از مشروطه تا کودتا؛ بررسی دوران رشد و سقوط جنبش کارگری ایران

امروز بعد از ۸ دهه از تشکل‌های کارگری چیزی باقی نمانده است/ آیا تشکل‌های کارگری نماینده واقعی کارگران ایرانی هستند؟ / در سال‌های انتهایی دهه ۹۰ با رشدی در اعتراضات و اعتصابات کارگری رو به رو شدیم/ اواخر قاجار شروع شکل‌گیری تشکل کارگری در ایران است/ در آن زمان با کارگران صنعتی رو به رو بودیم/ در سیر جنبش کارگری در ایران ما با فراز و فرودی مواجه هستیم/ در دوره‌هایی این جنبش شکوفا و در برهه‌هایی سرکوب می‌شود / همواره در جنبش دانشجویی ما با یک رفت و برگشتی رو به رو هستیم/ جنبش کارگری نتواسنت سنت پایداری را از خود به جای  بگذارد و همواره تحت تاثیر جریانات سیاسی بود/ سیر تطور حقوق کار در این برهه مورد بررسی قرار گرفته است/ تطور قانون کار چه امکان‌ها و امتناع‌هایی را برای کارگران ایجاد کرده است؟ / ما سعی کردیم نشان دهیم جنبش کارگری چگونه توانسته است بر مفاد قوانین کار تاثیر بگذارد؟ / بارقه‌هایی از شکل‌گیری جنبش کارگری در دهه ۲۰ وجود داشت/ جنبش کارگری در آن زمان در حال تطور است/ ارتباط حزب توده در جنبش کارگری چه بود/ حزب توده از طریق ارگان‌های کارگری خود منافع کارگران را پیگیری و با حضور خود در دولت این مطالبه را دنبال می‌کرد/  کمبود آمار یکی از مهم‌ترین مشکلات برای مطالعه این حوزه است/ شورای متحده مرکزی سدی در برابری اعتراضات کارگری بود/ تشکل‌های کارگری آیا  نماینده کارگران هستند؟ / تلاطم فضای سیاسی کشور برای فهم تشکل‌های کارگری بسیار مهم است/ طرح قانون کار سال ۱۳۲۵ یک قانون کار  مترقی است که حق تشکل‌یابی و اعتصاب را به رسمیت می‌شناسد/ دولت تحت فشار جنبش کارگری این کار را انجام داد/ منطق حقوق کار متوازن کردن رابطه نابرابر کارگر و کارفرما است/ سال ۱۳۲۸ روح قانون کار زیر پا گذاشته می‌شود/ جنبش کارگری ایران چرا نتوانست رد و سنتی از خود به جا گذارد؟ / نمی‌توانیم دستاورد‌های این جنبش را به زیر سوال ببریم/ قانون کار ۱۳۳۷ تلاشی برای ایجاد سامان در روابط کار است/ دولت سعی می‌کند در جایگاه قیم کارگران قرار بگیرد و

عاملیت کارگران را از آنها سلب می‌کند/جنبش در قانون کار سال ۱۳۶۹ به چند تشکل رسمی اشاره شده است/سازمان بین‌المللی کار هیچ توازن الزام آوری ندارد/ در قانون کار ایران، آزادی سندیکایی معنایی ندارد/ همواره به تشکل‌ کارگری با دید امنیتی دیده می‌شود