی که بسیاری تصور می‌کردند کشور به زانو درمی‌آید، این مدیریت، ایستادگی کرد.