پانترک

حامد کنی: یک کشوری مانند جمهوری آذربایجان، سعی دارد شاعری را برای خودش کند، شاعری که خودش هم می‌داند یک بیت ترکی ندارد | آن‌ها می‌دانند که تاریخ ندارند و برای این‌که حرفی بزنند باید تاریخ داشته باشند | حکیمی مانند نظامی با درایت می‌دانسته که چه زبانی را با چه خصوصیاتی و برای چه کاری انتخاب می‌کند | نظامی، مولانا و... وقتی به سراغ معنا رفتند، دیدند یک بن لازم است و آن بن را در زبان فارسی پیدا کردند؛ زیرا زبان فارسی صاحب یک قدمت تاریخی و فرهنگ است | می‌دانیم شخصیت‌سازی‌هایی که نظامی در هفت‌پیکر می‌کند، این هفت زن برای عراق، روس، چین، هند، ایران و... هستند، نظامی می‌خواهد بگوید همه این‌ها زیر اقلیم بهرام و زیر نظر ایران هستند | نظامی اهل گنجه است اما ترک نیست، ملیت هرکس با زبان او روشن است | نظامی حکیم است و نباید به او شاعر گفت | نقدی به آقای پزشکیان وارد است، مشخص است هرچه در دیوان نظامی بگردیم در آن بیت ترکی وجود ندارد، ایشان باید می‌گفتند خیلی خوشحالم به رغم این‌که شما ترک بوده‌اید، عاشق زبان فارسی هستید | شما مجبورید برای خواندن نظامی فارسی یاد بگیرید و آن‌موقع درگیر حافظ، نظامی، فردوسی، مولانا، خیام و... می‌شوید | موضوع جدی این است که ما داریم با زبانمان غریبه می‌شویم، لحن ما فارسی است اما دیگر کلماتمان فارسی نیستند.

«جمال‌الدین نظامی گنجوی»، شاعر بلندآوازه پارسی‌گوی، بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. این بار اما نه به خاطر اشعار بی‌مانندش، بلکه به دلیل تلاش‌های اخیر برخی از ناسیونالیست‌های ترک در «جمهوری آذربایجان» که مدعی ترک بودن این ستاره درخشان آسمان ادب فارسی هستند. این ادعاها که با استناد به تشابهات اسمی و تفسیرهای خاص از اشعار نظامی مطرح می‌شود، با واکنش‌های بسیاری در ایران روبرو شده است. در همین راستا، «روزنامه اینترنتی فراز» به بررسی دقیق و کارشناسانه این موضوع می‌پردازد. در این ویدیو، استاد «حامد کنی»، پژوهشگر و مدرس ادبیات کلاسیک، با ارائه دیدگاه‌های علمی و تاریخی خود، به این پرسش اساسی پاسخ می‌دهد که آیا ادعاهای مطرح شده مبنی بر ترک‌تبار بودن نظامی گنجوی، پایه و اساسی دارد؟ همچنین، در این برنامه به نظریات محققان ایرانی درباره دلبستگی نظامی به فرهنگ و حکمت ایرانی و ضرورت تلاش‌های بیشتر برای حفظ و معرفی این شاعر گرانقدر در سطح ملی و بین‌المللی پرداخته می‌شود.

ایران، حلقه وصلِ ترک و کرد و بلوچ و فارس، شیعه و سنی و ارمنی و کلیمی و همان ریسمانی است که هر کدام از این گروه‌ها، بدون توجه به آنچه آنان را در این گروه‌ها جای داده، در دشواری‌های تاریخ به آن چنگ انداخته‌اند. عده‌ای، اما گویی از این نام مشترک و ریسمان مستحکم می‌هراسند و در هر آبِ گل‌آلودی، در پی ماهیِ جدایی و انفصال و تفریق و تجزیه‌اند. از همین رو، جشن نخستین قهرمانی سرخ‌پوشانِ تبریز حالا به فرصتی مهم برای ادای احترام و تجدید میثاق با ایران بدل شده‌است.

محمدرضا زنوزی مطلق کیست؟ او با عناوین و موضوعات مختلف شناخته می‌شود، یکی از ثروتمندترین‌های ایران، مالک باشگاه تراکتور، یکی از ابر-بدهکاران بانکی، مالک هواپیمایی آتا و...

روزنامه اینترنتی فراز در روزهای گذشته مطلبی در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد که به زندگی، فعالیت‌ها و عشق دکتر ژاله آموزگار به ایران و زبان فارسی می‌پرداخت. این مطلب، که بر اهمیت حفظ هویت ملی و وحدت فرهنگی تأکید داشت، با استقبال گسترده کاربران مواجه شد. در حالی که بسیاری از مخاطبان با ستایش از این محتوا، ژاله آموزگار را نمادی از عشق به میهن دانستند، گروه‌های قوم‌گرا و پانترک با ریپورت گسترده، باعث حذف این پست از صفحه فراز شدند.