موشک‌ های ایران؛ کابوس تازه تل‌ آویو پس از جنگ ۱۲ روزه

تمرکز تازه اسرائیل بر برنامه موشکی ایران

به گزارش روزنامه اینترنت فراز و بر اساس تحلیلی که تریتا پارسی، معاون اندیشکده آمریکایی Quincy Institute منتشر کرده، تمرکز اخیر بنیامین نتانیاهو بر برنامه موشکی ایران نه یک نگرانی مقطعی، بلکه بخشی از راهبرد «تهدیدسازی مستمر» اسرائیل برای حفظ برتری نظامی در منطقه است.

«خواسته‌های اسرائیل از آمریکا پایانی ندارد؛ پس از تلاش برای نابودی برنامه هسته‌ای ایران، اکنون تمرکز به سمت توان موشکی تهران منتقل شده و حتی در صورت تحقق این هدف ــ که خود یک اگر بزرگ است ــ خواسته بعدی نیز شکل خواهد گرفت.» این تحلیل، سیاست امنیتی تل‌آویو را نه مبتنی بر بازدارندگی، بلکه بر اساس تداوم درگیری ارزیابی می‌کند.

بازدارندگی‌ ای که نتانیاهو نمی‌ پذیرد

تریتا پارسی در یادداشتی که نخستین‌بار در وب‌سایت اندیشکده کوئینسی منتشر شد (ژوئن ۲۰۲۵)، تأکید می‌کند که اسرائیل عملاً خواستار «جنگی بی‌پایان» است؛ رویکردی که در تضاد آشکار با دکترین «اول آمریکا»‌ی دونالد ترامپ قرار دارد؛ دکتریِنی که بر کاهش تعهدات نظامی و پرهیز از جنگ‌های فرسایشی تأکید دارد.

به گزارش Al Jazeera English، اسرائیل پس از جنگ دوازده‌روزه با ایران، آماده ادامه درگیری بود، چرا که در حملات اولیه به اهداف کلیدی خود دست نیافت. اما شدت و دقت پاسخ موشکی ایران، تل‌آویو را وادار کرد ظرف چند روز به دنبال آتش‌بس باشد؛ موضوعی که در مقایسه با ماه‌ها مقاومت اسرائیل در برابر آتش‌بس با حماس و حزب‌الله، یک چرخش معنادار محسوب می‌شود.

چرا موشک‌های ایران به تهدید اول اسرائیل تبدیل شدند؟

در ادامه این تحلیل، پارسی تأکید می‌کند که جنگ ژوئن نه به پیروزی قاطع هیچ‌یک از طرفین، بلکه به شکل‌گیری نوعی بازدارندگی متقابل انجامید؛ وضعیتی که ایران می‌تواند با آن کنار بیاید، اما برای بنیامین نتانیاهو و «میراث سیاسی» او غیرقابل تحمل است.

به نوشته Financial Times، دکترین نظامی اسرائیل اساساً اجازه نمی‌دهد هیچ بازیگر منطقه‌ای به سطحی از بازدارندگی برسد که برتری نظامی تل‌آویو را به چالش بکشد. از همین رو، برنامه موشکی ایران اکنون در مرکز تمرکز امنیتی اسرائیل قرار گرفته؛ چرا که دقیقاً همان نقطه‌ای است که این برتری را زیر سؤال برده است.

جمع‌ بندی اختصاصی فراز

آنچه از مجموع تحلیل‌های اندیشکده کوئینسی و گزارش‌های الجزیره و فایننشال‌تایمز برمی‌آید، این است که مسئله اصلی اسرائیل نه یک «برنامه» مشخص در ایران، بلکه اصلِ توان بازدارندگی تهران است. تغییر تمرکز از هسته‌ای به موشکی نشان می‌دهد حتی اگر یک پرونده بسته شود، پرونده بعدی بلافاصله گشوده خواهد شد.

در این چارچوب، برنامه موشکی ایران به بهانه‌ای جدید برای فشار بر واشنگتن تبدیل شده؛ فشاری که می‌تواند آمریکا را بار دیگر در مسیر درگیری‌های پرهزینه خاورمیانه قرار دهد؛ مسیری که با شعار‌های ضدجنگ ترامپ و خستگی راهبردی آمریکا از جنگ‌های منطقه‌ای، در تعارض جدی است.